Scenariusz imprezy andrzejkowej z udziałem dzieci i rodziców w świetlicy Szkoły Podstawowej nr 120 z Oddziałami Integracyjnymi w Warszawie pt:«Wieczór wróżb— Andrzejki».

Temat: Wieczór wróżb - Andrzejki

Cel główny:  Przybliżenie uczniom tradycji i zwyczajów związanych z andrzejkami. Znaczenie tradycji i zwyczajów w życiu rodziny i narodu. 

Cele operacyjne:

Uczeń:

• Zna tradycje andrzejkowe, wróżby andrzejkowe (wzbogacił swoją wiedzę)
• Ma ukształtowane poczucie więzi z rodziną, narodem
• Umie ciekawie gospodarować swoim czasem wolnym
• Umie się integrować poprzez tworzenie warunków do wspólnych przeżyć
• Zna podstawy kultury bycia, stosuje formy grzecznościowe
• Przestrzega zasad organizacji zabawy
• Zachowuje porządek podczas zabawy

Metody i formy pracy z grupą:

• podająca (gawęda o źródłach ludowej tradycji wróżb i przepowiedni przygotowana przez uczniów  pod kierunkiem wychowawcy A. Stępniak),
• ekspresja ruchowa (zabawa taneczna)
• eksponująca (zabawa- wróżby w grupach, kącikach wróżb)

Formy aktywności ucznia:

• zbiorowa,
• grupowa,
• indywidualna jednolita i zróżnicowana,

Środki dydaktyczne:

Kartoniki z nazwami wróżb, karteczki z nazwami zawodów, serduszka z wypisanymi imionami, kartoniki z przepowiedniami, przedmioty symbolizujące różne zawody, plansze z okolicznościowymi przysłowiami, świece, miska z wodą, lampka, magnetofon.

PRZEBIEG:

Wstęp

1. Powitanie uczestników zabawy oraz rodziców przez nauczyciela

Część I Artystyczna

Impreza zaczyna się gawędą o źródłach ludowej tradycji wróżb i przepowiedni, przygotowaną przez uczniów   pod kierunkiem wychowawcy.

1. Zajęcie miejsc na dywanie
2. Wybrani uczniowie opowiadają przygotowaną wcześniej gawędę o zwyczajach andrzejkowych

"Moja babcia opowiadała mi kiedyś, że dawno temu wszystkie dziewczyny chciały wiedzieć jak najwięcej o swoim losie, dlatego w przeddzień imienin Andrzeja organizowały wieczory wróżb. Były wróżby z butów ustawianych jeden za drugim w kierunku drzwi, a także wróżby z kości baranich rzucanych psom. Oczywiście we wszystkich tych sposobach chodziło o wskazanie dziewczyny, która pierwsza wyjdzie za mąż.

Wróżono też sobie ze sztachet w płocie. Dziewczyna dotykała każdej sztachety i powtarzała na przemian: wdowiec, kawaler. Zdarzało się nieraz, że chłopcy dla psoty smarowali sztachety smołą. Dziewczęta zaglądały także do studni, gdzie w wodzie miała im się ukazać głowa narzeczonego. Również i przy tej wróżbie chłopcy płatali dziewczętom figle. Kiedy dziewczyna pochyliła się nad studnią, wychylali na kiju głowę kapusty. I co zobaczyła dziewczyna? Kapuścianą głowę.

Dziewczęta kładąc się spać, wkładały tej nocy pod poduszkę kartki z imionami chłopców. Rano sprawdzały, które imię pierwsze wpadnie im w rękę, aby wiedzieć, jak będzie miał na imię narzeczony

Bardzo rozpowszechnioną wróżbą, dotyczącą nie tylko dziewcząt, jest lanie wosku przez dziurkę od klucza, a następnie "odczytywanie" cienia rzucanego na ścianę przez woskową figurę."

Zapoznanie  z niektórymi przysłowiami ludowymi związanymi z dniem św. Andrzeja: 

• Śnieg na Andrzeja, dla zboża zła nadzieja.
• Gdy święty Andrzej ze śniegiem...