Scenariusz zajęć biblioterapeutycznych dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Scenariusz ten może być wykorzystany zarówno na zajęciach z edukacji medialnej, jak i na lekcji wychowawczej. Zajęcia przeznaczone są dla młodzieży ponadgimnazjalnej poszukującej swoich wartości, które pozwolą im budować ich własny kodeks postępowania. Główne założenie programu to uzmysłowienie młodzieży, jak ważne są wartości w życiu każdego człowieka i czym należy się kierować przy dokonywaniu wyborów. Wypracowany przez każdego człowieka system wartości pozwala wybierać między dobrem a złem.

Temat: O tolerancji – wartoÅ›ci bardzo cennej wÅ›ród mÅ‚odzieży.

Cele:

• uwrażliwienie na potrzeby i problemy innych;
• rozumienie znaczenia pojęć: akceptacja, tolerancja, empatia
• wspieranie w dążeniu do bycia sobÄ…, mimo różnego rodzaju dysfunkcji;
• pobudzenie zdolnoÅ›ci akceptowania innych ludzi;
• okazywanie innym życzliwoÅ›ci szacunku;
• rozbudzanie zainteresowaÅ„ czytelniczych;

Uczestnicy: grupa mÅ‚odzieży ponadgimnazjalnej (15-20 osób) – I, II klasa

Czas trwania: 2 godz. lekcyjne.

Warunki: sala lekcyjna z krzesłami ustawionymi w krąg, czytelnia.

Metody, techniki: gÅ‚oÅ›ne czytanie, dyskusja, rozmowa, burza mózgów, metody pedagogiki zabawy, techniki dramy.

Formy: praca indywidualna, praca w grupach.

Åšrodki: tekst literacki.

Literatura:

1. Antczak M.: Jak pisać scenariusz zajęć dydaktycznych? Poradnik dla nauczycieli bibliotekarzy i studentów informacji naukowej i bibliotekoznawstwa, „Biblioteka w szkole” nr 5/2007, s.5-7.
2. Biblioterapia w praktyce: poradnik dla nauczycieli, wychowawców i terapeutów/ pod red. E. Koniecznej, Kraków, 2005.
3. Borecka Irena: Biblioterapia w Edukacji czytelniczej i w szkole podstawowej i gimnazjum. Wałbrzych, 2002.
4. Ellwart Barbara: Leczenie książką. [online]. Dostępny w Internecie
   • http//www.vulcan.edu.pl/przeglÄ… oÅ›wiatowy/archiwum/2004/07/leczenie.html [dostÄ™p 8.11.2009]
5. LubiÅ„ska Teresa: Biblioterapia – nowa szansa książki [online]. DostÄ™pny w Internecie
   • http//www. publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=1002 [dostÄ™p 8.11.2009]
6. Orłoń Marian: Odmieniec. Poznań, 1989.
7. Vopel Klaus: Zabawy interakcyjne. Cz. 2 i 3, Kielce, 1999.

Przebieg zajęć:

Część I (wstępna)

1.Wprowadzenie: powitanie, przedstawienie siÄ™ i przeprowadzenie dwóch ćwiczeÅ„ integracyjnych

a)Uczniowie siedzą w kręgu i wypowiadają swoje imię w takiej formie, w jakiej lubią. Podają także kilka informacji o sobie, np. co lubią, czego nie lubią, oczy marzą.

b)CzÅ‚owiek poÅ›rodku koÅ‚a – Uczestnicy spotkania stajÄ… w kole. Jedna osoba wchodzi do Å›rodka i ma za zadania „rozruszać grupÄ™”. Tak dÅ‚ugo, jak bÄ™dziesz „czÅ‚owiekiem w kole”, każdy bÄ™dzie ciÄ™ naÅ›ladować. Wszystkie ruchy, odgÅ‚osy, sÅ‚owa zostanÄ… przez nas skopiowane. Przez pewien czas masz magicznÄ… wÅ‚adzÄ™ nad nami. A wiec zaczynajmy.

Po okoÅ‚o 1-2 min. Do koÅ‚a wchodzi nastÄ™pny ochotnik i wszyscy „kopiujÄ… jego zachowanie.

Zabawa ma za zadanie rozluźnić, uczestnicy stają się bardziej otwarci we wzajemnych kontaktach.

Część II (właściwa)

1.Wprowadzenie w problem metodami aktywnymi:

a)Co to jest tolerancja? Z czym kojarzy siÄ™ sÅ‚owo wartość – uczestnicy otrzymujÄ… po dwa paski papieru i na każdym majÄ… napisać po jednym skojarzeniu ze sÅ‚owem „wartość”. NastÄ™pnie prowadzÄ…cy zbiera zapisane karteczki i ukÅ‚ada je w postaci „sÅ‚oneczka”, gÅ‚oÅ›no odczytujÄ…c zapisane wyrazy. Wspólnie ukÅ‚adajÄ… definicjÄ™ wartoÅ›ci.

b)Przytoczenie definicji wartości wg Słownika Języka Polskiego PWN:

Tolerancja – uznawanie czyichÅ› poglÄ…dów, wierzeÅ„, upodobaÅ„, czyjegoÅ› postÄ™powania, różniÄ…cych siÄ™ od wÅ‚asnych; wyrozumiaÅ‚ość.

2.Odczytanie fragmentu opowiadania OrÅ‚onia „Odmieniec”.

Prowadzący głośno odczytuje opowiadanie składające się z trzech części. Po przeczytaniu każdej części zadaje pytania dotyczące jej treści.

Część 1

WprowadziÅ‚ siÄ™ do sÄ…siedniego bloku w poÅ‚owie lutego i od razu wydaÅ‚ nam siÄ™ jakiÅ› dziwny, tajemniczy i nieprzystÄ™pny. Nie różniÅ‚ siÄ™ od nas ani wiekiem, ani wzrostem, a jednak byÅ‚ inny.

- Odmieniec! – orzekli krótko chÅ‚opcy z naszego bloku.

Bo, po pierwsze, unikaÅ‚ nas. ZresztÄ… nie tylko nas. W ogóle nie miaÅ‚ kolegi, choć mieszkaÅ‚ w nowym bloku już kilkanaÅ›cie dni. Kiedy Wojtek spotkaÅ‚ go kiedyÅ› na ulicy i powiedziaÅ‚: „Cześć” – to nawet nie raczyÅ‚ mu odpowiedzieć. ZresztÄ… rzadko wychodziÅ‚ z domu, a jak wychodziÅ‚, to najczęściej z matkÄ….

- Maminsynek! – stwierdziliÅ›my pogardliwie.

Po drugie nie chodził do naszej szkoły. Wszystkie dzieciaki z osiedla chodziły do tej

samej szkoły, a on nie. Gdzieś się jednak uczył, bo codziennie rano widywaliśmy go na ulicy

z tornistrem na plecach. Ale gdzie?

Może to jakiÅ› cudzoziemiec? – zastanawiaÅ‚ siÄ™ gÅ‚oÅ›no Wojtek. – Nie odpowiedziaÅ‚ na

moje „cześć”, bo nie zna tego sÅ‚owa. A poza tym widziaÅ‚em raz przed jego blokiem samochód z zagranicznÄ… rejestracjÄ….

- Cudzoziemiec w kurtce z przeceny! – parsknÄ…Å‚ Å›miechem MichaÅ‚. – Jak on jest cudzoziemcem, to ja jestem kosmitÄ….

- To dlaczego nie chodzi do naszej szkoÅ‚y? – dociekaÅ‚ któryÅ› z chÅ‚opaków.

- Może chodzi do muzycznej albo baletowej – odpowiedziaÅ‚ Tomek. – Mój kuzyn, na

przykład, chodzi do muzycznej.

- Gdyby chodził do muzycznej, to nosiłby jakiś instrument. Klarnet, trąbkę albo skrzypce - objaśnił Piotrek.

- Albo fortepian – dodaÅ‚ MichaÅ‚, pokazujÄ…c swoje krzywe zÄ™by.

- A ja wam mówiÄ™, że to jakiÅ› cudzoziemiec – upieraÅ‚ siÄ™ przy swoim Wojtek. – A ta

kurtka nie jest z żadnej przeceny, ale z zagranicy. W żadnym sklepie takiej nie widziałem.

- SkoÅ„czcie z tym cudzoziemcem! – zdenerwowaÅ‚ siÄ™ w koÅ„cu MichaÅ‚. – To jest

najzwyklejszy, zarozumiaÅ‚y maminsynek, który chodzi do jakiejÅ› szkoÅ‚y dla wybranych, zadziera z...