Propozycja scenariusza imprezy z okazji Święta Niepodległości w gimnazjum.

«POMYŚL CHOĆ PRZEZ CHWILĘ…»

MOTTO:

«Pomyśl choć przez chwilę, (…)

ile krwi, walki ile

kosztowało zdobycie wolności, (…)

co dziś nas radością

jak chlebem karmi.» 

1. Recytacja wiersza: «Opowiedz nam, moja Ojczyzno»

Opowiedz nam, moja Ojczyzno

jak matka dzieciom ciekawym

o latach znaczonych blizną

na wiekach chwały i sławy.

O wojach Mieszka nam powiedz,

o słupach nad Odrą stawianych.

Niech niesie Twoją opowieść

wiatr halny i morskie szkwały.

Matczynej ucz nas miłości,

jak ojciec w życie wprowadzaj,

nie żałuj serdecznej troski,

za trudy szczodrze nagradzaj.

Biel śniegu i żar czerwieni

i orły dumne, piastowskie,

to wieczne symbole tej ziemi

najbliższej sercu, bo polskiej!

Wytłumacz nam, tak jak umiesz,

skąd czerwień i biel sztandarów.

Niech ludzie żyją tu w dumie,

że taki wydał ich naród.

2. Recytacja wiersza: «Barwy narodowe»

Biało-krwawy,

Krwawo-biały, lniany

Opatrunku, który zwiesz się: sztandar,

Coś się z wielkim krwotokiem uporał!

Wiatr rozwija ten dokument rany,

Wznosi w górę bohaterski bandaż,

Tę pamiątkę,

Ten dług

I ten morał.

3. Prezentacja multimedialna (obrazy historii od rozbiorów po odzyskanie niepodległości) oraz wypowiadany przez uczennicę tekst:

11 listopada 1918 roku to znacząca data w historii Polski – dzień odzyskania niepodległości.

Mija kolejna rocznica odzyskania przez Polskę, po 123 latach niewoli, niepodległego bytu.

Przeszło tysiącletnia historia państwa polskiego obfitowała w wiele wydarzeń natury politycznej, społecznej i gospodarczej. Były okresy wzlotów i upadków, lecz najbardziej tragiczny okazał się koniec osiemnastego wieku. Trzej potężni sąsiedzi Polski – Rosja, Prusy i Austria, korzystając z osłabienia naszego kraju, podzielili jego ziemie pomiędzy siebie i wprowadzili własne rządy. Katastrofa rozbiorów i utrata państwowości nie załamały jednak narodu polskiego. Jego wola przetrwania i uparte dążenie do odzyskania niepodległości stały się podstawą do odrodzenia wolnej Ojczyzny.

Przez te lata niewoli zaborcy próbowali narzucić Polakom swoją kulturę, język, obyczaje i religię. Ale dzięki patriotycznemu sercu naszych pradziadów najcenniejsze wartości zostały uratowane. Polaków łączył ich wspólny język, świadomość narodowa oraz pragnienie utrzymania tradycji i starych obyczajów. Polska, wykreślona z mapy świata, pozostała w sercach i w myślach Polaków.

Polacy nie pogodzili się z utratą wolności, dlatego 29 listopada 1830 roku wybucha Powstanie Listopadowe, pierwszy zryw narodowy. Niestety, wróg był silniejszy.

Polacy w dalszym ciągu pozostali nieugięci i marzyli o wolności. Dlatego w 1863 roku zorganizowali kolejne powstanie, które do historii przeszło jako powstanie styczniowe.Powstanie styczniowe było największym i najdłużej trwającym zrywem narodowym. Mimo iż zakończyło się klęską, to naród polski nie załamał się, a pragnienie wolności jeszcze bardziej się spotęgowało.

Kiedy 1 sierpnia 1914 roku wybuchła wojna pomiędzy Rosją a Niemcami i Austrią, w sercach Polaków zapłonęła nadzieja, że nadchodzi godzina wyzwolenia. Trzy państwa zaborcze rozpoczęły między sobą wojnę. Polacy musieli walczyć w szeregach wrogich armii.

Na czele tworzonych polskich oddziałów wojskowych stanął Józef Piłsudski. W odezwie do żołnierzy mówił:

«Wybiła godzina rozstrzygająca. Polska przestała być niewolnicą i sama chce stanowić o swoim losie, sama chce budować swą przyszłość, rzucając na szalę wypadków własną siłę oręża. Kadry armii polskiej wkroczyły na ziemię Królestwa Polskiego, zajmując ją na rzecz właściwego, istotnego, jedynego gospodarza – Ludu Polskiego, który ją swą krwawicą użyźnił i wzbogacił. Zajmują ją w imieniu Władzy Naczelnej Rządu Narodowego. Niesiemy całemu Narodowi rozkucie kajdan, poszczególnym zaś warstwom warunki normalnego rozwoju.»

Nadzieje, jakie Polacy wiązali z Józefem Piłsudskim, uzasadniały potrzebę udziału w wojnie prowadzonej przez obce armie i pozwalały przetrwać chwile, te najgorsze, gdy polscy żołnierze stawali do bratobójczej walki w «dwóch wrogich sobie szańcach»

Zmagania wojenne trwały ponad cztery lata i zakończyły się klęską Niemiec i Austrii oraz rewolucją w Rosji, której przywódcy uznali prawo narodu polskiego do niepodległości. Unieważniono również umowy o rozbiorach Polski dokonanych przez Rosję, Prusy i Austrię. Dzięki tym wydarzeniom oraz poparciu naszych spraw przez Stany Zjednoczone, Francję i Anglię powstało w listopadzie 1918 roku niepodległe PAŃSTWO POLSKIE. Polska po ponad stu dwudziestu latach niewoli pojawiła się znowu na mapach świata.

4. Piosenka «Żeby Polska była Polską» (odtwarzana z płyty i wzbogacona o wykonanie chóru szkolnego)

5. Recytacja wiersza: «Czy znacie ten kraj»

Czy znacie ten kraj?

Czy znacie ten kraj,

Gdzie Wisła płynie,

Wije się modra wstęga,

Gdzie złocą się zboża

I słychać szum morza,

Gdzie kraj ten był wielka potęga?

Czy znacie ten kraj,

Gdzie na szczycie gór

Orzeł swe gniazdo wije,

Gdzie malwy rosną,

Gdzie pachnie sosna,

Gdzie nasze serce bije?

NAWET GDY KRAJU NIE MA

6. Recytacja wiersza: «Gawęda o miłości ziemi ojczystej»

Bez tej miłości można żyć,

mieć serce suche jak orzeszek,

malutki los naparstkiem pić

z dala od zgryzot i pocieszeń,

na własną miarę znać nadzieję,

w mroku kryjówkę sobie uwić,

o blasku próchna mówić «dnieje»,

o blasku słońca nic nie mówić.

Ziemio ojczysta, ziemio jasna,

nie będę powalonym drzewem.

Codziennie mocniej w ciebie wrastam

radością, smutkiem, dumą, gniewem.

Nie będę jak zerwana nić.

Odrzucam pusto brzmiące słowa.

Można nie kochać cię i żyć,

ale nie można owocować.

7. Piosenka «Gdzie te kwiaty» (odtwarzana z płyty i wzbogacona o wykonanie chóru szkolnego)

8. Recytacja wiersza: «Mówiono, żeś jest …»

Mówiono żeś jest «pawiem i papugą»…

Byłaś samotna i przez świat wzgardzona,

Gdy w niewolę skazano Cię długą.

Dziś zmartwychwstałaś, Polsko Odrodzona!

Tęczą dwubarwną zalśniłaś nad nami,

Biało – czerwoną mgłą się rozpościerasz.

Ci, co nad losem Twym płakali długo,

Już nie pozwolą, byś miała umierać!

Będziesz wspaniała znowu i bogata,

Jak wówczas, gdy Jagiełły trwało panowanie.

Śpiew modlitewny sprzed ołtarzy wzlata:

«Wróconą wolność racz zachować, Panie!»

9. Recytacja wiersza: «Zerwałeś, Orle nasz Biały, kajdany»

Zerwałeś, Orle nasz Biały, kajdany

I już swobodny wzleciałeś w przestworza.

Wzrok Twój ogarnia i bory i łany -

Od Tatr śnieżystych do polskiego morza.

W potędze dzisiaj widzą Cię me oczy,

Wszak tyle lat już dziś nam upływa,

Odkąd nasz naród pośród wolnych kroczy

I odkąd polską zwie się nasza niwa.

Pośród proporców poszumu, wśród pieśni,

Od których wszystkie rozbrzmiewają miasta,

W mej duszy i tych, co są mi rówieśni,

Pytanie wielkie, próżne wyrasta:

Cóż ja uczynić mam, Polsko dla Ciebie,

Ja, com nie walczył przeciwko niewoli

Com się wychował na wolnych zbóż chlebie

Dziś, gdy Twe skronie blask chwały okolił?

10. Recytacja wiersza: «Ojczyzna wolna»

Ojczyzna wolna, znowu wolna! Tak bije serce, huczą skronie!

A Biały Orzeł w słońcu kwiatów przyleciał, by Go ująć w dłonie.

Zawsze był z nami – ptak wspaniały, choć czasem ktoś odszedł daleko...

Bronił tej ziemi, bo ją kochał sercem pokoleń już od wieków.

Dziś w całej Polsce brzmi Mazurek… Dzisiaj radości kanonada!

Witamy wszyscy Niepodległość i Jedenasty Listopada...

Dzisiaj wielka jest rocznica – Jedenasty Listopada!

Tym, co zmarli za Ojczyznę, hołd wdzięczności Polska składa.

Im to bowiem zawdzięczamy wolność – polską mowę w szkole,

To, że tylko z ksiąg historii poznajemy dziś niewolę.

Uroczyście biją dzwony, w mieście flagi rozwinięto...

I me serce się raduje, że obchodzę Polski święto.

11. Piosenka «Wolność» (odtwarzana z płyty i wzbogacona o wykonanie chóru szkolnego) oraz prezentacja multimedialna w tle (teledysk do słów piosenki).

Opacowały: Joanna Kot, Patrycja Blak