W swoim programie ćwiczeń ruchowych „Ruch rozwijający” Weronika Sherborne wyróżniła następujące grupy ćwiczeń wspomagających rozwój dziecka: ćw. prowadzące do poznania własnego ciała, ćw. ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu, ćw. ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą, ćw. twórcze.
I Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała
1) Wyczuwanie brzucha, pleców i pośladków
a) siedząc - przyciągania kolejno nóg (ręce oparte wzdłuż boków)
b) siedząc - kręcenie się w kółko na pośladkach
c) siedząc - podciąganie kolan, chowanie głowy, rozprostowywanie się do pozycji leżącej
2) Wyczuwane nóg i rąk
a) podciąganie kolan do siadu skulonego
b) w siadzie prostym rozcieranie i poklepywanie kolan
c) maszerowanie i bieganie z podnoszeniem wysoko kolan i wymachem rąk
3) Wyczuwanie nóg - siedząc (nogi wyprostowane)
a) dotykanie palcami stóp podłogi
b) uderzanie o podłogę piętami
c) uderzanie o podłogę całą stopą (szybko i wolno)
4) Wyczuwanie łokci - siedząc (kolana zgięte)
a) dotykanie łokciami kolan
b) dotykanie prawym łokciem lewego kolana i odwrotnie
Do najważniejszych części, których poznanie i opanowanie powinno nastąpić jak najczęściej, należą stopy, kolana, uda i nogi. Są one szczególnie ważne, gdyż spełniają niejako role filarów dźwigających ciężar naszego ciała, tworząc fizyczną całość z podłożem, po który stągamy. Kontrola jest ich niezbędna do utrzymania pełnej równowagi ciała. Na tej podstawie może wykształcić się świadoma kontrola ciała i jego ruchów, zatem i naszego zachowania.
II Ćwiczenia pozwalające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu
1) Ćwiczenia w parach
- jedna osoba robi „mostek” a druga obchodzi ją na czworakach, przechodzi pod, przez, nad, dookoła itd
2) Ćwiczenia w grupie
- grupa tworzy” tunel”, reszta czołga się pod tunelem na plecach, brzuchu itd.
Wszystkie ćwiczenia dotyczące wyczuwania brzucha , pleców, pośladków, całego ciała sprawiają, iż zaczynamy czuć się spokojniej i bezpieczniej w otoczeniu.
Ćwiczenie te pozwalają nauczyć się współpracy w grupie, współdziałania z innymi.
III Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą
Ćwiczenia te dają możliwość przeżycia wspólnego wysiłku fizycznego np. podczas pchania i stawiania oporu. Rozwijają i uczą koncentracji, zwracania uwagi na osobę, z którą współdziała się w czasie ćwiczeń. Reakcje wyzwalane zabawą pomagają ujść nagromadzonym emocjom, napięciom tkwiącym w uczestnikach.
1) Ćwiczenia w parach
a) pozycja stojąca (tyłem) - ćwiczący delikatnie kładzie się na plecach partnera , a ten stara się częściowo przyjąć ten ciężar
2) Ćwiczenia „przeciwko” w parach {„razem”}
a) kołysanie się, siedząc przodem do siebie z lekko zgiętymi nogami, ćwiczący trzyma się za ręce lub przeguby, na zmianę kładą się na plecy i są przyciągani przez partnera (ze zmianą ról)
b) równowaga - stojąc do siebie twarzą i trzymając się za ręce ćwiczący odchylają się i przechodzą do siadu, a następnie razem stoją
c) pięciu lub sześciu leży w kole na plecach
- wszyscy przewracają się jednocześnie, na przemian na prawy i lewy bok
- nie odrywając ramion zginają ręce w łokciach próbują połączyć je w koło
- zginanie i prostowanie nóg
IV Ćwiczenia twórcze
Ćwiczenia „twórcze” pozwalają nawiązać i pogłębić stosunki międzyludzkie, sytuację, których ćwiczący nie doświadczyłby ze względu na swoje fizyczne lub psychiczne ułomności.
Ćwiczenia „twórcze” i tańce – to działania, które powinny być dostępne każdemu, dając możliwość uwolnienia się od wewnętrznych napięć i niepokojów.
Opracowała: Sylwia Pawluczyk
Powrót | Do góry
, aby dodać komentarz.