Scenariusz części artystycznej towarzyszącej wręczeniu Stypendiów Prezesa Rady Ministrów w dniu 30.11.2010.

Scenariusz części artystycznej towarzyszącej wręczeniu nagród Prezesa Rady Ministrów odbywającym się w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 1 w Jeleniej Górze w dniu 30.11.2010

Utwory prezentowane są pomiędzy prezentacjami nagrodzonych uczniów z poszczególnych powiatów.

Prowadzący:

(Słychać dźwięk nastawianego radia, a później w tle bit charakterystyczny dla programów typu„Lista Wszechczasów”)

Lata 20-30

M. P. i Radio ŻET wita was w kolejnym notowaniu listy wszechczasów. Zaczynamy od słodkich lat dwudziestych i trzydziestych. Polska właśnie odzyskała niepodległość.  Tworzyli Tuwim i Staff, a w piosence….? A w piosence królowały sentymentalne tanga, słodkie walce i niepodzielnie królowała Hanka Ordonówna. Za chwilę usłyszycie znany polski szlagier, który powstał w 1933 roku. Utwór został napisany specjalnie dla filmu„Szpieg w masce”, cieszącego się rekordową frekwencją w kinach. Muzykę skomponował Henryk Wars, a słowa sygnowane pseudonimem Oldlen napisał Julian Tuwim. Zaśpiewała go w nim Hanka Ordonówna i wkrótce piosenka stała się jej artystyczną wizytówką. Potem «Ordonka» często przypominała piosenkę w teatrzyku Małe Qui Pro Quo. Piosenkę można też usłyszeć w filmieLista Schindlera. W 2005 nową wersję utworu wydała na płycie piosenkarka Kayah. W tym samym roku kolejną wersję tego utworu można było usłyszeć w wykonaniu zespołu Memo oraz wykonaniu Tatiany Okupnik, byłej wokalistki zespołu Blue Café. I oto przed wami„Miłość ci wszystko wybaczy”

Miłość Ci wszystko wybaczy

Lata 40

Lata  50

W 1947, albo nawet w 1948 r. poetka Helena Kołaczkowska udała się wraz z mężem do Zakopanego. Towarzystwo było miłe, a czas taki, że chciało się zapomnieć o okropieństwach wojny. Jak się zaraz okaże, nie było to takie proste. Siedziałam ze znajomą w„Europejskiej” na Krupówkach, wspomina pani Helena, kiedy w pewnym momencie ona mówi:„Proszę się dyskretnie obejrzeć, tam siedzi Śmierć”. Spojrzałam w tym kierunku i zobaczyłam mężczyznę wychudzonego ponad miarę. Czaszka obciągnięta żółtawą skórą, usta w jakimś grymasie i płonące, czarne oczy. Jednocześnie było w nim coś poruszającego, jakaś nieprzeciętna wrażliwość, duchowość.„To musi być artysta”, pomyślałam.

Tego samego dnia po południu organizowano wycieczkę na Gronik. Kiedy już wszyscy usadowili się na pace ciężarówki, a samochód miał ruszać, ukazał się spóźniony pasażer. Okazał się nim byćów tajemniczy Człowiek-Śmierć. Czarny kapelusz z wielkim rondem, obszerny płaszcz, tylko potęgowały przedpołudniowe wrażenie. Kiedy towarzystwo dotarło na miejsce i podano herbatę, mąż pani Heleny zaproponował:

– Jest tu fortepian, zaśpiewaj może państwu kilka swoich piosenek.

Popis spotkał się z aplauzem słuchaczy, ale także z zainteresowaniem tajemniczego nieznajomego. Tak Helena Kołaczkowska poznała Alfreda Gradsteina.

Państwo umówili się, że po powrocie do stolicy zdzwonią się w sprawie spotkania. Miało się ono okazać brzemienne w skutkach. Jak można się spodziewać było bardzo miło, Helena Kołaczkowska przyniosła parę swoich tekstów, gospodarz pochwalił, nawet zaproponował:

– A może byśmy tak razem coś napisali?

– Ale co?

I wtedy usiadł do fortepianu i zagrał parę dźwięków:

– No co ja mogę do tego napisać?– Odpowiedziała autorka. I rzuciła:„Na prawo most, na lewo most”.

– Dobrze. Piszemy dalej.

Rozpoczął się niebywały wieczór. Dość powiedzieć, że praca trwała przez dwanaście godzin bez przerwy. Mąż pani Heleny i siostra kompozytora donosili kanapki oraz herbatę, aż gotowe były zwrotki wraz z refrenem. Całość tekstu została dokończona w ciągu kilku dni. Piosenka wydała się chwytliwa i na czasie. I wbrew późniejszym opiniom wcale nie propagandowa. Myśmy byli tak szczęśliwi, mówi pani Helena, że się Warszawa odbudowuje, że domy rosną, że tu jest nowy dach, tu powstał nowy sklepik, tam odgruzowano jakąś ulicę i można przejść. Wy nie możecie sobie tego wyobrazić.

„Na prawo most, na lewo most”

Lata 60

Początki rock and rola w Polsce wiążą się z powstaniem 1959 roku zespołu Rythm&Blues. Lata 60 to rozkwit tego typu muzyki. Na Festiwalu Młodych Talentów  zorganizowanym w roku 1962 po raz pierwszy przed publicznością zaprezentowali się Krzysztof Klenczon, Czesław Wydrzyki oraz Karin Stanek.  Pochodziła z rodziny górniczej. Po ukończeniu siedmiu klas szkoły podstawowej pracowała jako goniec w Przedsiębiorstwie Instalacyjnym Przemysłu Węglowego. Debiutowała piosenką Jimmy Joe w marcu 1962 roku. W tym samym roku wygrała konkurs Czerwono-Czarni szukają młodych talentów w Zabrzu i Krakowie i została wokalistką grupy. Występowała z nią do roku 1969. Wraz z grupą występowała na festiwalach w Sopocie (1962 i 1964) i w Opolu (1963-1966), gdzie została wyróżniona m.in. za wykonanie piosenek Jedziemy autostopemi, muzykę napisał Mateusz Święcicki, słowa Juliusz Głowacki.

„Autostop”

Etatowy kontestator, niespokojny duch artystyczny, samotny mag muzycznej elektroniki, to i wiele podobnych określeń pojawiało się zawsze, gdy o nim wspominano. Zaczął skromnie, od studiów muzycznych w klasie fagotu i śpiewania czastuszek na przemian z piosenkami meksykańskimi w klubach Gdańska. Wkrótce stał się idolem młodzieży przede wszystkim dzięki szczególnemu, histerycznemu sposobowi śpiewania, ale również kolorowym strojom i śmiałym wypowiedziom. Muzyka i słowa Czesław Niemen,„Dziwny jest ten świat”

„Dziwny jest ten świat”

Lata 70

Historię powstania jednego z największych przebojów Kofty wspomniał w wywiadzie dla «Rzeczpospolitej» w 2000 roku Włodzimierz Nahorny: «’Jej portret’ to początkowo tytuł płyty, jaka powstała na zamówienie Polskich Nagrań. Były tam instrumentalne wersje znanych przebojów młodzieżowych grane na klawesynie, klarnecie, fortepianie oraz kompozycje Tomasza Ochalskiego, Ptaszyna Wróblewskiego i moje. Ktoś słuchając mojej kompozycji stwierdził, że to gotowy materiał na piosenkę o miłości. Potem spędziłem parę dni i nocy z Jonaszem Koftą. W wielkich emocjach opowiedziałem mu o swoichówczesnych przeżyciach miłosnych, tęsknotach, cierpieniach. On to wszystko bardzo pięknie przelał na papier i tak powstał‘Jej portret’.»

„Jej portret”

Lata 80

Zespół powstał w 1981 roku w Toruniu, na gruzach art rockowej formacji Res Publica. Od początku związany z Klubem Studenckim Od Nowa w Toruniu gdzie koncertował i odbywał próby. W okresie 1982-1985 jedna z najlepszych grup na polskiej scenie rockowej. W wyniku nieporozumień Republika rozpadła się w 1986 roku, by powrócić w 1990. W latach 90. zespół prowadził czynną działalność nagraniowo-koncertową. W 2001 roku po śmierci lidera i wokalisty Grzegorza Ciechowskiego grupa przestała istnieć.

W 1979 roku na sopockim przeglądzie„Muzyki Młodej Generacji” zadebiutował toruński zespół Res Publica. Była to formacja art rockowa, grająca muzykę zbliżoną do dokonań brytyjskiego zespołu Jethro Tull. Jednak brak dobrego przyjęcia ze strony publiczności spowodował, że zespół stanął w obliczu upadku. Wkrótce grupę opuścił jej lider– Jan Castor, a przywództwo przejął grający dotychczas na flecie Grzegorz Ciechowski.

Nowoczesne i awangardowe rozwiązania muzyczne oraz teksty Ciechowskiego sprawiły, że w 1982 roku grupa stała się sławna. Muzycy często gościli w radiowej Trójce nagrywając nowe utwory, które zajmowały wysokie miejsca na listach przebojów. Właśnie z tego okresu pochodzą uważane za najlepsze dzieła Republiki– Biała flaga, Telefony, Obcy astronom czy Sexy Doll.

„Biała flaga”

Lata 90

Zespół powstał w 1992 w Szczecinie z inicjatywy gitarzysty Piotra Banacha. W pierwszym składzie znaleźli się ponadto: Katarzyna Nosowska, Marcin Żabiełowicz, Robert Ligiewicz oraz Marcin Macuk. Ten ostatni szybko został zastąpiony przez Jacka Chrzanowskiego.

Grupa największą popularnością cieszyła się w latach 1993–1995. W ichówczesnej twórczości można doszukiwać się wpływów i brzmień zespołów spod znaku grunge. Ich debiutancka płyta Fire rozeszła się w ponad 200-tysięcznym nakładzie. Z tego albumu pochodzą przeboje zespołu, jak «Zazdrość», «Teksański», «Dreams» czy «Moja i twoja nadzieja». Ostatni z tych utworów był hymnem pomocy powodzianom w 1997

„Moja i twoja nadzieja”

Lata 2000-2010

 Piosenka pochodzi z pierwszej płyty nagranej przez zespół z Maciejem Balcarem pod tytułem 2004. Większość tekstów na tej płycie napisał właśnie Balcar. Tak też jest w przypadku tego utworu. Piękny tekst Balcara i piękna muzyka Styczyńskiego. Według mnie najlepsza piosenka zespołu z nowym wokalistą, który zastąpił Ryśka Riedla.

Dżem–„Do kołyski”

Wystąpili dla Państwa:……………………………

Opracowała: Joanna Skórecka