Scenariusz zajęcia dla dzieci 4-5 letnich. Dostrzeganie i akceptowanie podobieństw i różnic między ludźmi; uświadamianie dzieciom ich praw.

SCENARIUSZ ZAJĘCIA

SKUTECZNOŚĆ REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ W KONTEKŚCIE PRAW

DZIECKA W PRZEDSZKOLU

MIEJSCE: PUBLICZNE PRZEDSZKOLE NR 9 KALISZ

PROWADZĄCA: SYLWIA PRZYBYLSKA

GRUPA WIEKOWA: 4- 5 LATKI

TEMATYKA TYGODNIA: JA I MÓJ ŚWIAT

TEMATYKA DNIA: «INNI CZY TACY SAMI»- PRAWA DZIECKA

CELE OGÓLNE:

• Dostrzeganie i akceptowanie przez dzieci podobieństw i różnic między ludźmi

• kształtowanie zachowań prospołecznych w zakresie dostrzegania i zaspakajania potrzeb drugiego człowieka w oparciu o prawa dziecka.

• Uświadomienie dzieciom ich praw.

CELE OPERACY7NE:

Dziecko:

— dostrzega odmienność drugiego człowieka i akceptuje ją

— układa obrazki w pary na zasadzie przeciwieństw: chudy- gruby; wesoły- smutny; wysoki- niski; kolorowy- biały;

— wygrywa rytm piosenki na pałeczkach (cymbały)

— składa obrazek w jedną całość z kilku elementów (dzieci różnych narodowości)

— układa obrazki według kodu (od najmniej do najwięcej i na odwrót)

— rozpoznaje przedmioty po dotyku (czepek pielęgniarski, strzykawka, opatrunek- bandaż, opakowanie po tabletkach...)

— układa historyjkę obrazkową «Latawiec»

FORMA: praca z grupą, z zespołem, indywidualna

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:

• «Klucz do radości»- piosenka P. Kaji; «Różni ale tacy sami»- wiersz, papierowy klucz, obrazki z przeciwieństwami: biały- kolorowy, chudy- gruby, wesoły- smutny wysoki- niski; pałeczki; obrazki do składania w całość z kilku elementów; «Latawiec»- historyjka obrazkowa; przedmioty związane z zawodem lekarza i pielęgniarki;, Rodzina«- obrazki; „Droga do szkoły“- karta pracy; „Prawa dziecka“- obrazki do kolorowania.

OBSZAR EDUKACJI:

społeczno- moralnej; w zakresie mowy i myślenia, przygotowanie do pisanie i czytania, ruchowej; kulturowo- estetycznej, ruchowej, muzycznej.

PRZEBIEG:

»Inni czy tacy sami« — zabawa w dostrzeganie różnic; dostrzeganie i akceptowanie przez dzieci podobieństw i różnic między ludźmi (Dzieci siedzą w kole: mogą w kręgu na krzesełkach… Nauczyciel prosi dzieci o wykonanie poleceń: pomachajcie do mnie ręką, połóżcie rękę na głowie, wstańcie i podskoczcie na jednej nodze, skrzyżujcie nogi itp, Nauczyciel zauważa głośno, że są osoby posługujące się częściej prawą ręką, ale są też osoby posługujące się lewą ręką. Podobnie jest z nogami i z oczami. Nauczyciel wydaje jeszcze kilka poleceń, a dzieci zwracają uwagę na to, czy jest to prawa, czy też lewa ręka, która noga, czy które oko: pogładź się po brzuchu, zajrzyj przez dziurkę od klucza itp.)

»Różni, ale tacy sami« — odczytanie wiersza; krótka rozmowa na temat wiersza- różnic i podobieństw w budowie ciała ale i w upodobaniach i zainteresowaniach, (Wyglądam tak jak inni, z daleka- taki sam. Dwie ręce i dwie nogi, i jedną głowę mam! Wyszedłem na ulicę, tam wielu ludzi szło, a każdy z nich był inny, i różnic było sto! Mały, duży, chudy, gruby, blondyn, szatyn, brunet, rudy, śniady, blady, piegowaty, ostrzyżony lub kudłaty, oczy czarne, piwne, szare, każdy z nas ma oczu parę… Więcej różnic nie wyliczę, bo nie liczą się różnice! Jesteśmy trochę różni, a jednak- tacy sami, choć różne charaktery, podobne myśli mamy! Wszak na całym wielkim świecie, różnych ludzi odnajdziecie)

»Zamień się miejscami« — zabawa; nauczyciel opisuje czynności, zajęcia, które lubią wykonywać dzieci; te dzieci, które lubią wymienione zajęcie, wstają i zamieniają się miejscami.(wstaną dzieci, które lubią:

— rysować i malować;

— śpiewać i grać na instrumentach,

— jeździć na rowerze,

— grać na komputerze,

— bawić się klockami itp.

»Wszyscy jesteśmy ważni, pomimo różnic« — rozmowa; układanie obrazków w pary na

zasadzie przeciwieństw: chudy- gruby; wesoły- smutny; wysoki- niski; kolorowy- biały; zwrócenie uwagi na prawo do akceptacji takimi jakimi jesteśmy bez względu na różnice w wyglądzie, w kolorze skóry, włosów; odpowiedzi na pytania: Czy „inność“ powinna być wyśmiewana? …

KAŻDY Z NAS ]EST TAK SAMO WAŻNY!

»Marzenia dzieci« — wspólny śpiew; wygrywanie rytmu na pałeczkach od cymbałów.

»Koperty niespodzianki« — zadania do wykonania w zespołach, grupie; uświadomienie dzieciom ich praw; tworzenie okazji do wspólnego podejmowania i realizowania różnych zadań, rozwiązywania problemów.

»PRAWO DO IMIENIA I NARODOWOŚCI« — praca w zespołach; składanie obrazków z kilku

elementów w jedną całość (dzieci różnych narodowości- „Afrykańczyk- Bambo Europejczyk- Adam, Chińczyk- Link, Indianin- John, Hindus- Lakshmi )

PRAWO DO POKO]U I DO WOLNOŚCI — zabawa 0Dziecko do dziecka0- zabawa integracyjna;

dzieci poruszają się w rytm akompaniamentu (muzyka); na hasło 0dziecko do dziecka0 lub 0misie0- szukają pary i przytulają się do siebie, za każdym razem szukają innego kolegi.

PRAWO DO MIŁOŚCI I ZROZUMIENIA — “Mama, tata i...:'- zabawa matematyczna, układanie obrazków według podanego kodu: ilości dzieci w rodzinie od najmniej do najwięcej- 1 dziecko, 2 dzieci, 3 dzieci, 4 dzieci, 5 dzieci) i odwrotnie.

PRAWO DO OPIEKI I SCHRONIENIA — »Czarodziejski worek- odgadnięcie z jakim zawodem związane są przedmioty znajdujące się w czarodziejskim worku (pielęgniarka, lekarz) (można wykorzystać chustę animacyjną: rozkładamy ją na dywanie, dzieci stoją dookoła niej w kole; nauczyciel ma worek czarodziejski, przy muzyce worek podajemy sobie po obwodzie koła od dziecka do dziecka, na pauzę zatrzymujemy worek i to dziecko, które ma w tym momencie worek wyciąga jeden element i odgaduje, po czym odkłada go na chustę)

PRAWO DO ZABAWY — «Latawiec»- układanie historyjki obrazkowej

PRAWO DO NAUKI — «Droga do szkoły»- karta pracy, wytyczenie drogi chłopca do szkoły; labirynt.

«Kolorowe szkiełka» — oglądanie otoczenia przez kolorowe szkiełka; wyciągnięcie wniosku, że świat, gdzie przestrzegane są prawa dzieci jest kolorowy, radosny, natomiast tam, gdzie się je łamie, nie przestrzega, jest szary, smutny; rozróżnianie i nazywanie kolorów: czerwony, zielony, żółty, niebieski, szary.

Ewaluacja:

dzieci otrzymują uśmiechnięte buźki i smutne; jeśli zajęcie się podobało i czuły się na nim dobrze wrzucają do koszyczka uśmiechniętą buźkę; jeśli się nie podobało smutną buźkę.

 Dane autora: Sylwia Przybylska