Dyskusja panelowa to wymiana informacji, stanowisk i poglądów na określony, interesujący uczniów temat, przez celowo dobrane zespoły, które łączy znajomość problemu, a różni odmienny punkt widzenia.
Wykorzystywanie tej metody podczas lekcji zmusza nauczyciela do uprzedniego, starannego przygotowania zespołu klasowego. Uczniowie rozwiązujący problem muszą posiadać wiedzę na temat wokół którego toczyć będzie się dyskusja.
Metoda trudna, wymagająca, ale bardzo aktywizująca uczniów
Temat: Czy trzeba chronić przyrodę?
Cele kształcące:
Uczeń:
-rozumie potrzebę ochrony środowiska
-zna gatunki chronionych roślin i zwierząt występujących w najbliższej okolicy
-potrafi scharakteryzować środowisko naturalne okolicy, w której mieszka
-wie jak racjonalnie korzystać z zasobów przyrody ożywionej i nieożywionej
-potrafi przewidzieć skutki nadmiernej ingerencji człowieka w naturalne środowisko
Cele wychowawcze:
Uczeń:
-potrafi dyskutować na podany temat
-wyciąga wnioski z przedstawionej sytuacji
-szanuje wszystkie istoty żywe
-czuje potrzebę ochrony naturalnego środowiska
Metody: dyskusja panelowa, drzewo decyzyjne, pogadanka
Środki dydaktyczne: tekst opowiadania, foldery, zdjęcia krajobrazów najbliższej okolicy, albumy przyrodnicze, plansze z gatunkami roślin i zwierząt występujących w okolicy, materiały przygotowane przez dzieci, mapa fizyczna Polski
Przebieg lekcji
Faza wstępna
— Przypomnienie wiadomości o formach ochrony przyrody w Polsce w formie krótkiej pogadanki.
— Zapoznanie uczniów z tematem i celami lekcji.
— Przeczytanie opowiadania będącego wprowadzeniem do problemu.
Faza realizacji
— Podział klasy na dwie grupy.
I grupa-dyskutująca- (eksperci-panel)- wcześniej przygotowani merytorycznie na zadany temat
A- Zwolennicy budowy supermarketów- przytaczają argumenty za takim rozwiązaniem (nowe miejsca pracy, napływ turystów, a w związku z tym rozwój agroturystyki, urbanistyczny rozwój okolicy, łatwość robienia zakupów i większy wybór towarów, poprawa sytuacji materialnej mieszkańców okolicy)
B- Zwolennicy ochrony naturalnego środowiska- przekonują o negatywnych skutkach ingerencji w naturalne środowisko; przedstawiają gatunki roślin i zwierząt, które wyginęły bezpowrotnie; ukazują osobliwości przyrodnicze tutejszej okolicy na skalę światową i ostrzegają o prawdopodobieństwie ich zagłady. Mówią o problemie licznych schorzeń górnych dróg oddechowych, oraz alergiach, którymi szczególnie dotknięta jest ludność uprzemysłowionego Śląska i podkreślają fakt, że w tutejszym mikroklimacie istnieje możliwość leczenia tych chorób. Poza tym zniszczenie naturalnego środowiska przestanie przyciągać turystów i w sklepach nie będzie zbytu.
II grupa- (uczący się) Uważnie przysłuchują się dyskusji. Na koniec zadają pytania.
— Rozwiązywanie problemu w czteroosobowych losowo wybranych grupach, za pomocą drzewa decyzyjnego.
— Odczytywanie propozycji rozwiązań problemu
— Zapis wniosków do zeszytu
— Dopisywanie dalszej części opowiadania według własnych pomysłów.
Faza podsumowująca
— Wypowiedzi uczniów nt. Czego nauczyłeś się na dzisiejszej lekcji?
— Zadanie domowe: Wykonaj dowolną techniką plakat reklamujący walory twojej okolicy.
Karta pracy dla ucznia
*Dokończ opowiadanie.
Okolice Istebnej, Koniakowa i Jaworzynki to rejon o wyjątkowo bogatym i zróżnicowanym środowisku naturalnym, czystym górskim powietrzu i przepięknych krajobrazach. Wśród fauny beskidzkiej występują jelenie, sarny, dziki, lisy, zające, a ostatnio coraz częściej pojawiają się wilki. W czystych górskich potokach śmigają pstrągi, a na wygrzanych słońcem kamieniach uwijają się jaszczurki. W miejscach wilgotnych i cienistych można spotkać salamandry plamiste. Znajdują się tu także siedliska rzadkich i ściśle chronionych ptaków- krogulca i głuszca. Ciekawy jest także świat górskiej roślinności. Występują tu liczne rośliny chronione, od najmniejszych, jak kwiaty, zioła i trawy począwszy aż po potężne, majestatyczne świerki istebniańskie, które stanowią osobliwość przyrodniczą na skalę światową. Są też rzadkie jawory, buki i jodły. Chronioną roślinność można podziwiać m.in.w rezerwatach przyrody. Lasy w Istebnej to ostoja najwyższych świerków w Europie (tzw. świerk Andersona sięga aż 53 m wysokości), a na Baraniej Górze utworzono rezerwat jodły. Poza tym rejon ten ze względu na szczególny mikroklimat to także miejsce o charakterze uzdrowiskowym.
Pewnego razu w tej przepięknej okolicy pojawił się nieznany człowiek. Postanowił znaczną część tutejszych lasów wykarczować i pobudować sieć wielkich supermarketów, parkingi, stacje benzynowe i hotele. Czuł, że zarobi jeszcze więcej pieniędzy, kiedy jego plan się powiedzie, ponieważ w te okolice przyjeżdża wielu turystów. Miejscowej ludności obiecał zatrudnienie w swoich sklepach, hotelach i na stacjach benzynowych. Społeczeństwo podzieliło się na zwolenników i przeciwników pomysłu tegoż człowieka.
(UWAGA! Scenariusz należy dostosować do specyfiki własnego środowiska przyrodniczo- społecznego)
Dane autora: Monika Suszka
Powrót | Do góry






, aby dodać komentarz.