Przedstawiam scenariusz akademii na pożegnanie klasy II zawodowej — «Kartka z pamiętnika»
SCENARIUSZ AKADEMII SZKOLNEJ - POŻEGNANIE KLASY II ZAWODOWEJ
«Kartka z pamiętnika»
Odpowiedzialni za organizację: mgr Elżbieta Fiałkiewicz wraz z klasą I.
Termin akademii: 10.06.2011r
Miejsce: ZSNR3 Jasło
PLAN AKADEMII
- Przywitanie obecnych.
- Wiersz « Wagary».
- Piosenka « Hulali po polu i pili kakao…»
- Wierszyki z pamiętnika
- Wiersz «Ławko szkolna».
- Piosenka: «Tak bardzo się starałem.»
- Wiersz o klasie II zawodowej i wychowawczyni.
- Piosenka « Wieczorem, wieczorem…»
- Pożegnanie i życzenia.
- Piosenka «Szczęśliwej drogi już czas».
- Oddanie głosu panu dyrektorowi.
- Poczęstunek, który przygotowała klasa I.
- Uroczyste rozdanie świadectw.
Ad.1
Uczeń prowadzący I:
Witamy bardzo serdecznie wszystkich zgromadzonych dziś na tej sali: panią dyrektor, pana dyrektora i wszystkich nauczycieli. Szczególnie gorąco witamy koleżanki i kolegów z klasy II zawodowej — od dziś absolwentów naszej szkoły oraz ich wychowawczynię panią (...)
Minęły dwa lata odkąd wstąpiliście w mury tej szkoły. Dziś nadeszła pora rozstania z nauczycielami, przyjaciółmi i z beztroskimi latami młodzieńczymi.
Mamy nadzieję, że czas spędzony w szkole pozostanie w Waszej pamięci na całe życie i że chętnie będziecie wracać do tych szkolnych wspomnień.
Życzymy Wam szerokiej drogi! Jesteśmy przekonani, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie godnie reprezentować naszą szkołę. Pamiętajcie też, że jej drzwi będą dla Was zawsze otwarte.
Po oficjalnym przywitaniu nastąpi część artystyczna:
Uczeń prowadzący II:
Zapraszamy wszystkich na krótką część artystyczną w wykonaniu naszych koleżanek i kolegów.
Ad.2
Uczeń 1:
Niezapomniane młodzieńcze lata!
Szkolne wspomnienia niezapomniane!
Na ciężkich drogach chmurnego świata
Wyście jak balsam na krwawą ranę!
Gdy wstecz obrócę wzrok taki łzawy,
Wnet się jak czarem byt złoci szary-
Niech żyje przyjaźń ze szkolnej ławy!
Niech żyją nasze dawne wagary!
Ad.3
Uczniowie śpiewają: « Hulali po polu i pili kakao…»
Hulali po polu i pili kakao
Hulali po polu i pili kakao
Czy pamiętasz jeszcze
Tę wycieczkę pierwszą, tę sprzed lat?
Z placu tuż za szkołą
Zabrał was autokar prosto w maj
Dłonie miałeś mokre, w gardle lęk,
Nogi z waty na głosu jej dźwięk
Gdy była tuż, tuz
Gdy była tuż, tuż
Brakło słów i brakło tchu!
Ref.
Najpiękniejsza w klasie bez dwóch zdań
Na przerwach biłeś o nią się nie raz
Jej obraz choć zamglony w sercu masz
I nie zapomnisz nie, nie, nie, nie!
Hulali po polu i pili kakao
Hulali po polu i pili kakao
Mlecze tak pachniały
Pola rozkwitały wokół was
Trzy dni najwspanialsze
Spośród twego życia — przyznaj sam…
Zdjęcia jej robiłeś pośród bzów
Aparatem słynnej marki «Druh»
Gdy była tuż, tuż
Gdy była tuż, tuż
Brakło słów i brakło tchu!
Ref.
Najpiękniejsza...
Ad.4
Wierszyki z pamiętnika.
Uczennice siedzą przy ławce, przeglądają kartki pamiętników i czytają wierszyki:
Jak błękitny strumień wody, po zielonej płynie niwie,
Tak niech płynie wiek twój młody, słodko, mile i szczęśliwie.
Wszystko w świecie przemija powoli
To, co nas łączy, cieszy i boli,
Przemija radość, przemija cierpienie,
Ale na zawsze zostaje wspomnienie.
Gdy będziesz w kawiarni
Słodkie ciastka jadła,
Gdy zapomnisz o mnie ,
Żebyś z krzesła spadła!
Nie patrz na piękno, lecz w serce człowieka,
Bo serce zostaje, a piękno ucieka.
Są chwile w życiu, które w pamięci zostają,
I choć czas mija, one nie mijają,
Są też osoby, które raz poznane,
Bywają w życiu mile wspominane.
Gdy opuścisz szkolne mury
I w daleki pójdziesz świat,,
Wspomnij mile i serdecznie
Ławkę szkolną z dawnych lat.
Ad.5
Uczeń 3:
Wiersz «Ławko szkolna»
Codziennie rano tu siadałam
Przez szereg długich, długich dni,
Często po lekcjach zostawałam
By wyryć imię drogie mi.
I choć zmieniały się imiona
I kleks za kleksem brudził blat,
Byłaś mi tarczą i ochroną,
Ma przyjaciółko szkolnych lat.
Ławko szkolna — ławko stara,
Niewygodna i niemodna,
Moje troski i zwątpienia
Dziś ci mówią DO WIDZENIA!!!
Ad.6
Piosenka :«Tak bardzo się starałem»
Kto za Tobą w szkole ganiał,
Do piórnika żaby wkładał?
Kto? No, powiedz — kto?
Kto na ławce wyciął serce
I podpisał: «Głupiej Ulce»?
Kto? No, powiedz — kto?
Tak bardzo się starałem,
A Ty teraz nie chcesz mnie.
Dla Ciebie tak cierpiałem:
Powiedz mi, dlaczego nie chcesz mnie?
Kto dla Ciebie nosił brodę,
Spodnie w kwiatki włożył modne?
Kto? No, powiedz — kto?
Kto Tuwima wiersz przepisał,
Jako własny Tobie wysłał?
Kto? No, powiedz — kto?
Tak bardzo się starałem,
A Ty teraz nie chcesz mnie.
Dla Ciebie tak cierpiałem;
Powiedz mi, dlaczego nie chcesz mnie/
Ja dla Ciebie byłem gotów
Kilo wiśni zjeść z pestkami.
Ja! Tak, tylko ja!
Teraz, kiedy Cię spotykam,
Mówisz mi, że się nie znamy;
Czy to ładnie tak?
Ad.7
WIERSZ O KLASIE I WYCHOWAWCZYNI.
Uczeń prowadzący II:
— Czy znacie klasę II g?
Uczniowie:
— Tak, znamy klasę II g
Uczeń prowadzący II:
Mamy dla was wiersz o klasie
Co na gotowaniu zna się,
Smażą, pieką- daję słowo
Już od dzisiaj zawodowo.
Jest to klasa, co tu kryć
Z którą się dawało żyć
Przez dwa lata pokojowo,
Bo nie była zbyt bojową.
W klasie i na korytarzu
Każdy o swych sprawach marzył,
Dziewczyny o robieniu na męża selekcji,
A chłopaki- jak zwiać z ostatnich lekcji.
Ich wychowawczyni — pani (...)
Wkładała im wciąż do głowy morały:
«Uczcie się, myślcie o przyszłości, róbcie biznes plany!»
a tu każdy jakiś taki… zakochany?
Nie wchodźmy w szczegóły, co było- minęło,
Uczciwie trzeba przyznać, że koniec wieńczy dzieło.
A koniec historii jest taki,
Że czy to dziewczyny, czy to chłopaki
Potrafią całkiem porządnie gotować
Więc o ich karierę niech was nie boli głowa.
Ad.8
Piosenka «Wieczorem, wieczorem…»
Wieczorem, wieczorem, kiedy gwiazdy mocno lśnią
To pizzę upiekę, to pizzę upiekę i zaśpiewam sobie song.
Bo wszyscy kucharze to jedna rodzina
Starszy czy młodszy, chłopak czy dziewczyna
Bo wszyscy kucharze to jedna rodzina
Starszy czy młodszy, chłopak czy dziewczyna
Hej, hej bawmy się, hej, hej śmiejmy się
Hej, hej bawmy się, hej, hej śmiejmy się
Nocą, nocą gdy po pracy w domu śpisz
Nocą, nocą kucharz ma szczęśliwe sny
Bo wszyscy kucharze ...
A rano, a rano kiedy słońce jeszcze śpi
To wtedy, to wtedy zapiekankę zrobię Ci
Hej, hej pieczmy wciąż, hej, hej smażmy wciąż
Hej, hej gotujmy wciąż, hej, hej duśmy wciąż
Ad.9
Prowadzący I:
Jest nam bardzo miło widzieć na Waszych twarzach radość, wiarę i nadzieję. Cieszymy się, że kolejny etap życia macie już za sobą — jeszcze tylko na egzaminie trzeba pokazać się z najlepszej strony, udowodnić sobie i innym, że umiecie poradzić sobie z życiowymi wyzwaniami.
Wiemy, że towarzyszy Wam wiele emocji podczas przygotowań do egzaminu zawodowego. Życzymy wam połamania długopisów i sztućców na egzaminie.
Prowadzący II:
Gdy już zdacie wszystkie egzaminy, sprostacie wyzwaniom i wymaganiom prosimy Was o to, by wkraczając w nowe życie nie zapominać o swojej szkole.
Prowadzący I:
Kochani! Żegnamy Was życzeniami płynącymi z głębi serca. Niech omijają Was troski, smutki i zwątpienia, a towarzyszy radość, zrozumienie i przyjaźń.
Dziś już rozstajemy się z Wami i wierzymy, że spotkamy się w dorosłym życiu.
Ad.10
Piosenka: « Szczęśliwej drogi już czas.»
Szczęśliwej drogi już czas
mapę życia w sercu masz,
jesteś jak młody ptak.
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, bo twój głos…
Idziesz wiecznie sam
i już nic nie zmieni się,
poza tym, że raz jest za,
raz przed tobą twój cień.
Los Cię w drogę pchnął
i ukradkiem drwiąc się śmiał,
bo nadzieję dając Ci,
fałszywy klejnot dał (tak chciał).
Szczęśliwej drogi już czas
mapę życia w sercu masz,
jesteś jak młody ptak.
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, Idziesz sam, wiecznie sam.
Szczęśliwej drogi już czas
mapę życia w sercu masz,
jesteś jak młody ptak.
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, bo twój głos...
Powrót | Do góry
, aby dodać komentarz.