To jaki jest, jaki może być i jaki powinien być nauczyciel stanowiistote wielu polemik i dyskusji. Dlaczego rozważając problemywychowania dzieci mówi się tak wiele o nauczycielu? Otóż właśnie odnauczyciela zależy bardzo wiele w życiu dziecka. Nauczyciel jeślirozumie dzieci może spowodować, że przekona się ono o własnychmożliwościach działania, że spróbuje, przekona się, że potrafi. Iprzeciwnie. Przy niezrozumieniu dzieci, braku rozpoznania ich cech iwłaściwości, może spowodować pojawienie się kompleksów, niewiary ipoczucia krzywdy u dzieci.
Wydaje mi się, że nie możemy generalizować problemu odpowiadając
jednoznacznie na pierwszą część pytania „jaki jest nauczyciel”. Tak jak
różni są ludzie w ogóle, tak bardzo różnych spotykamy nauczycieli.
Niestety także takich, którzy nigdy nie powinni znaleźć się w tym
zawodzie, bo swoim postępowaniem potrafią zrobić więcej krzywdy
dzieciom niż pożytku. Chyba łatwiej w tym miejscu powiedzieć jaki nie
powinien być, gdyż rola nauczyciela nie kończy się tylko na nauczaniu,
przekazaniu wiadomości i informacji ale w ogromnej mierze ma on wpływ
na wychowanie młodych ludzi.
Rozważając problem tego jaki powinien
być nauczyciel nasuwają się pytania, które w swojej pracy „O dobrym
wychowaniu i kształceniu” zadał Jarosław Rudniański. Myślę , że
pozwalają one odkryć istotę powołania nauczycielskiego, zastanowić się
głębiej nad tym czy rzeczywiście nauczyciele, z jakimi spotykamy się na
co dzień są nauczycielami prawdziwego zdarzenia. Chciałabym je tu
przytoczyć w całości, gdyż tylko wtedy oddadzą ten sens, który ja w
nich wyczytałam, czytając je po raz pierwszy. „Jak patrzy na świat ten,
kto wychowuje? Co w nim widzi? Czy uważa, że człowiek jest tylko
automatem reagującym na bodźce, czy tez jest kimś znacznie więcej? Czy
wierzy w istnienie w człowieku tego, co w sposób tak bardzo
nieokreślony, lecz tylko intuicyjnie wyczuwalny nazywamy Dobrem? Czy
wierzy, że można pomóc człowiekowi istniejące w nim Dobro, że można mu
pomóc kształcić je i rozwijać, wbrew wielu warunkom otoczenia? I czy
wierzy, że dla tego właśnie, tak trudno do sprecyzowania Dobra warto i
trzeba żyć? Czy uważa, że jest to właśnie najważniejsze? Nie chodzi tu
ani o frazesy ani o deklarację. Chodzi
o własną, głęboko odczuwalną wiarę w człowieka, w istnienie Dobra w nim
samym i w innych. Tylko taki człowiek, który tę wiarę ma , potrafi w
sposób właściwy wychować powierzone jego opiece dzieci na ludzi
„nieokaleczonych”. Na ludzi w pełnym tego słowa znaczeniu. I to jest
właśnie – "nauczyciel.”
Analizując
ten problem wysuwa się na pierwszy plan kwestia osobowości jaką
powinien posiadać nauczyciel. Bo właśnie to, jakim jest człowiekiem
będzie miało największe znaczenie jakim jest nauczycielem. Nauczyciel
wpływa na całość psychiki ucznia i przyczynia się do jednoczesnego i
harmonijnego rozwoju wielu jego sfer. Tu również słychać
niejednokrotnie głosy wyrażające niepokój , wątpliwości, czy człowiek
(nauczyciel), który ma wiele kłopotów ze sobą, który ma luki we własnym
wychowaniu może uczyć innych.
Wielokrotnie w rozmowach o nauczycielu
spotykamy się z terminem „dobry nauczyciel”. Dobry, czyli taki, który
spełnia pokładane w nim oczekiwania. Dobry nauczyciel będzie posiadał
pewne cechy, które będą gwarantem jego sukcesu. Dobry nauczyciel
posiada pewne specyficzne właściwości psychiczne, które odgrywają
istotną rolę w procesie oddziaływania na uczucia i które są
właściwościami raczej wrodzonymi niż wykształconymi. Niewątpliwie
należą do nich:
- Dusza (wnętrze - umiejętność zastąpienia słowa „ja” słowem „my”; żebym widział szerzej niż czubek własnego nosa)
- Talent pedagogiczny (wg Szumana...
Dostęp do pełnej treści możliwy po zalogowaniu.