Z chłopcem z Zespołem Aspergera pracuję juz czwarty rok. Dzięki mnie został zdiagnozowany w poradni dla dzieci z autyzmem już w wieku 6 lat. Konsekwentna praca z dzieckiem i współpraca z rodzina daja efekty. Chłopiec chodzi obecnie do klasy drugiej, ma w niej kolegów i pomimo swej niepełniosprawnosci jest jednym z najlepszych uczniów.

 Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny dziecka niepełnosprawnego

w klasie drugiej ogólnodostępnej

Opracowała

                                       mgr  Barbara Baranowska

                                       nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej

                                       pedagog terapeuta

1.      Dane o dziecku wynikające z orzeczenia

 - autyzm wczesnodziecięcy / zespół Aspergera /

- nadpobudliwość

 2.      Wskazania i zalecenia wynikające z orzeczenia 

• Dostosowanie wymagań edukacyjnych wynikające z programy nauczania do możliwości ucznia i konsekwentne, ale łagodne egzekwowanie ich spełniania.
• Pomoc psychologiczna nauczyciela.
• Pomoc w adaptacji do nowych warunków.
• Podwyższenie motywacji do nauki, samooceny i wiary we własne możliwości. stała współpraca z rodzicami

 3.      Osiągnięcia dziecka po pierwszej klasie

 4.      Sytuacja rodzinna dziecka

 U młodszej siostry chłopca podejrzewa się również zaburzenia autystyczne, ale dziecko nie jest jeszcze zdiagnozowane.

Współpraca z rodziną dziecka jest bardzo dobra. Matka codziennie dowiaduje się o postępach dziecka   w szkole. Szczególnie dokładnie omawiane są zachowania niepożądane nowe lub wcześniej wyeliminowane, pojawiające się np. po nieobecności chłopca w szkole.

Omawiane są również nowe sytuacje w których chłopiec uczestniczył lub będzie uczestniczył.

Matka konsekwentnie realizuje zalecenia Poradni i nauczyciela.

Ogólny program edukacyjno — terapeutyczny

na rok szkolny

 SFERA PSYCHOLOGICZNA I SPOSOBY REALIZACJI

 1.     Rozwijanie umiejętności społecznych

• Rozwijanie umiejętności kontaktu wzrokowego dotykowego i  emocjonalnego z dziećmi i dorosłymi
• Utrwalanie  umiejętności współpracy. Trening zachowań szkolnych
• Trening umiejętności związanych z rozumieniem norm, wzorców zachowań społecznych i oczekiwań interpersonalnych w szkole i poza szkołą
• Dyskretne wspieranie w kontaktach z rówieśnikami
• Wykorzystywanie mocnych stron dziecka/ wiedza ogólna, umiejętność czytania szczególne zainteresowania dziecka – astronomia /
• Dostrzeganie i nagradzanie zarówno sukcesów dziecka jak i aktywności i wysiłku
• Pełnienie obowiązków dyżurnego

2.     Kształtowanie umiejętności podstawowych i rozwijanie zachowań w różnorodnych sytuacjach społecznych

• Utrzymywanie uwagi podczas lekcji
• Wykonywanie poleceń wydawanych przez nauczyciela, nawet gdy są inne niż polecenia w książkach.
• Redukowanie zachowań niepożądanych —  histerycznych, agresywnych, naśladujących negatywne zachowania innych dzieci
• Utrwalenie umiejętności przyjmowania porażek
• Generalizacja i utrzymanie efektów w czasie
• Wzmacnianie pozytywne zachowań pożądanych
• Umiejętność radzenia sobie z dziećmi, które bywają złośliwe w stosunku do chłopca

3. Minimalizowanie zachowań lękowych i reakcji nieadekwatnych do bodźca

• Rozpoznawanie i nazywanie uczuć swoich i cudzych
• Rozpoznawanie przyczyny własnych stanów emocjonalnych
• Nauka wyrażania emocji w sposób akceptowany
• Wyciszanie reakcji poprzez zawieranie umów lub odwracanie uwagi
• Pokonywanie lęku wysokości / np. samodzielne wchodzenie i schodzenie po schodach, ćwiczenia na drabinkach, ławeczkach/

SFERA  PEDAGOGICZNA  I  SPOSOBY  REALIZACJI

1.     Dostosowanie wymagań edukacyjnych do możliwości ucznia

• Dostosowanie tempa pracy / odpowiedzi ustne i zadania pisemne /
• Systematyczne sprawdzanie prac domowych
• Maksymalna aktywizacja chłopca w trakcie zajęć / również ruchowa/
•  Dzielenie złożonych zadań na etapy, wydłużanie etapów pracy
•  Unikanie sytuacji stresogennych

 2.     Wspomaganie rozwoju sprawności manualnej i grafomotorycznej

• Ćwiczenia usprawniające motorykę dłoni

-         Malowanie

-         Lepienie z plasteliny, masy solnej

-         Pogrubianie konturów

-         Właściwe trzymanie przyborów malarskich i pisarskich

• Cwiczenia manualne i grafomotoryczne

-         Rysowanie konturów po śladzie

-         Wycinanie, klejenie

-         Wydzieranie i naklejanie

-        Nawlekanie koralików

-        Rysowanie szlaczków literopodobnych ze zwróceniem uwagi na utrzymywanie się w linii

-       Pisanie liter, sylab, wyrazów w dużej i małej liniaturze, na kaszy itp.

-       Układanie drobnych przedmiotów wg wzoru / patyczki, tworzywo przyrodnicze/

• przypominanie o właściwym trzymaniu ołówka, pióra lub innego narzędzia pisarskiego

3.     Stymulowanie  rozwoju ruchowego

• Ćwiczenia równowagi
• Ćwiczenia w utrwalaniu orientacji kierunkowej
• Ćwiczenia wdrażające do kierowania własnym ciałem i usprawnianie koordynacji ruchów / mini koszykówka, przewlekanie przez szarfę, mini hokej, /
• Ćwiczenia mięśni nóg i brzucha / podnoszenie nóg w pozycji płaskiej i próby ich utrzymania w górze, zwisy na drabinkach /- wzmacnianie
• Udział w klasowych grach zespołowych, turniejach sportowych
• Ćwiczenia wydolnościowe/ biegi/

 4.     Usprawnianie funkcji wzrokowych

• Odnajdywanie takich samych przedmiotów ,  obrazków
• Zapamiętywanie obrazków i przedmiotów na obrazku
• Dostrzeganie różnic miedzy obrazkami
• Składanie obrazków z części/ puzzli/
• Kończenie zaczętych obrazków
• Dobieranie części do całego obrazka

SFERA  MOWY

1.       Wspieranie spontanicznej aktywności słownej

• Udział w dyskusjach
• Wyrażanie własnej opinii

2.       Ćwiczenie właściwych sposobów przekazu informacji przez dziecko

• Spowolnienie wypowiedzi w celu eliminacji zacinania się
• Próby stosowania akcentów słownych, właściwej intonacji

3.       Rozwijanie słownictwa czynnego

• Opowiadanie treści bajek, opowiadań, wierszy itp.
• Nauka pamięciowa wierszy, piosenek

4.       Utrwalenie  poprawności stosowania właściwych form gramatycznych

 ZASADY  OBOWIĄZUJACE  W  PRACY Z DZIECKIEM NIEPEŁNOSPRAWNYM

  — zasada indywidualizacji;

— zasada powolnego stopniowania trudności;

— zasada korekcji zaburzeń;

— zasada kompensacji zaburzeń;

— zasada systematyczności;

— zasada ciągłości oddziaływania psychoterapeutycznego

— zasada wzmacniania pozytywnego .

 Ewaluacja programu

Konsultacje z rodzicami i innymi nauczycielami uczącymi dziecko, wymiana doświadczeń i spostrzeżeń.

Okresowe diagnozy psychologiczne w poradni / rodzice/

Konsultacje z logopedą i rehabilitantem ruchowym.

Program rewalidacji ucznia  na rok szkolny…

SFERA  PEDAGOGICZNA  I  SPOSOBY  REALIZACJI

1.Wspomaganie rozwoju sprawności manualnej i grafomotorycznej

Ćwiczenia usprawniające motorykę dłoni

-          Malowanie na dużych i małych powierzchniach

-          Lepienie z plasteliny, masy solnej

-          Pogrubianie konturów

-          Właściwe trzymanie przyborów malarskich i pisarskich

Ćwiczenia manualne i grafomotoryczne

-          Rysowanie konturów po śladzie

-        Wycinanie, klejenie

-        Wydzieranie i naklejanie

-        Nawlekanie koralików

-        Rysowanie szlaczków literopodobnych ze zwróceniem uwagi na utrzymywanie się w linii

-        Pisanie liter, sylab, wyrazów w dużej i małej liniaturze, na znikopisie, na kaszy itp.

-        Układanie drobnych przedmiotów wg wzoru / patyczki, tworzywo przyrodnicze/

 2.Usprawnianie funkcji wzrokowych

-        Odnajdywanie takich samych przedmiotów ,  obrazków

-        Zapamiętywanie obrazków i przedmiotów na obrazku

-        Dostrzeganie różnic miedzy obrazkami

-        Składanie obrazków z części/ puzzli/

-        Kończenie zaczętych obrazków

-        Dobieranie części do całego obrazka

SFERA  MOWY

1.      Wspieranie spontanicznej aktywności słownej

-        Opowiadanie o przeżyciach istotnych dla dziecka

-        Rozumienie żartów słownych

2.      Ćwiczenie właściwych sposobów przekazu informacji przez dziecko

-        Opowiadanie historyjek obrazkowych/ przyczyna – skutek/

-        Opowiadanie bajek i legend z podpowiedzią i bez

-        Próby układania opowiadań z podpowiedzią i bez

3.      Rozwijanie słownictwa czynnego

4.      Zwracanie uwagi na poprawność stosowania właściwych form gramatycznych

5.      Nauka właściwego akcentowania wyrazów i intonowania wypowiedzi.