Zaintrygował mnie fakt, że inteligentny uczeń klasy III gimnazjum, dobry humanista, nie może nauczyć się tabliczki mnożenia. Próbował tego sam od szkoły podstawowej, pomagali rodzice i pani psycholog z poradni- bez efektu. Postanowiłam zmierzyć się z tym problemem i udało się. Mam nadzieję, że analiza tego przypadku może się przyczynić do pomocy innym uczniom i nauczycielom, gdyż tego rodzaje kłopoty stają się coraz częstsze.
Opis i analiza przypadku problemu edukacyjnego
Ewa Ostasiewicz Publiczne Gimnazjum w Marcinowicach
I IDENTYFIKACJA PROBLEMU
Pod koniec roku 2005 roku w czasie rozmowy z jedną z mam dowiedziałam się, że jej syn, który był uczniem drugiej klasy gimnazjum, nie może nauczyć się tabliczki mnożenia. Michał nie był moim uczniem, ale znałam go i zdziwiło mnie, że tak inteligentny chłopiec nie może nabyć umiejętności, która nie stanowi problemu dla przeciętnego dziewięciolatka.
Ta wiadomość zaintrygowała mnie do tego stopnia, że postanowiłam spróbować mu pomóc.
II GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA
Po zainteresowaniu się problemem Michała umówiłam się z jego mamą na rozmowę. Dowiedziałam się, że kłopoty chłopca zaczęły się już w klasie drugiej i trzeciej szkoły podstawowej. Od tego czasu rodzice próbowali mu pomóc między innymi za pomocą metody „kostek” lub rozwieszając w różnych miejscach w domu kartek z najtrudniejszymi działaniami. Kiedy nie było żadnych efektów, Michał został przebadany w Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej w Jaworze. Stwierdzono u niego dysortografię i dyskalkulię.
Podjęte przez panią psycholog próby pomocy nie dały efektów. Chłopiec jest typowym humanistą. Z przedmiotów ścisłych zawsze otrzymywał oceny przeciętne. Dzięki inteligencji dość dobrze radził sobie ze swoim problemem zastępując mnożenie dodawaniem. Ten sposób zajmował mu jednak więcej czasu i na sprawdzianach robił mniej zadań, gdyż brakowało mu czasu.
III ZNACZENIE PROBLEMU
Znajomość tabliczki mnożenia, głównie w zakresie do 100, jest jedną z podstawowych umiejętności, która jest niezbędna uczniowi w szkole i każdemu człowiekowi w pracy oraz życiu codziennym. Brak tej umiejętności powoduje duże kłopoty w nauce przedmiotów ścisłych, tym większe, im wyższy szczebel nauczania. Działa na ucznia stresująco i zniechęcająco.
IV PROGNOZA
1 Prognoza negatywna – w przypadku zaniechania oddziaływań edukacyjnych.
Brak reakcji z mojej strony, odpowiedniej interwencji i oddziaływań edukacyjnych mógłby spowodować:
Podjęcie interwencji i działań edukacyjnych może spowodować:
Ewa Ostasiewicz Publiczne Gimnazjum w Marcinowicach
I IDENTYFIKACJA PROBLEMU
Pod koniec roku 2005 roku w czasie rozmowy z jedną z mam dowiedziałam się, że jej syn, który był uczniem drugiej klasy gimnazjum, nie może nauczyć się tabliczki mnożenia. Michał nie był moim uczniem, ale znałam go i zdziwiło mnie, że tak inteligentny chłopiec nie może nabyć umiejętności, która nie stanowi problemu dla przeciętnego dziewięciolatka.
Ta wiadomość zaintrygowała mnie do tego stopnia, że postanowiłam spróbować mu pomóc.
II GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA
Po zainteresowaniu się problemem Michała umówiłam się z jego mamą na rozmowę. Dowiedziałam się, że kłopoty chłopca zaczęły się już w klasie drugiej i trzeciej szkoły podstawowej. Od tego czasu rodzice próbowali mu pomóc między innymi za pomocą metody „kostek” lub rozwieszając w różnych miejscach w domu kartek z najtrudniejszymi działaniami. Kiedy nie było żadnych efektów, Michał został przebadany w Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej w Jaworze. Stwierdzono u niego dysortografię i dyskalkulię.
Podjęte przez panią psycholog próby pomocy nie dały efektów. Chłopiec jest typowym humanistą. Z przedmiotów ścisłych zawsze otrzymywał oceny przeciętne. Dzięki inteligencji dość dobrze radził sobie ze swoim problemem zastępując mnożenie dodawaniem. Ten sposób zajmował mu jednak więcej czasu i na sprawdzianach robił mniej zadań, gdyż brakowało mu czasu.
III ZNACZENIE PROBLEMU
Znajomość tabliczki mnożenia, głównie w zakresie do 100, jest jedną z podstawowych umiejętności, która jest niezbędna uczniowi w szkole i każdemu człowiekowi w pracy oraz życiu codziennym. Brak tej umiejętności powoduje duże kłopoty w nauce przedmiotów ścisłych, tym większe, im wyższy szczebel nauczania. Działa na ucznia stresująco i zniechęcająco.
IV PROGNOZA
1 Prognoza negatywna – w przypadku zaniechania oddziaływań edukacyjnych.
Brak reakcji z mojej strony, odpowiedniej interwencji i oddziaływań edukacyjnych mógłby spowodować:
- Narastające kłopoty z nauką matematyki, fizyki, chemii, geografii oraz w wielu sytuacjach życia codziennego
- Poczucie braku efektów mimo włożonej pracy, a co za tym idzie zniechęcenie do dalszych prób i wysiłków
- Pogłębienie negatywnego stosunku do nauki
- Brak wiary we własne siły
- Niskie poczucie własnej wartości
- Przeciętne oceny z przedmiotów ścisłych
- Słabe wyniki z egzaminu gimnazjalnego w części matematyczno-przyrodniczej
- Uczeń nie dostanie się do wybranej przez siebie szkoły ponadgimnazjalnej.
Podjęcie interwencji i działań edukacyjnych może spowodować:
- Dobre oceny z przedmiotów ścisłych
- Odzyskanie wiary we własne siły
- Wysokie poczucie własnej wartości
- Podejmowanie prób rozwiązania pojawiających się problemów
- Uzyskanie zadowalającego wyniku z egzaminu gimnazjalnego w części ...
, aby dodać komentarz.