Umiejętność dodawania i odejmowania i odejmowania u dzieci kształtuje się przez wiele lat i polega na przechodzeniu od konkretu do symboli. Aby przechodziło na wyższe poziomy w rozwoju w zakresie liczenia musi mieć bardzo dużo doświadczeń. Małe dziecko nie nauczy się liczyć poprzez obserwowanie tej czynności u innych. Liczenie przedmiotów narysowanych na obrazkach też jest dla niego trudne. Najlepiej, gdy ma możliwość dotykania i manipulowania przedmiotami– liczmanami. Po opanowaniu tej umiejętności dziecko zaczyna doliczać, a następnie liczyć na palcach i„w pamięci’. Każde dziecko powinno tak długo liczyć na palcach, jak długo potrzebuje. Pragnę zaproponować kilka gir i zabaw matematycznych, które oprócz walorów kształcących mają także zalety wychowawcze. Niech te zabawy będą dla dzieci źródłem radości bo tylko wtedy będą chciały rozwiązywać coraz trudniejsze i ambitniejsze problemy.
Gry i zabawy matematyczne
Umiejętność dodawania i odejmowania i odejmowania u dzieci kształtuje się przez wiele lat i polega na przechodzeniu od konkretu do symboli. Aby przechodziło na wyższe poziomy w rozwoju w zakresie liczenia musi mieć bardzo dużo doświadczeń. Małe dziecko nie nauczy się liczyć poprzez obserwowanie tej czynności u innych. Liczenie przedmiotów narysowanych na obrazkach też jest dla niego trudne. Najlepiej, gdy ma możliwość dotykania i manipulowania przedmiotami – liczmanami.
Po opanowaniu tej umiejętności dziecko zaczyna doliczać, a następnie liczyć na palcach i „w pamięci’. Każde dziecko powinno tak długo liczyć na palcach, jak długo potrzebuje. Pragnę zaproponować kilka gir i zabaw matematycznych, które oprócz walorów kształcących mają także zalety wychowawcze. Niech te zabawy będą dla dzieci źródłem radości bo tylko wtedy będą chciały rozwiązywać coraz trudniejsze i ambitniejsze problemy.
Zabawy z kostką
- Dziecko rzuca kostką do gry. Pokazuje na palcach, ile wyrzuciło kropek. Uwaga! Trzeba ćwiczyć tak długo, aż dzieci globalnie będą odczytywały liczbę kropek na kostce.
- Dziecko rzuca 2 kostki do gry. Liczy lub dolicza (zależy od poziomu rozwojowego) kropki na dwóch kostkach razem.
- Dziecko rzuca dwie kostki liczbowe. Dodaje liczby na dwóch kostkach razem.
- Kostki mają taki układ oczek, że suma liczby oczek na przeciwległych ściankach zawsze wynosi 7. Jeżeli więc potoczymy kostkę po stole i zapytamy dziecko, ile jest oczek na niewidocznej ściance spojrzy na oczka znajdujące się na górnej ściance i szybko odejmie od 7 ich liczbę.
„Kto szybciej wejdzie na górę?”
Pomoce: miary krawieckie tyle, ilu jest uczestników, klamerki do bielizny tyle, ilu jest zawodników, kostki do gry, 2 sztuki dla każdego uczestnika. Wprowadzenie do gry: każdy uczestnik otrzymuje jedną miarę krawiecką, 1 klamerkę do bielizny i 2 kostki do gry.
Przebieg: klamerki należy wpiąć w miejsce liczby 1. na umówiany sygnał wszyscy jednocześnie wyrzucają dwie kostki. Po odczytaniu sumy kropek przesuwają klamerkę na miarce o tyle miejsc do góry. Wygrywa ten, który szybciej dotrze do miejsca oznaczonego cyfrą 150.
Uwaga! Wyścigi w parach. Dwoje uczestników otrzymuje: jedną miarę, dwie kostki, dwie klamerki w różnych kolorach. Wygrywa ten, kto szybciej wejdzie do góry.
Zabawa matematyczna „Kreślenie egipskich wzorów”
Dziecko otrzymuje kartkę w kratkę i mazak. Kropka zaznaczony jest początek szlaczka (kropka jest pięć kratek w dół od górnego lewego rogu kartki). Rysuje szlaczek według instrukcji osoby dorosłej: Zaczynamy od miejsca zaznaczonego kropką: dwie kratki do góry, dwie w prawo, jedna w dół, jedna w lewo, jedna w dół, dwie w prawo, dwie kratki do góry, dwie w prawo, jedna w dół, jedna w lewo, jedna w dół, dwie w prawo, dwie kratki do góry, dwie w prawo, jedna w dół, jedna w lewo, jedna w dół, dwie w prawo. Dalej dziecko samo kończy rysowanie szlaczka.
„Mucha idzie”
N. rysuje kwadrat i dzieli go na 9 pól. W środkowym polu wpisuje literę „M” – to mucha. Prosi aby dzieci słuchały jej słów i kontrolowały wzrokiem jak idzie mucha. N. mówi: Mucha idzie w prawo, do góry, do góry, w lewo , na dół. Gdzie jest mucha?
Dzieci pokazują dokąd ich zdaniem doszła mucha. Jeśli błędnie wskazały N. powtarza trasę much, tym razem pokazując jak ona szła. Gdy dzieci opanują tę umiejętność można pokazać planszę przez chwilę a następnie ją zakryć. Dzieci muszą sobie...
, aby dodać komentarz.