Scenariusz Pasowania i Ślubowania uczniów klasy pierwszej

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI

ŚLUBOWANIA I PASOWANIA NA UCZNIA

KLASY PIERWSZEJ

Cele :

— włączenie uczniów klasy pierwszej do społeczności uczniowskiej Szkoły Podstawowej w Cisiu,      

  — przygotowanie do publicznych występów,    

— integracja środowiska szkolnego i domowego ucznia.

Uczeń:
— zna prawa i obowiązki,  przestrzega ich,
— aktywnie uczestniczy w uroczystości,
— ma poczucie dumy z przynależności do społeczności szkolnej,
— integruje się z zespołem klasowym,
— doskonali umiejętność słuchania innych,      

— ćwiczy pamięć

CZĘŚĆ ARTYSTYCZNA

PROWADZĄCA:                                                                                                                               

Witam wszystkich zebranych gości       

Na niecodziennej uroczystości.   

Oto nadeszła pora taka,

By ucznia zrobić z przedszkolaka.       

Drodzy Państwo!       

Już za chwilę na tej sali,     

Zjawią się pierwszacy mali.          

Znane są już te postacie,               

Chyba wszystkich rozpoznacie.

(Prowadząca wymienia imiona i nazwiska uczniów wchodzących kolejno do sali         gimnastycznej, w której widnieje napis «Wczoraj przedszkolaki, dzisiaj pierwszaki»).

PROWADZĄCA:       

Wśród pierwszaków chodzą słuchy.   

Narzekają więc maluchy,          

Powtarzają niewesoło:

DZIECI:    

Ślub będziemy brać ze szkołą!  

PROWADZĄCA:                   

Chciał uciekać Radek mały,                   

Ale Błażej człek bywały                           

Wytłumaczył mu:

BŁAŻEJ:          

 kolego,           

Ślubowanie — to jest całkiem coś innego.             

Musisz przyznać, że bez przerwy               

Będziesz dbał o Pani nerwy,            

 Będziesz uczył się starannie,                 

Zachowywał nienagannie.       

Gdy umowa taka stanie,                 

To jest właśnie ślubowanie!

PROWADZĄCA:    

 «Drodzy, Mali Przyjaciele!

Od 1 września tworzycie razem szkolną rodzinę. Dzisiaj Wasz wielki dzień — ślubowanie                 i pasowanie na ucznia. Wiecie, że w rodzinie każdy obok praw ma obowiązki, które powinien solidnie wykonywać. Waszym obowiązkiem jest nauka. Do niej wprowadzą Was nauczyciele. W trakcie ślubowania będziecie zobowiązywać się do:, dbania o dobre imię szkoły, pilnej nauki, szacunku dla nauczycieli i miłości Ojczyzny. Po złożeniu ślubowania, będziecie pasowani na ucznia. W dawnych czasach dokonywano ceremonii pasowania, czyli przyjęcia do stanu rycerskiego, poprzez trzykrotne uderzenie mieczem po ramieniu. Na tę pamiątkę każde z Was zostanie dotknięte ołówkiem w ramię. Na dzisiejszą uroczystość zaprosiłyście rodziców i krewnych. Bardzo dobrze, przecież to Wasze święto. Ja też zaprosiłam gościa.( Wchodzi dobra wróżka i kłania się.)

DAGMARA:

Z wesołym uśmiechem
z uśmiechem radości
serdecznie witamy zebranych tu gości.
Chcemy wam zaśpiewać,
wiersz powiedzieć ładnie
proszę się nie gniewać, jeśli źle wypadnie,
bo my nie aktorzy- tylko małe dzieci,
cieszyć się będziemy, gdy klaskać zaczniecie.

MARCEL:
Panią dobrą wróżkę
z serca też witamy
ciesząc się, że dzisiaj
zechciała być z nami

DOBRA WRÓŻKA:
Jestem dobrą wróżką.

PROWADZĄCA:
Przywitajmy wróżkę oklaskami!
Dobra wróżko jakie dary przyniosłaś dzisiaj dzieciom?

DOBRA WRÓŻKA:
Chcę Was dzisiaj obdarować:
DAREM PRZYJAŹNI — byście nigdy nie czuły się w szkole samotne,
DAREM UŚMIECHU — byście zawsze były pogodne i radosne,
DAREM ŻYCZLIWOŚCI — żeby wszyscy Was lubili,
DAREM PRACOWITOŚCI — aby każdy z Was był pracowity jak pszczółka,
DAREM OSTROŻNOŚCI — by nigdy nie spotkało Was nic złego
i może jeszcze…

ZŁA WRÓŻKA: (wchodzi na scenę)
Hola, hola. A ja? Co ze mną? O mnie znów zapomnieliście! Jestem bardzo zła. Zaraz użyję swej czarodziejskiej mocy… czary, mary, hokus, pokus...
Żadnego ślubowania i pasowania nie będzie!

PROWADZACA:
Dobra wróżko pomóż, ratuj, przecież potrafisz!

DOBRA WRÓŻKA:
Może wystarczy przeprosić?

 
ZŁA WRÓŻKA:
Nic z tego! Czuję się bardzo obrażona!

PROWADZĄCA:
A co z pasowaniem, dobra wróżko?

DOBRA WRÓŻKA:
Jest na to sposób, musicie tylko poprosić o pomoc złą wróżkę.

PROWADZĄCA:
Dzieci, poprośmy wróżkę!

DZIECI:
Prosimy wróżko! Prosimy!

ZŁA WRÓŻKA:
Pomagać nie będę, ale ostatecznie mogę nie przeszkadzać. (Siada z boku).

PROWADZĄCA:
Wobec tego nie ma na co czekać. Zaczynamy Turniej Wiedzy. Ciekawe co wiecie o Polsce — naszej Ojczyźnie?

P:Kto ty jesteś?
D: Polak mały.
P:Jaki znak twój?
D: Orzeł biały.
P:Gdzie ty mieszkasz?
D: Między swymi.
P:W jakim kraju?
D: W polskiej ziemi.
P:Czym twa ziemia?
D: Mą Ojczyzną.
P:Czym zdobyta?
D: Krwią i blizną.
P:Czy ją kochasz?
D: Kocham szczerze.
P:A w co wierzysz?
D: W Polskę wierzę.

 

OLIWIA J.:     

Ojczyzna nasza to wieś i miasto,   

I las, co szumi piosenkę o zmroku,    

Obłok i słońce co świeci jasno,       

Zboże, co w polu rośnie wysoko.

BŁAŻEJ:          

  Ojczyzna nasza to dom i szkoła,        

 I szara wstęga drogi za domem.           

 I wszystko, wszystko, co jest dokoła,          

Taki bliskie sercu, drogie znajome. 

KINGA:         

To mowa, która od dziecka znamy,        

To ludzie, których nic nie pokona.       

 Gorącym sercem Ciebie kochamy,        

Ojczyzno nasza, ziemio rodzina.

PROWADZĄCA:
A czy wiecie, jak wygląda nasza flaga?

DZIECI:
Tak!

PATRYK:
Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie.
A na tej fladze jest biel i czerwień.
Czerwień to miłość, biel serce czyste.
Piękne są nasze barwy ojczyste.

PROWADZĄCA:
Znakomicie. Może teraz coś trudniejszego. Sprawdzimy wasze wiadomości przyrodnicze.  Oto zagadka :

Ma on nóżkę, nie ma buta.
Ma kapelusz, nie ma głowy.
Czasem gorzki i trujący,
często smaczny jest i zdrowy.

DZIECI:              

 Grzyb!

PROWADZĄCA:
Tak. A teraz następna:
Ma dwa różki, lecz nie bodzie.
Mieszka w trawie, albo w wodzie.
Domek swój, jak chyba wiecie,
Nosi zawsze na swym grzbiecie.

DZIECI:               

 Ślimak!

PROWADZĄCA:
Oczywiście i ostatnia zagadka:
Co to za pani w złocie, czerwieni,
sady maluje, lasy przemieni?
A gdy odejdzie gdzieś w obce kraje,
śnieżna zawieja po niej nastaje.

DZIECI:                  

Jesień!

PROWADZACA:
Brawo, poszło wam doskonale. A teraz chciałabym się przekonać, czy umiecie śpiewać piosenki.

Dzieci śpiewają piosenki: „Jestem uczniem“, „Kolorowe kredki“, „Podajmy sobie ręce“.

PROWADZĄCA:
Egzamin zdany. Potraficie pięknie śpiewać. A Ciekawe, czy znacie jakiś ładny wiersz?

DZIECI :
Idą pierwszaki, dawne maluchy.
Jeden w drugiego to same zuchy.
Buzie umyte i ręce czyste,
każdy na plecach dźwiga tornister.
Z bijącym sercem stają przed szkołą.
Jak im tu będzie? Chyba wesoło.

PAULINA:
Jeszcze wczoraj miś pluszowy
żegnał nas w przedszkolu.
Dziś z tornistrem pełnym książek
idziemy do szkoły.

 

ALEX :
Jeszcze wczoraj kolorowe klocki
Staś układał.
Dziś ołówkiem w swym zeszycie
pierwsze kreski stawia.

OLIWIA W.:
Jeszcze wczoraj barwne lale,
sto zabawek różnych.
Dziś już szkoła – pierwsza klasa,
czas naszej nauki.

PROWADZACA:
Wspaniale! Potraficie pięknie recytować. Przekonamy się, czy równie dobrze pójdzie wam            z matematyką? Oto zadania dla was.

P: Co to za figura geometryczna?
D: Trójkąt!
P: Jak nazywamy tę figurę?
D: Koło!
P: Czy rozpoznajecie tę figurę?
D: Kwadrat!

PROWADZĄCA:
Poszło wam bardzo dobrze. A teraz sprawdzimy znajomość cyferek.

P:Co to za cyfra?
D:sześć
P: Jak nazywamy tę cyfrę? (odwraca 6 i powstaje 9)
D:dziewięć
P: Czy znacie tę cyfrę?
D:trzy

PROWADZĄCA:
Widzę, że matematyka nie sprawia wam problemu. Ciekawe czy zdacie egzamin z zasad  ruchu drogowego.  Wiecie, jak przechodzi się na drugą stronę jezdni?

RADEK:
Gdy zamierzasz przejść ulicę,
musisz poznać tajemnicę.
Na chodniku przystań bokiem,
popatrz w lewo bystrym okiem.
Skieruj w prawo wzrok sokoli,
znów na lewo spójrz powoli.
Jezdnia wolna, więc swobodnie
mogą po niej przejść przechodnie.

 

DAGMARA:        

Niech każdy stanie                      

Przed skrzyżowaniem                      

Palą się światła                

 Popatrz na nie.

BŁAŻEJ:            

Światło czerwone             

 Jak mak, jak ogień                     

 wszystkim przechodniom        

zamyka drogę.

KINGA:                

A światło żółte,          

  Jak liść jesieni                    

Ostrzega: spiesz się             

 Bo ruch się zmieni.

OLIWIA J.:        

Światło zielone                

Jak młode listki              

 na drugą stronę           

zaprasza wszystkich.

PROWADZĄCA:
Udowodniliście, że znacie zasady przechodzenia przez jezdnię i będziecie wzorowymi przechodniami. 

Ale  czy wiecie jak należy zachowywać się w szkole?

 DZIECI :         

Klasa pierwsza się nie spóźnia,              

chociaż jest najmłodszą z klas.                  

Klasa pierwsza się nie spóźnia,                     

 zawsze w szkole jest na czas.

MARCEL:
Grzeczność na co dzień?
Bardzo ważna sprawa!
O tym również
Wspomnieć tu wypada.
Gdy powiesz dziękuję-
to słowo
nic cię nie kosztuje!
A przepraszam i proszę-
chlubę Ci przynoszą!

OLIWIA W.:
Nie hałasuj na przerwie!
Każdy ci to powie,
Że hałas niszczy zdrowie!
Nigdy nie przezywaj innych kolego!
Bo to czyni wiele złego.
Plotkowanie jest naganne,
może skończyć się fatalnie.
Nigdy nie skarż uczniu mały,
bo to nie przynosi chwały.
Obrażanie to bardzo brzydka wada.
Tak zachowywać się pierwszakom nie wypada!

PROWADZĄCA:
A jak jest w waszej klasie?

PATRYK:
Nasza klasa- to jest klasa!
Nie znajdziecie tu brudasa.
Wszystko czyste,
Wszystko świeże
Czyste ręce
i kołnierze.

PAULINA:
A popatrzcie na zeszyty!
Każdy zeszyt znakomity!
I nalepka,
i okładka.
Czyściuteńka, świeża, gładka.

ALEX:
A jak cicho w naszej klasie!
Mowy nie ma o hałasie!
Nikt nie gada, nie chichocze.
Nikt nie ciąga za warkocze
Nikt nie ściąga cudzych zadań
Każdy świetnie odpowiada.

RADEK:                                              &nb