Kształtowanie postaw dzieci i młodzieży jest od dawna przedmiotem zainteresowań pedagogów i psychologów. W badaniach wyjaśniających mechanizmy powstawania postaw społecznie aprobowanych analizowano wpływ różnych czynników: m. in. Środowiska rodzinnego, grup rówieśniczych, podkultur młodzieżowych, religii, organizacji młodzieżowych, środków masowego przekazu i oczywiście szkoły jako placówki opiekuńczo- wychowawczej.Szkoła – dziecko – pozytywne wzorce postępowania
Kształtowanie postaw dzieci i młodzieży jest od dawna przedmiotem zainteresowań pedagogów i psychologów. W badaniach wyjaśniających mechanizmy powstawania postaw społecznie aprobowanych analizowano wpływ różnych czynników: m. in. Środowiska rodzinnego, grup rówieśniczych, podkultur młodzieżowych, religii, organizacji młodzieżowych, środków masowego przekazu i oczywiście szkoły jako placówki opiekuńczo- wychowawczej.
Szkoła powinna organizować pogadanki, rozmowy z psychologiem, ukazywać rzeczywiste wartości, uczyć interpersonalnego kontaktu z drugim człowiekiem. Priorytetową rolę wychowawcza powinien pełnić nauczyciel-wychowawca klasy. Powinien dostarczać wzorców osobowościowych, pełnić funkcję terapeuty. Powinien wskazywać wychowankowi sens i cel życia, stawiać trudne zadania, określać normy i kształtować charakter.
Ponadto nauczyciel powinien wspierać rodzinę w procesie wychowawczym i wspólnie wychowywać młodego człowieka na członka narodu i obywatela świata. Rozwijać zdolności empatyczne i solidarność międzyludzką.
W tym celu w ramach systemu edukacji powinny być stworzone warunki do korzystania z opieki psychologiczno-pedagogicznej, specjalnych form pracy dydaktycznej, a treści kształcenia powinny być dostosowane do możliwości uczniów.
Rozwój dziecka w rodzinie i w szkole powinien być wspierany przez placówki służby zdrowia oraz system opieki społecznej.
Szkoła i inne instytucje powinny gwarantować równe szanse edukacyjne i wspierać rozwój ucznia szczególnie w pierwszych latach dojrzałości szkolnej.
Szkoła chcąc dobrze wypełniać swoją funkcję powinna w ramach szeroko rozumianej profilaktyki lansować model zdrowego stylu życia w sensie fizycznym, psychicznym, społecznym oraz moralnym.
Bardzo dobrze sprawdza się edukacja pozytywna, odnosząca się do młodych ludzi, np., co i jak można robić, aby czuć się dobrze, jak radzić sobie ze stresem i napięciem oraz z trudnymi sytuacjami? Uczy umiejętności jak korzystać ze swoich mocnych stron, a także jak wybierać, jak mówić "nie". Czyli po prostu posiąść umiejętność wyrażania swoich myśli, uczuć i przekonań, nie lekceważąc poglądów swoich rozmówców – być asertywnym.
W sytuacjach konfliktowych zachowania asertywne pozwalają osiągnąć kompromis bez poświęcania własnej godności i rezygnacji z uznawanych wartości. Asertywność mocno wiąże się z szacunkiem i pozytywnymi uczuciami wobec...
Bank scenariuszy

Zarejestruj się lub zaloguj aby przeczytać pełen artykuł.

Zarejestruj się lub zaloguj aby przeczytać pełen artykuł.





, aby dodać komentarz.