Ślubowanie klas pierwszych z dużym wyborem wierszy i tekstami piosenek.

 

 

 

 

I część uroczystości – powitanie

 

1. Wprowadzenie dzieci do sali.
2. Powitanie uczniów, rodziców, wychowawców, dyrekcję

 

 

1. Odśpiewanie przez wszystkich pierwszoklasistów piosenki pt. «Pożegnanie  przedszkola».

Gdy na początku byłem maluszkiem,

Z małym noskiem i okrągłym brzuszkiem,

Troszkę pani bałem się.

Nie wiedziałem czego chcę.

 

Ref: Patrzcie, jak to szybko mija czas,

Cztery lata, jakby z bicza trzasł.

Tornister już na plecach, to ci będzie heca,

Kiedy zacznę uczyć się.

A gdy przeszedłem już do średniaków,

To się stałem strasznym zabijaką,

Rozrabiałem całe dnie

I mówiłem ciągle «nie»!

Ref: Patrzcie, jak to szybko minÄ…Å‚ czas...

Gdy do starszaków w końcu trafiłem,

To od razu bardzo się zmieniłem,

Sporządniałem, że aż strach

I nie brojÄ™ nawet w snach!

Ref: Patrzcie, jak to szybko minÄ…Å‚ czas...

2.   Prezentacja wierszy przez uczniów klasy I b

 

 

W naszym przedszkolu

Mamy niziutkie krzesełka

Mamy niziutkie stoliki

Zjeżdżalnia i huśtawka

I dwa drewniane koniki

Samochód żółto – czerwony

Traktor, karetka i wywrotka

I loteryjek ze cztery

I klocków wysoka góra

I nawet pokój dla lalek

Malutkie mebelki w kÄ…tku

Gdzie sobie siedzÄ… laleczki

A miÅ› pilnuje porzÄ…dku

 

Kolorowe klocki

Jaś dostał od mamy

My wszystkie klocki

Doskonale znamy

Zielony jak wiosenna trawa

BrÄ…zowy jak poranna kawa

Niebieski jak kwiaty na Å‚Ä…ce

I żółty zupełnie jak słońce

Z kolorowych klocków

Jaś zbudował domy

I z tego wysiłku

Sam stał się czerwony

 

 

Sześć lat

Jestem już taki silny

Że mógłbym podnieść świat

I jestem bardzo duży

Bo kończę już 6 lat

I tyle mam rozumy

Taki jestem wesoły

Że chciałbym jak najprędzej

Pójść do prawdziwej szkoły

 

 

Przedszkolaki

Przedszkolaki wiosnÄ… bardzo szybko rosnÄ…

Potem znów, jak wiecie, dorastają w lecie

A pod jesień już za małe są buciki i sandały

Krzesło w przedszkolu robi się za niskie

To znak, że czas do szkoły wyruszyć z tornistrem

 

 

Pożegnanie przedszkolaka

Skończyły się figle

Żegnamy dziś nasze przedszkole

Zeszyt, książka nas woła

Do nauki zachęca nas szkoła

 

 

Rozważania przedszkolaka

Minął przedszkolny okres wesoły

I trzeba będzie iść do tej szkoły

Tu – były klocki, misie, zabawki

Tam – tylko lekcje i twarde ławki

ZamknÄ… mnie w klasie i przy zeszycie

Posadzą chyba na całe życie

A gdy z niej wyjdÄ™ kiedyÅ› po latach

To będę pewnie starszy niż tata

Lecz zrobię kawał i szybko wrócę

Znów do przedszkola, gdy się pisać nauczę

I czas mi jakoÅ› przeleci...

Będę autorem bajek dla dzieci

 

 

Pożegnanie przedszkolaków

Chociaż jasno słońce świeci

TrochÄ™ smutne sÄ… dziÅ› dzieci

Czas ucisnąć sobie ręce

I pożegnać najgoręcej

Dziś żegnajcie sześciolatki

Przyszedł dla was nowy czas

Do nas przyjdÄ… inne dzieci

A my dziś żegnamy was

Miło było razem z wami

Bawić się tu zabawkami

Teraz na was czeka szkoła

Dźwięcznym głosem dzwonek woła

Dla was  w szkole książki nowe

Klasy, ławki już gotowe

Nowe panie będą uczyć

Pisać, czytać, wierszy mówić

Wśród kolegów w nowej szkole

Wspominajcie też przedszkole

Śpiewu, tańca i humoru

Życzą wam dzieci w przedszkolu

 

 

Po co się uczyć?

Pytają nieraz uczniowie młodzi

Po co właściwie do szkoły chodzić?

Lekcje, zadania na co to komu?

Lepiej w palanta pograć przy domu

Lew choć ni dzwonka w szkole nie spędził

Jest królem zwierząt

Jakoś tam będzie. Zupełnie słusznie.

Po co się trudzić ma ten, którego nauka nudzi?

 

Po wakacjach w naszej szkole

Spotkali się  Jaś i Bolek

Chcą się bawić cały dzionek,

Ale koniec pauzy, dzwonek

Kiedy lekcja – słuchać miło,

Kiedy pauza – rób co chcesz!

Na wakacjach dobrze było,

Ale w szkole dobrze też

 

Odśpiewanie przez wszystkich pierwszoklasistów piosenki pt. «Co może mały człowiek».

 

Chociaż mało mamy lat

Tak naprawdÄ™ niewiele

Choć lubimy w piłkę grać

I pojeździć rowerem

Choć na wszystko mamy czas

Tyle zabaw nas czeka

Wiemy, że każdy z nas, wyrośnie każdy z nas

Na wielkiego, wielkiego na człowieka.

Ref: Bo co może, co może mały człowiek,

Tak jak ja, albo Ty,

Może Pani, a może Pan podpowie

My zgodzimy siÄ™ z tym

 Na podwórku fajnie jest

Można sobie pobiegać

Można w kapsle pograć też

I połazić po drzewach

Można łapać do swych rąk kolorowe motyle

Albo się ukryć tak by nikt nie widział nas

I polecieć do słońca choć na chwilę

Ref: Bo co może, co może mały człowiek...

 

Po raz pierwszy idziemy do szkoły,

Pożegnaliśmy zabawki przedszkola...

Czy jest wśród nas ktoś taki,

Co w przedszkolu pozostać by wolał?

 I choć może trudniejsze będą następne nasze lata

Otworzy się nam wielka, ciekawa księga świata.

 

Siadł na rękawie nieba kawałek

I cyfra srebrem świeci.

Nie trzeba pytać, to zrozumiałe:

Uczniowie. Szkolne dzieci.

Maleńka tarcza, ale wystarcza,

By z dumą myśleć o niej,

Bo jak prawdziwa rycerska tarcza

Honoru szkoły broni.

 

Tornister ma postrzępiony,

W środku zeszyt – zatłuszczony.

Wszystkie kredki – połamane.

Wszystkie książki – zabazgrane.

Palce casłe w atramencie,

Dziura w spodniach i na pięcie.

Czy to uczeń z pierwszej «B»?

Nie to niechluj z pierwszej «Fe»!

    3.   Prezentacja wierszy przez uczniów klasy I a

 

-         Co zapakujesz w tornister?

-         Książki, zeszyty czyste, ołówek kredki długopis.

-         I na tym kończy się opis?

-         Nie! Jeszcze włożę linijkę,

jeszcze ekierkÄ™ i cyrkiel,

jeszcze drugie śniadanie,

jeszcze jabłko rumiane.

I jeszcze...

-         Co tam jeszcze?

-         Jeszcze coś bardzo ważnego:

Mnóstwo wesołych uśmiechów!

Zaniosę je do szkoły,

Żeby się co dzień dzielić

Uśmiechem z kolegami

I z każdym z nauczycieli.

I z Panią woźną z szatni,

I z tym kolega małym,

Co pierwszy raz jest w szkole

I strasznie jest nieśmiały...

 

 

 

 

 

 

 

Święto szkoły

Zadzwonił nasz dzwonek wesoło:

— Dziś twe święto kochana szkoło!

I zagruchał białopióry gołąb:

— Witaj, witaj nam szkoło!

Potem rzekły starsze dzieci uroczyście:

— Witajcie nam pierwszoklasiści!

Dzisiaj dla was mówimy wiersze,

Wam składamy życzenia najszczersze!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elementarz

Razem z AlÄ… i Asem

Idziemy przez stronice

Elementarza, by poznać

Czytania tajemnice.

Piszemy najpierw litery,

A potem słowa i zdania.

I wiemy coraz więcej...

Świat się przed nami odsłania!

Poznamy inne książki...

Lecz każdy zapamięta

To, czego nas nauczył

Nasz pierwszy elementarz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Literki

Raz literki w abecadle chciały się zabawić
i kłóciły się zajadle,
jak by się ustawić.

A krzyczało: — Chcę być pierwsze!
ale B nie chciało,
C i D zgubiły wiersze,
E pod stół wleciało.

O to było się, toczyło, aż w kałamarz wpadło.
tak o miejsce się kłóciło całe abecadło.

Nagle słychać głosik Anki:
«Cicho mi w tej chwili!
Marsz literki do czytanki jak was ustawili.!»

 

Witam ciÄ™ kartek szelestem.

Tytułem na pierwszej stronie

Witam!

Bo po to przecież jestem,

Żebyś mnie ujął w dłonie

I czytał.

4. Odśpiewanie przez wszystkich pierwszoklasistów piosenki pt. «Idę do szkoły»

 

Idę do szkoły

a ze mnÄ… przyjaciele.

Śpiewam wesoło,

bo przygód czeka wiele.

Wie każdy z was!

Do pierwszej klasy

idÄ™ pierwszy raz.

NiosÄ™ tornister

w nim książki i zeszyty.

W nowym piórniku

mam kredki długopisy.

Ref. Kim.............

 

Zadzwonił nasz dzwonek wesoło:

— Dziś twe święto, kochana szkoło!

I zagruchał białopióry gołąb:

— Witaj, witaj nam, szkoło!

Potem rzekły starsze dzieci uroczyście:

— Witajcie nam, pierwszoklasiści!

Dzisiaj dla was mówimy wiersze,

wam składamy życzenia najszczersze!

 

Zaszumiały drzewa przed szkołą

Witaj, pierwsza klaso !

I zagruchał srebrnoszary gołąb

Witaj pierwsza klaso.

Słoneczniki za płotem się złocą

I wróble w jaśminie świergocą

Witaj, pierwsza klaso !

Wszystko, wszystko

dziÅ› dla pierwszej klasy:

uśmiech słońca,

kolorowe astry.

I ten wierszyk,

który starsze dzieci

dla pierwszaków

mówią z pamięci.

Chodźcie śmiało

Do szkoły, pierwszacy,

Do zabawy wspólnej,

Do pracy.

 Szkoła drzwi swe

otwiera gościnnie.

Szkoła dzisiaj

serdecznie was przyjmie!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wybiła już godzina

Wybiła już godzina.
Dzwonek! Rok szkolny siÄ™ zaczyna.
Znów dni popłyną pracowite
nad książką szkolną, nad zeszytem...
Życzę wam wszystkim na początek
szkolnego roku — samych piątek!
Uczcie się jak mawiacie «w dechę»
i niech z was szkoła ma pociechę.

 

 

 

 

 

 

 

 

W jednej parze stoimy,

Siedzimy w jednej Å‚awce.

Ja mam Janek na imiÄ™,

A mój kolega-Jacek.

Raz wylałem atrament

Na ławkę i podłogę.

Pomógł mi wytrzeć plamę.

(Ja mu też kiedyś pomogę.)

Zrobiliśmy wyścigi:

Kto szybciej z nas biega

Upadłem, stłukłem kolano.

Gdy inni biegli, on stanÄ…Å‚.

Pomógł mi wstać, kolega,

Dobry kolega.

Raz Jacka ząb rozbolał,

Bał się pójść do dentysty.

Więc poszedłem z nim razem

I zaraz przestał bać się.

Czekałem w poczekalni,

A kiedy wyszedł Jacek,

Pan doktor go zapytał:

— To pewno twój przyjaciel?

 

 

 

 

 

 

 

 

Murzynek Bambo

 

 

 

 

 

 

 

 

Murzynek Bambo

W Afryce mieszka.

I też go mama

Czasami beszta.

Bo pilnie psoci przez całe ranki!

Lecz potem siada do swej czytanki...