Polecamy:

Twoja ankieta w 3 krokach




pokoje-stancje.pl
Scenariusz przedstawie szkolnych
Lekcja w kinie

A to jeż! — wprowadzenie i nauka piosenki.

Pobierz do PDF Wydrukuj stronę
Data dodania: 2011-07-19 21:50:18

Scenariusz stworzony dla dzieci pięcioletnich przedstawiający metodykę wprowadzenia i nauki piosenki.

A to jeż! – wprowadzenie i nauka piosenki.

 

Grupa – 5 latki

Nauczyciel: Anna Guz

Data: 27.10.2010r.

Obszar podstawy programowej:  Wychowanie przez sztukę – muzyka i śpiew, pląsy i taniec

  • Dziecko tworzy muzykę, korzystając z instrumentów perkusyjnych (oraz innych przedmiotów), a także improwizuje ją ruchem.

Cele:

  • Wprowadzenie i nauka piosenki  A to jeż
  • Ilustrowanie treści piosenki
  • Doskonalenie umiejętności improwizacji instrumentalnej

Dziecko:

  • potrafi zaśpiewać piosenkę A to jeż lub jej fragmenty
  • realizuje zadanie twórcze w zakresie improwizacji instrumentalnej
  • kształci słuch poprzez uważne wychwytywania różnic dynamicznych w słuchanych melodiach

Metody:

  • słowna
  • stawianych zadań
  • odtwarzania

Formy pracy:

  • grupowa
  • indywidualna

Środki dydaktyczne:

Instrumenty perkusyjne: trójkąt, bębenek, tamburyno, dzwonki, szeleszczący papier i inne, słowa i melodia piosenki                          pt.: A to jeż (sł. D. Gellner, muz. A. Skorupka).

 

 

Przebieg zajęcia:

1. «Dzień dobry» – muzyczne przywitanie się.

Nauczyciel wita się z dziećmi zwrotem dzień dobry na dowolną melodię. Dzieci odpowiadają w ten sam sposób.

2. «Hop! – Bęć!» ćwiczenia inhibicyjno – incytacyjne.

Marsz po okręgu, na hasło «hop» – dzieci klaszczą jeden raz nad głową, na hasło «bęc» – przykucają i uderzają dłońmi o podłogę.

3. Wysłuchanie piosenki i nauka pierwszej zwrotki piosenki A to jeż.

4. «Znajdź parę»  — zabawa ruchowa przy piosence.

Dzieci  przy nagraniu piosenki, słysząc zwrotki spacerują po całej sali interpretując treść za pomocą mimiki twarzy i gestów. W trakcie refrenu szybko znajdują sobie partnera i tańczą z nim w kółko. W czasie każdego refrenu tańczą te same pary.

5. «Czy potrafisz to zagrać?» improwizacja instrumentalna.

Przed dziećmi leżą różne instrumenty i nie tylko. Zadaniem dzieci jest  wybrać  przedmiot lub instrument, który jak najwierniej będzie naśladował dane dźwięki, np.: «Zagraj jak pada deszczyk», «Deszczyk zamienia się w ulewę», «Nadciąga buza», «Tupie jeż», «Spadają kasztany», «Wieje wiatr», «Po lesie chodzi miś», «Odleciały wróble», «Szeleszczą liscie».

6. «Drzewa i wiatr» – zabawa ruchowa doskonaląca umiejętność rozróżnianie trzech rodzajów dynamiki.

Dzieci ustawiają się w różnych miejscach Sali. Od tej pory są drzewami w lesie. Gdy słyszą ciche dźwięki grane przez nauczyciela, naśladują lekki wiaterek i poruszają tylko paluszkami. Przy dźwiękach granych średnio głośniej, wiatr przybiera na sile i poruszają się całe gałęzie, a liście szumią. Głośne dźwięki oznaczają nadejście wichury. Wiatr szarpie gałęziami, dzieci naśladują szum wiatru.

 

 Dane autora: Anna Guz


Powrót | Do góry
Zaloguj się

, aby dodać komentarz.