Książka jest jednym z elementów, które współdziałają z całym środowiskiem wychowującym.

Badając rozwój człowieka psychologowie i pedagodzy coraz bardziej doceniają rolę różnych czynników działających we wczesnych okresach życia. Duże znaczenie dla dalszej drogi i rytmu rozwojowego dziecka mają pierwsze kontakty i doświadczenia.

Jednym z elementów, które współdziałają z całym środowiskiem wychowującym jest książka. Wychowawcze możliwości literatury dla dzieci są dużo większe niż wobec dojrzałych czytelników. Składa się na to wiele przyczyn związanych z właściwościami tego wieku, a między innymi ze skłonnością do naśladownictwa, identyfikowania się z postaciami literackimi, szybkim rozwojem mowy i myślenia, aktywnością poznawczą, wrażliwością emocjonalną, intensywnością w przeżywaniu świata, a jednocześnie niepodważalnym autorytetem rodziców i wychowawców.

Kontakt z książką nie jest tak naturalną potrzebą dziecka jak zabawa. Rozbudzenie takiej potrzeby wymaga pewnych wzorów, których dostarczyć może przede wszystkim środowisko rodzinne i przedszkole. Rodzice i wychowawcy mogą od najwcześniejszych lat w sposób świadomy i systematyczny kształtować nawyki stałego obcowania z książką.

Wartościowe utwory literackie przeznaczone dla dzieci powinny posiadać wzory bohaterów godnych naśladowania. Jednym z najważniejszych problemów wychowawczych jest kształtowanie cech społecznych dziecka, jego umiejętności życia i działania wśród ludzi. Książka może nam w tym pomóc przez ukazywanie przykładów, obrazów właściwego współdziałania z otoczeniem, likwidowania konfliktów, umiejętnego roztaczania opieki nad słabszymi, podporządkowaniu się prawu panującemu w grupie. Mali czytelnicy mogą w książce znaleźć przykłady dobrej pracy, poczucie odpowiedzialności za jej wykonanie, wesołej zabawy z rówieśnikami oraz przykłady zaufania, przywiązania i szacunku dla dorosłych.

Dużą wychowawczą rolę spełniają baśnie, ponieważ pomagają dziecku w odkrywaniu własnej tożsamości....