Inne

Polecamy:

Twoja ankieta w 3 krokach

Bank scenariuszy

Sprawozdanie z realizacji Planu Rozwoju Zawodowego nauczyciela kontraktowego ubiegającego się o stopień nauczyciela mianowanego
Data dodania: 2010-08-19 11:41:45 Autor: Anna Bukowska

Sprawozdanie jest podsumowaniem działań przeze mnie realizowanych w trakcie stażu ujętych w moim planie rozwoju.

Imię i nazwisko: Anna Bukowska

Miejsce pracy: Zespół Szkół nr 2 im. Janusza Kusocińskiego w Elblągu

Stanowisko: nauczyciel wspomagający w klasie integracyjnej (1.09.2006– 15.02.2009) terapeuta– reedukator (12.10.2009– 13.12.2009)

Opiekun stażu: mgr Katarzyna Andrearczyk (1.09.2006– 31.08.2008) mgr Jolanta Gąsiorowska (1.09 2008– 13.12.2009)

Okres stażu: 01.09.2006– 13.12.2009

Czas trwania stażu był dla mnie okresem intensywnego wysiłku ukierunkowanego na własny rozwój, podnoszenie jakości pracy oraz sprostanie wymaganiom zawartym w planie rozwoju zawodowego. To także czas wielu zmian w moim życiu osobistym. W trakcie stażu urodziłam córeczkę, dlatego staż przedłużył się o czas zwolnienia lekarskiego i urlopu macierzyńskiego, skutkiem czego trwał 3 lata i 3 miesiące.

Z dniem 1 września 2006 r. złożyłam plan rozwoju zawodowego opracowany na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 roku w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Opracowując plan rozwoju zawodowego i realizując go, miałam na uwadze przede wszystkim kształtowanie i podnoszenie poziomu własnych kompetencji, podnoszenie jakości pracy szkoły, jak również spełnienie wymagań określonych w§ 7 ust. 2. Zadania w moim planie rozwoju zawodowego są ściśle powiązane z programem pracy szkoły: Planem Rozwoju Szkoły, Programem Wychowawczym i Profilaktycznym oraz potrzebami i oczekiwaniami uczniów oraz rodziców.

Plan rozwoju miał w swym założeniu stanowić kontynuację realizowanych wcześniej zadań dydaktyczno-wychowawczych, a zarazem był podstawą do podejmowania nowych działań w ramach pełnionych obowiązków służbowych.
Zarówno wniosek o rozpoczęcie stażu związanego z uzyskaniem stopnia nauczyciela mianowanego, jak i plan rozwoju zawodowego zostały zaakceptowane przez Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 25 w Elblągu.
Poniżej przedstawiam opis realizowanych przeze mnie zadań umożliwiających spełnienie wymagań kwalifikacyjnych na stopień nauczyciela mianowanego.

§ 7 ust. 2 pkt 1 Umiejętność organizacji i doskonalenia warsztatu pracy, dokonywania ewaluacji własnych działań, a także oceniania ich skuteczności i dokonywania zmian w tych działaniach

Rozpoczęcie pracy w szkole było dla mnie przełomowym momentem w życiu. Podjęłam pracę bezpośrednio po ukończeniu studiów. Uważam, że na każdym etapie swojego rozwoju osobistego należy się dokształcać, dlatego w 2004 roku postanowiłam ukończyć studia podyplomowe na kierunku zintegrowana edukacja wczesnoszkolna i przedszkolna. Od 1 września 2006 roku rozpoczęłam staż związany z uzyskaniem stopnia zawodowego nauczyciela mianowanego, co dodatkowo zmobilizowało mnie do doskonalenia mojego warsztatu pracy. Każdy nowy rok szkolny wiąże się dla mnie z udziałem w licznych kursach, warsztatach i konferencjach. Podczas odbywania stażu uczestniczyłam w szkoleniach Rady Pedagogicznej oraz pozaszkolnych formach doskonalenia zawodowego:

Kursy doskonalące:

Kurs doskonalący dla nauczycieli w zakresie języka angielskiego– na poziomie A2 (60 h), A2 kont (60 h), A2 + (60 h),
Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne– poziom I (20 h), poziom II (20 h),
Ewaluacja w praktyce szkolnej (20 h),
ADHD w klasie, sposoby radzenia sobie z agresywnym uczniem (15 h),
Kierownik wycieczki szkolnej (12 h);

Konferencje:

Interdyscyplinarna rehabilitacja dzieci z wadą słuchu w wieku od 0 do 3 roku życia
Głusi mają głos (2 dni),
Nauczanie i wychowanie integracyjne„Integracja z klasą” (1 dzień),
Wykorzystanie piłek terapeutycznych na lekcjach kształcenia zintegrowanego (3 h),
Otwórzmy dziecku drzwi… obudzić w sobie geniusza,
Matematyka jest prosta;

Szkolenia:

Dostosowywanie wymagań edukacyjnych do potrzeb i możliwości uczniów (32 h),
Makaton– program rozwoju komunikacji (2 dni),
Od nauczyciela stażysty do nauczyciela dyplomowanego (w świetle aktualnych uregulowań prawnych ) (5 h),
Praca z uczniem zdolnym (4 h),
Zmysły w rozsypce (3 h),
Środowisko przyrodnicze Tatr polskich (2 h),
Standardy wymagań egzaminacyjnych i ich wpływ na jakość kształcenia w klasach 1-3 (2 h),
Znaczenie postawy nauczyciela w zapobieganiu agresji i przemocy dzieci w młodszym wieku szkolnym (2 h),
Nadruchliwość ucznia atutem w edukacji,
Jak współpracować z rodzicami uczniów;

Warsztaty metodyczne:

Trudności wychowawcze w pracy z uczniami (40 h),
Dynamiczna edukacja– ruch sprzymierzeńcem ucznia (10 h),
Zabawy i ćwiczenia rozwijające i doskonalące naukę czytania w klasach 1–3 (10 h)
Zabawy z Klanzą porządkują świat (5 h);

Seminaria metodyczne:

Podstawa programowa wyznacza, podręcznik wskazuje, a nauczyciel wybiera– skuteczne nauczanie matematyki w nauczaniu zintegrowanym.

Zgodnie z przepisami na czas odbywania stażu został przydzielony mi opiekun stażu, Pani Katarzyna Andrearczyk. Nawiązałam z nią współpracę. Uczestniczyłam w lekcjach pokazowych, prowadzonych przez Panią Katarzynę w klasie integracyjnej. Dzięki doświadczeniu zawodowemu koleżanki mogłam czerpać wiele ciekawych pomysłów do wykorzystania w swojej klasie. Przed lekcją pokazową i po niej omawiałyśmy jej przebieg. Dzieliłam się swoimi obserwacjami i wnioskami. Prowadziłam także zajęcia w obecności opiekuna stażu: godzinę wychowawczą, wspomaganie na języku polskim, wspomaganie na matematyce, zajęcia koła języka migowego, zajęcia prowadzone metodą Weroniki Sherborne. Każdorazowo opracowywałam scenariusz zajęć, a po przeprowadzeniu lekcji oceniałam jej przebieg, a także stopień realizacji założonych celów. Na zajęciach zawsze staram się wykorzystywać metody aktywizujące uczniów, co już wówczas podkreśliła opiekun mojego stażu w ocenie zajęć, które prowadziłam.

Po dwóch latach stażu został zmieniony mój opiekun stażu. Od września 2008 roku została nim Jolanta Gąsiorowska, zajmująca stanowisko nauczyciela wspomagającego w klasie integracyjnej. Uczestniczyłam w zajęciach godziny wychowawczej oraz w zajęciach świetlicowych, które prowadziła Pani Jolanta. Obecnie wykorzystuję w swojej pracy pomysły zaczerpnięte z tych zajęć. W obecności nowego opiekuna prowadziłam zajęcia rewalidacji indywidualnej z wykorzystaniem metody Dennisona.

Pracując jako nauczyciel wspomagający w klasie integracyjnej, na początku roku szkolnego opracowywałam dla każdego ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych indywidualny program edukacyjny z danego przedmiotu uwzględniający możliwości i umiejętności dziecka. Przed stworzeniem programu konsultowałam się z nauczycielami wiodącymi i wspólnie staraliśmy się wybierać najważniejsze zagadnienia programowe oraz sposób ich prezentacji w toku kształcenia. W tym roku szkolnym zajmuję stanowisko terapeuty i prowadzę zajęcia rewalidacyjne dla uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną. Dla każdego dziecka opracowałam indywidualny program rewalidacji na podstawie posiadanego orzeczenia oraz własnej diagnozy.

Staram się stwarzać swoim uczniom możliwość rozwijania zainteresowań i umiejętności. W latach 2003–2009 prowadziłam społecznie koło języka migowego. Na zajęciach uczyłam dzieci tolerancji i zrozumienia w stosunku do ludzi niesłyszących. Uczestnicy koła potrafią przedstawić się, używając alfabetu palcowego, oraz budować zdania z wykorzystaniem gestów. Dzieci chętnie uczestniczą w zajęciach. Zwieńczeniem ich trudu był udział w jasełkach szkolnych, na które przygotowaliśmy dwie kolędy, tzn. zaśpiewaliśmy i zamigaliśmy tekst. Występowaliśmy także podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Co roku w naszej szkole odbywa się dzień otwarty dla dzieci i rodziców przyszłych klas pierwszych. Dzieci zwiedzają szkołę i uczestniczą w pokazach zajęć, które odbywają się w placówce. Jedno stanowisko zawsze jest przygotowane przeze mnie i moich uczniów z koła migowego. Uczymy przyszłych pierwszoklasistów śpiewać i pokazywać piosenkę. Następnie każde dziecko uczy się pokazywać swoje imię za pomocą daktylografii. Moi uczniowie są dumni, że już sami mogą wystąpić w roli nauczycieli.

Bliskie są mi problemy dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Zapragnęłam stworzyć im na terenie szkoły zajęcia prowadzone metodą Weroniki Sherborne. W związku ze specyfiką tych zajęć poszukałam wolontariuszy, którzy ćwiczyliby z dziećmi. W roku szkolnym 2006/2007 zebrała się spora grupa studentów, która co tydzień uczestniczyła w zajęciach. Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne sprawia, że dzieci stają się bardziej otwarte na świat, rozwija się ich koordynacja ruchowa i sprawność manualna, uczą się pracować w grupie. Wszyscy uczestnicy chętnie brali udział w zajęciach i nie mogli doczekać się kolejnego spotkania, co było dla mnie świadectwem tego, że dobrze wykonuję swoją pracę. W latach 2007–2009 zaangażowałam w zajęcia uczniów klas szóstych, którzy świetnie sprawdzili się w roli współćwiczących z młodszymi, niepełnosprawnymi kolegami.

Co roku biorę udział w„Spotkaniach Artystycznych” organizowanych w naszej szkole. Systematycznie przygotowuję i wystawiam z uczniami przedstawienia teatralne. Dzięki zaangażowaniu i aktorskim umiejętnościom moich uczniów zajęliśmy następujące lokaty:

w roku szkolnym 2006/2007 wyróżnienie dyrektora szkoły za przedstawienie„Drzewo z balonikami” oraz wyróżnienie za scenografię;
w 2007/2008 roku za przedstawienie„Świat Karoliny” zajęliśmy drugie miejsce;
jako szósta klasa wystawiliśmy przedstawienie„Shrek w sądzie”, które dało nam zwycięstwo.

Nasza klasa otrzymała swój gabinet, nad którym mieliśmy sprawować opiekę. Widząc potrzebę odnowienia pomieszczenia, postanowiłam pozyskać sponsora i wyremontować klasę. Otrzymałam pieniądze na zakup ściennego korka dekoracyjnego, który został położony na całej ścianie. Zakup farb oraz akcesoriów malarskich sfinansowali rodzice. Zorganizowałam chętnych rodziców i dzieci, spotkaliśmy się w sobotę i odnowiliśmy gabinet. Pomalowaliśmy ściany oraz krzesła i stoliki. Od tamtej pory wszyscy chętnie przebywają w naszym gabinecie.

Każda klasa otrzymała pod swoją opiekę okno i parapet na korytarzu szkolnym. Razem z uczniami ukwieciliśmy nasz kącik i dekorowaliśmy go wraz ze zmianą pór roku. Nasza praca odmieniła wygląd holu szkolnego.

Zgodnie z planem pracy szkoły włączam się w harmonogram imprez. Współorganizuję andrzejki, jasełka, bal karnawałowy, dyskoteki szkolne.

Wychodząc naprzeciw bieżącym potrzebom, w roku szkolnym 2007/ 2008 społecznie wspomagałam chłopców na lekcji języka angielskiego. Moja pomoc umożliwiła uczniom o specjalnych potrzebach edukacyjnych opanowanie materiału z języka angielskiego.

Dokonywałam na bieżąco samooceny efektywności własnej pracy. Odbywało się to podczas rozmów z opiekunem stażu oraz członkami grona pedagogicznego. Moja samoocena przyjmowała także formę rozmów z uczniami oraz studentami obserwującymi zajęcia, które prowadziłam. Wszelkie informacje zwrotne były mi potrzebne jako wnioski do dalszej, jeszcze efektywniejszej pracy.
Moim największym sukcesem w pracy zawodowej w I semestrze 2007/2008 roku było otrzymanie nagrody dyrektora szkoły za zaangażowanie w rozwój procesu integracji w naszej szkole oraz za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej.

§ 7 ust. 2 pkt 2 Umiejętność uwzględniania w pracy potrzeb rozwojowych uczniów, problematyki środowiska lokalnego oraz współczesnych problemów społecznych i cywilizacyjnych

W latach 2003–2009 zajmowałam stanowisko nauczyciela wspomagającego w klasie integracyjnej, a od 2006 roku otrzymałam dodatkowo wychowawstwo tej klasy. Zespół klasowy, który prowadziłam przez pięć i pół roku, był zespołem specyficznym, dlatego że razem uczyły się dzieci w pełni sprawne i dzieci niepełnosprawne. Starałam się budować między nimi więź przyjaźni i likwidować istniejące bariery. W klasie miałam dziewczynkę poruszającą się na wózku inwalidzkim oraz chłopca z hemofilią, który w momentach pogorszenia stanu zdrowia również poruszał się na wózku inwalidzkim. Przy planowaniu wyjść i wycieczek musiałam brać pod uwagę te ograniczenia. Zawsze mogłam liczyć na pomoc rodziców. W klasach 4–6 udało się zorganizować szereg wyjść i wycieczek: do muzeum– lekcja muzealna„Praca archeologa”, do„Multikina”, do teatru (również do Teatru Muzycznego w Gdyni), do wojska, na rozprawę do sądu okręgowego, jak również wybrać się na wycieczkę ekologiczną do Pasłęka, do Warszawy (3 dni) i do Wygonina na Zieloną Szkołę (4-dniowy pobyt). Wzięliśmy również udział w Targach Literatury Dziecięcej, pikniku naukowym oraz wernisażach prac plastycznych laureatów konkursu klas i oddziałów integracyjnych„Razem”.

Wraz z moimi uczniami staramy się wychodzić naprzeciw lokalnym inicjatywom. Co roku bierzemy udział w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, a w roku 2006/2007 przygotowałam dzieci uczęszczające na zajęcia kółka migowego do występu podczas zbiórki pieniędzy, która odbywała się w naszej szkole. Uczniowie, biorąc udział w tym przedsięwzięciu, stają się bardziej wrażliwi na problemy innych i mają ogromną satysfakcję z możliwości niesienia pomocy potrzebującym dzieciom. Co roku przygotowuję także loterię fantową, z której dochód w całości przekazywany jest na rzecz WOŚP. Moi uczniowie włączali się także w akcje„Góra Grosza” i„Złota Góra”, z których składki przekazywane są rodzinom potrzebującym wsparcia finansowego.

Zwracam uwagę na ochronę środowiska naturalnego, dlatego zaszczepiam w dzieciach potrzebę gromadzenia makulatury, baterii, nakrętek, puszek, zużytych tonerów, tuszów. W 2008 roku wzięliśmy udział w akcji ekologicznej„Drzewko za makulaturę” organizowanej przez gazetę„Polska Dziennik Bałtycki”. Uczniowie z mojej klasy włączyli się w zbiórkę makulatury i pozyskali 50 drzewek. Część drzewek została zasadzona wokół szkoły.

W mojej klasie znajdowały się rodziny mające trudną sytuację socjalno-bytową. Starałam się pomagać tym rodzinom. Wskazywałam możliwości pozyskania dodatkowych pieniędzy, pomagałam w staraniu się o stypendia. Nasza szkoła otrzymała dary z Francji. Postarałam się, aby najbiedniejsze dzieci mogły zaopatrzyć się w potrzebne ubrania. Trudna sytuacja materialna kilku rodzin stanowiłaby przeszkodę w uczestniczeniu uczniów w wycieczkach klasowych, dlatego w 2006/2007 roku szkolnym postarałam się o pokrycie kosztów uczestnictwa 4 uczniów ze szkolnego koła TPD. Uzyskałam kwotę 200 zł. Dodatkowo znalazłam sponsorów, dzięki którym zgromadziłam 300 zł. Zorganizowałam też sprzedaż ciast. Akcja spotkała się z dużym entuzjazmem rodziców i wszyscy odpowiedzieli na nią, piekąc ciasto, z którego sprzedaży uzyskaliśmy 450 zł. Dzięki pozyskanym pieniądzom (mieliśmy jeszcze środki z poprzedniej sprzedaży ciast, gofrów i sandwiczy, przeprowadzonej w trakcie Dni Klasowych) troje dzieci pojechało za darmo i udało się pokryć koszty transportu wszystkich uczniów. Dzięki akcji koszt wycieczki udało się obniżyć o 40 zł i wszyscy uczniowie pojechali na Zieloną Szkołę do Wygonina. W kolejnym roku zorganizowałam podobną akcję sprzedaży własnoręcznie wyrabianych słodkości, co pozwoliło znacznie obniżyć koszty pobytu w Warszawie.

Wspomniane powyżej Dni Klasowe były okazją do zaistnienia całej klasy na forum szkoły. W styczniu 2007 roku przez dwa dni zagospodarowaliśmy czas na przerwach, tworząc wystawę Moje hobby, na której uczniowie prezentowali swoje hobby, zachęcając innych uczniów do rozwijania swoich zainteresowań. Przygotowaliśmy z tej okazji sklepik, w którym pracownicy szkoły i uczniowie pozostałych klas mogli zakupić„coś dobrego”. Sprzedawaliśmy tosty, gofry i ciasta– wszystko własnoręcznie przyrządzone.

Podczas stażu miałam stały kontakt ze środowiskiem lokalnym dzięki kontaktom z rodzicami moich uczniów. W ciągu całego stażu spotykałam się z rodzicami uczniów zgodnie z terminarzem spotkań przyjętym przez Radę Pedagogiczną w ramach zebrań z rodzicami oraz konsultacji indywidualnych. Rodzice ściśle ze mną współpracowali podczas organizacji imprez klasowych i szkolnych. Wspólnie przygotowywaliśmy Dzień Chłopca– organizacja dyskoteki; wigilie– przygotowanie tradycyjnej kolacji z barszczykiem i pierogami, przy żywej choince i wspólnym śpiewaniu kolęd; Dzień Kobiet– zakup kwiatów, pomoc w trakcie zbiórki pieniędzy na wycieczkę oraz dni klasowe. Rodzice czynnie uczestniczyli w życiu klasy. Jedna z mam zajęła się organizacją wycieczki do Warszawy, inny rodzic przeprowadził szkolenie dla uczniów z zakresu udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach– dzieci ćwiczyły na fantomach sztukę wykonywania sztucznego oddychania.

Jako wychowawcę klasy czekały mnie też trudne rozmowy z rodzicami. Za mój sukces pedagogiczny mogę uznać zmobilizowanie mamy Kamila, aby jej syn rozpoczął leczenie. Dzięki moim namowom Kamil trafił do szpitala pulmonologicznego oraz został objęty terapią uzależnień.

W roku szkolnym 2006/2007 zorganizowałam zajęcia otwarte dla rodziców i dzieci. Nasze czterogodzinne spotkanie przebiegało pod hasłem„W krainie cudów”. Wspólna zabawa i praca zbliżyła wszystkich do siebie i pokazała, że szkoła to miejsce, gdzie można przeżyć niesamowitą przygodę. Zajęcia hospitowała nauczycielka stażystka. Po zakończeniu zajęć omówiłyśmy ich przebieg oraz wymieniłyśmy spostrzeżenia.

W piątej klasie zorganizowałam spływ kajakowy dla moich uczniów i ich rodziców. Postarałam się, aby koszt uczestnictwa był minimalny. W sobotę z samego rana spotkaliśmy się na przystani, wypożyczyliśmy kajaki i ruszyliśmy w drogę. Oczywiście zadbałam o bezpieczeństwo dzieci i w każdym kajaku znajdowała się jedna osoba dorosła i jedno dziecko. Część uczniów wraz z rodzicami dojechało do wcześniej umówionego miejsca, gdzie wspólnie rozpaliliśmy ognisko. Kontakt z przyrodą i wspólne zabawy sprawiły, że wszyscy uczestnicy wyprawy czuli się bardzo dobrze. Spływ był doskonałą okazją do budowania ciepłych, rodzinnych relacji.

We wrześniu 2008 roku w zebraniu z rodzicami, które prowadziłam, uczestniczył student Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, który po raz pierwszy obserwował spotkanie z rodzicami. Po zebraniu wymieniliśmy się spostrzeżeniami.

W listopadzie 2009 roku umożliwiłam nauczycielce pracującej w klasie integracyjnej w Małdytach uczestnictwo w lekcjach w naszej placówce. Nauczycielka obserwowała kilka zajęć w poszczególnych klasach na różnych poziomach kształcenia. Dodatkowo zapoznała się z obowiązującą w szkole dokumentacją ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

Wychodząc naprzeciw inicjatywom społeczności lokalnej, stworzyłam wraz z koleżankami projekt zajęć pozalekcyjnych„Średniowieczny Elbląg” w ramach grantu Prezydenta Miasta Elbląga. Dążę do tego, aby uczniowie mieli szeroką gamę dodatkowych zajęć, a przy okazji zainteresowali się historią naszego regionu, jego tradycjami, legendami poprzez uczestnictwo w tym projekcie.

Kolejnym przedsięwzięciem, którego podejmuję się co roku, są Międzyszkolne Spotkania Literackie dla klas integracyjnych. Przygotowania rozpoczęłam od pozyskania funduszy na ten cel. Złożyłam podanie do dyrekcji PZU w Elblągu o dofinansowanie naszej imprezy. W 2006/2007 roku spotkania były poświęcone twórczości Wioletty Piaseckiej– elbląskiej bajkopisarski. Celem spotkania było poznanie twórczości elblążanki, rozbudzanie patriotyzmu lokalnego oraz rozwijanie zainteresowań czytelniczych. W spotkaniu wzięło udział 5 drugich klas integracyjnych z Elbląga. Jako gospodarze zatroszczyliśmy się o rzetelne przygotowanie imprezy. Uczestnicy zmagali się z licznymi zadaniami dotyczącymi znajomości bajek. Imprezę uświetniły bajkowe scenki wykonane przez grupę studentów. Wszyscy mogli także liczyć na słodki poczęstunek. Rok później tematem przewodnim spotkania stała się twórczość Hansa Christiana Andersena. Na naszą imprezę zaprosiłam przedstawicieli telewizji elbląskiej oraz zaproponowałam krótką relację na antenie. Przybyli goście mogli podziwiać również wystawę prac plastycznych ilustrujących twórczość artysty. Spotkania Literackie cieszą się co roku dużym zainteresowaniem.

Zainteresowałam się stopniem przygotowania uczniów klas pierwszych do podjęcia nauki szkolnej i postanowiłam przeprowadzić diagnozę uczniów. Opracowałam formularz badania i przeprowadziłam diagnozę w jednej z pierwszych klas, kolejno badając dzieci. Z wychowawcą klasy podzieliłam się swoimi spostrzeżeniami. Dzięki tym wskazówkom koleżanka od samego początku objęła opieką dzieci z deficytami.

W listopadzie 2007 roku brałam udział w szkoleniu Ewaluacja w praktyce szkolnej. Zainspirowana szkoleniem przeprowadziłam wraz z koleżanką ankietę ewaluacyjną wśród rodziców klasy IV B, V C oraz VI A. Celem badania było uzyskanie informacji o sposobie i zakresie informowania rodziców o postępach i trudnościach ucznia w szkole. Uzyskane wyniki poddałam dogłębnej analizie. Z przeprowadzonych badań wynikało, że rodzice są systematycznie informowani o postępach i trudnościach dziecka w nauce, a sposoby informowania stosowane przez nauczycieli są zgodne z oczekiwaniami rodziców.

W 2008/2009 roku szkolnym przygotowałam dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych sprawdzian próbny klas szóstych. Po sprawdzianie przeanalizowałam wyniki i wyciągnęłam wnioski do dalszej pracy edukacyjnej.

§ 7 ust. 2 pkt 3 Umiejętność wykorzystania w pracy technologii informacyjnej i komunikacyjnej

W swojej pracy wykorzystuję technologię komputerową zarówno przy opracowywaniu bieżącej dokumentacji wymaganej przez dyrekcję szkoły, jak i całej dokumentacji związanej z przebiegiem stażu. Biegle obsługuję system Windows oraz programy Word, Excel, Internet Explorer. Systematycznie doskonalę umiejętność obsługi komputera poprzez samokształcenie na własnym sprzęcie oraz gromadzę materiały multimedialne. Używam komputera niemal codziennie do prac związanych z działalnością szkoły, opracowując scenariusze lekcji, karty pracy, kartkówki, testy, dyplomy. W czerwcu 2007 roku ukończyłam 4-dniowy kurs komputerowy przygotowujący do obsługi specjalistycznego oprogramowania komputerowego przeznaczonego dla dzieci z wadą wzroku. W mojej klasie znajdował się chłopiec niedowidzący, dlatego na lekcjach systematycznie wykorzystywałam sprzęt komputerowy, stwarzając uczniowi możliwości kompensacji zaburzonego analizatora.

Nasza szkoła posiada stronę internetową. Znajdują się na niej informacje dotyczące wszystkich klas. Co roku aktualizowałam razem z uczniami prezentację naszej klasy. Zajmuję się także informacjami dotyczącymi integracji, zamieszczanymi na stronie internetowej.

Od 2005 roku opracowuję testy kompetencji dla trzecioklasistów, które wiosną przeprowadzane są wśród klas trzecich. Po przeprowadzeniu sprawdzianu zajmuję się ich sprawdzeniem, a następnie opracowaniem statystycznym i graficznym wyników. Wykorzystuję do tego celu arkusz kalkulacyjny programu Excel.
Na bieżąco korzystam z materiałów multimedialnych oraz ze stron internetowych przeznaczonych dla nauczycieli (www.profesor.pl, www.szkola.net, www.awans.net, www.literka.pl, www.menis.pl), gdzie zazwyczaj znajduję materiały szkoleniowe i dydaktyczne, które wykorzystuję do pracy na lekcjach. W Internecie znajduję również informacje o różnych formach doskonalenia zawodowego.

W momencie rozpoczęcia stażu zapoznałam się z aktami prawnymi regulującymi jego przebieg oraz publikacjami interpretującymi zasady ubiegania się o stopnie awansu zawodowego, zamieszczonymi w Internecie. Na stronie www.men.gov.pl na bieżąco śledzę zmiany w polskim prawie oświatowym.

Opublikowałam swój plan rozwoju zawodowego oraz sprawozdanie za okres stażu na nauczyciela mianowanego na stronie internetowej www.literka.pl.

§ 7 ust. 2 pkt 4 Umiejętność zastosowania wiedzy z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki oraz ogólnych zagadnień z zakresu oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich w rozwiązywaniu problemów związanych z zakresem realizowanych przez nauczyciela zadań

Swoją wiedzę z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki aktualizowałam i poszerzałam głównie podczas studiów podyplomowych, kursów, szkoleń i warsztatów metodycznych, ale również poprzez lekturę zarówno materiałów szkoleniowych i informacyjnych zamieszczonych w Internecie, jak i książek oraz czasopism fachowych (dotyczących wybranych zagadnień psychologii, pedagogiki, dydaktyki i ogólnych problemów oświatowych).

Pełniłam funkcję wychowawcy klasy integracyjnej, dlatego w celu podniesienia swoich umiejętności samodzielnie studiowałam literaturę pedagogiczną i psychologiczną, szczególnie koncentrując się na problematyce uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dzieci z rodzin patologicznych oraz charyzmatu wychowawcy. Dużo wskazówek i ciekawych rozwiązań metodycznych i dydaktycznych znalazłam w czasopismach pedagogicznych:„Życie Szkoły”,„Edukacja i Dialog”,„Szkoła Specjalna”,„Rewalidacja”,„Niepełnosprawność i Rehabilitacja”,„Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze”. Zdobyta wiedza teoretyczna pomagała mi w praktyce rozwiązywać problemy w edukacji, zarówno te o charakterze pedagogicznym, jak również wychowawczym. Szczególnie pomocna była podczas zajęć z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych i uczniami trudnymi.

Co roku opracowywałam plan wychowawczy dla klasy, wzorując na nim tematykę prowadzonych przez mnie godzin wychowawczych. W 2008 roku opracowałam program profilaktyczny, który wdrażałam w życie podczas dodatkowej godziny wychowawczej. Atutem kilkuletniej pracy z tym samym zespołem klasowym jest to, że doskonale znam dzieci, ich zainteresowania oraz mocne i słabe strony. Dojrzewamy wspólnie i nasza współpraca na kolejnych etapach kształcenia przyjmuje inne formy. Uczniowie zaczynają wkraczać w wiek dojrzewania, zmienia się ich postrzeganie świata, zainteresowania i pojawiają się nowe problemy. Porady i pomocy szukałam u doświadczonych koleżanek, pedagoga i psychologa szkolnego. Ściśle z nimi współpracując, szukałam najlepszych i nowatorskich rozwiązań.

Przebywałam ze swoimi uczniami prawie na wszystkich zajęciach, dlatego miałam możliwość omawiać na bieżąco wszelkie sprawy. Diagnozując potrzeby klasowe, zauważyłam, że pojawił się problem agresji. Poprosiłam psycholog o przeprowadzenie cyklu szkoleń pt.„Przeciwdziałanie agresji i przemocy w szkole”. Dzięki tym 6 spotkaniom dzieci zdały sobie sprawę z emocji, które nimi panują, i nauczyły się je kontrolować. Natomiast dla rodzica mającego problemy wychowawcze z synem zorganizowałam cykl spotkań indywidualnych z psychologiem. Każdego roku kierowałam uczniów na badania psychologiczno– pedagogiczne do poradni. Starałam się realizować zalecenia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej zamieszczone w opinii czy orzeczeniu, które otrzymuje uczeń. W tym celu stworzyłam arkusz, w którym zapisuje się wszystkie zalecenia poradni oraz stopień ich realizacji dla danego ucznia. Każdy wychowawca wypełnia taki arkusz, dzięki czemu wie, czy działa zgodnie z wytycznymi poradni.

W mojej klasie znajdował się uczeń, który miał trudną sytuację rodzinną. Prowadziliśmy długofalowe rozmowy z mamą oraz monitorowaliśmy wywiązywanie się przez matkę z obowiązków względem dziecka. Postanowiliśmy wystąpić do sądu z prośbą o wgląd w sytuację rodzinną mojego ucznia. Jako wychowawca klasy sformułowałam opinię dotyczącą funkcjonowania chłopca w szkole.

§ 7 ust. 2 pkt 5 Umiejętność posługiwania się przepisami dotyczącymi systemu oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich, w zakresie funkcjonowania szkoły, w której nauczyciel odbywał staż.

W chwili rozpoczęcia stażu na nauczyciela mianowanego zapoznałam się z procedurą awansu zawodowego. Szczegółowo przeanalizowałam przepisy prawa oświatowego, ze szczególnym uwzględnieniem trzeciego rozdziału Karty nauczyciela oraz Rozporządzenia MENiS z dnia 01.12.2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego.

W czasie stażu uczestniczyłam w realizacji zadań ogólnoszkolnych, edukacyjnych i wychowawczych wynikających ze statutu szkoły, a także w pracach Rady Pedagogicznej w zakresie inicjowania i realizacji różnych form działalności wychowawczej szkoły, zawartych w corocznych planach wychowawczych. Uczestniczyłam w klasyfikacyjnych oraz zatwierdzających klasyfikacje posiedzeniach Rady Pedagogicznej. Brałam aktywny udział w pracach zespołów samokształceniowych: integracyjnego, matematycznego, wychowawczego. Od września 2006 r. zostałam przewodniczącą zespołu integracji oraz protokolantem posiedzeń zespołu integracyjnego. Na początku każdego roku opracowuję plan pracy zespołu, w którym uwzględniam szkoleniowe posiedzenia zespołu. Sama dwukrotnie poprowadziłam warsztaty szkoleniowe. Koleżanki brały udział w zajęciach prowadzonych metodą Weroniki Sherborne oraz w zajęciach, podczas których wykorzystywałam elementy metody Dennisona.

W związku ze zmianą rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 30 kwietnia 2007 roku w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych brałam udział w modyfikacji statutu szkoły. W tym roku szkolnym zostałam powołana do prac w komisji zajmującej się dokonaniem ewaluacji. Naszym zadaniem było zebranie informacji, czy w szkole analizuje się wyniki sprawdzianu przeprowadzanego w klasie VI i czy wdraża się wnioski z tych analiz. Po dokonaniu ewaluacji opracowałam raport ewaluacyjny.

Systematycznie poszerzałam swoją wiedzę na temat prawa oświatowego, samodzielnie studiując akty prawne na stronie internetowej www.men.gov.pl. Stosowałam w praktyce przepisy odpowiednich aktów prawnych podczas oceniania uczniów, planowania i realizacji zadań zawartych w moim planie rozwoju zawodowego.

Przedstawione sprawozdanie obejmuje tylko trzyletni okres z mojej pracy zawodowej. W latach poprzedzających staż równie sumiennie i rzetelnie wykonywałam wszystkie zadania wynikające z moich obowiązków i potrzeb szkoły. Każdego roku odkrywam nowe rozwiązania i stosuję ciekawsze metody, które umożliwiają wszechstronny rozwój dzieci. Jestem pozytywnie nastawiona do nowości dydaktycznych i metodycznych. Praca z dziećmi i dla dzieci daje mi niezmiernie dużo satysfakcji i zadowolenia.

Po analizie swojej pracy w okresie stażu stwierdzam, że zrealizowałam wszystkie zadania uwzględnione w planie rozwoju zawodowego. Myślę, że wykonane zadania znacznie przyczyniły się do wzrostu jakości mojej pracy i do jeszcze lepszego funkcjonowania szkoły. Wiele z nich to zadania o charakterze długofalowym, które zamierzam kontynuować. W przyszłości nadal pragnę podnosić swoje kwalifikacje i korzystać z różnych form doskonalenia zawodowego, tak aby warsztat mojej pracy był coraz doskonalszy.

Opracowała: Anna Bukowska

Powrót | Do góry