Zaproponowany przeze mnie scenariusz zrealizowałam w praktyce. W scenariuszu wykorzystałam elementy metody D. Dziamskiej «Edukacja przez ruch». Poznałam tę metodę od strony praktycznej (byłam uczestnikiem warsztatów prowadzonych pod kierunkiem autorki). Dzieci dobrze się bawią podczas realizacji swoich zadań, wykazują dużo radości podczas pracy i zadowolenie z jej efektów. Polecam.

SCENARIUSZ ZAJĘCIA DLA DZIECI 4 – LETNICH

TEMAT: «Podróż na wyspę skarbów» — opowieść ruchowa połączona z zabawą twórczą «Budujemy tratwę».

CELE OPERACYJNE:                   

Dzieci będą:

• poruszały się po sali  i wykonywały czynności zgodnie z instrukcją nauczyciela,
• rozwijały aktywność ruchową i wyobraźnię twórczą podczas «budowania tratwy» z dostępnych materiałów,
• uczyły się współdziałania w zespole,
• dzieliły się wrażeniami i nowymi doświadczeniami po zakończonej zabawie;

METODY:

• instruktaż,
• edukacji przez ruch,
• samodzielnych doświadczeń,
• pracy we współpracy,
• pozytywnych wyborów,

MIEJSCE:

• sala przedszkolna

FORMY PRACY:

• indywidualna,
• grupowa,
• zespołowa,

POMOCE I ŚRODKI DYDAKTYCZNE:

• magnetofon, płyty CD z nagraniami, zdjęcie (ilustracja) tratwy, klej, po dwie brązowe kredki świecowe, biała kartka z bloku technicznego A – 4 dla każdego dziecka, rolki po papierze toaletowym (6 — 8 sztuk);

PRZYGOTOWANIE:

• na stolikach przyklejone na rogach (koniecznie taśmą papierową) kartki A  - 4, w pojemniku – brązowe kredki, klej, rolki papieru;

PRZEBIEG:

1. Dzieci zgromadzone na dywanie. Nauczycielka inspiruje rozmowę na temat odbytych podróży w czasie minionych wakacji. Dzieci określały miejsca, do których podróżowały i środki lokomocji (pociąg, samochód, autokar, samolot, statek, prom itd.) jakimi w te miejsca docierały. Jeżeli w rozmowie nie zostanie wymieniona «łódka» nauczycielka naprowadza rozmowę w taki sposób, aby dzieci wymieniły środki transportu, którymi można poruszać się po wodzie: np., kajak, rower wodny, łódka.
2. Nauczycielka zaprasza dzieci w podróż po morzu. Dzieci siadają w dwóch rzędach, jeden za drugim, w lekkim rozkroku (tak jak wioślarze na łódce). Wykonują ruchy naśladujące wiosłowanie (równo w rzędach: na raz – do przodu, na dwa – do tyłu), w rytm słyszanej melodii.
3. Opowieść nauczyciela: Dotarliśmy do miejsca, gdzie podobno są ukryte skarby. Nagle, niespodziewanie zerwał się bardzo silny wiatr, który wywołał olbrzymie fale na wodzie. Okazało się, że zapomnieliśmy «przycumować» łódki /tłumaczymy dzieciom znaczenie słowa/. Łódki odpłynęły razem z falami i nie mamy czym wrócić. Musimy pomyśleć jak wrócić do domu /wysłuchanie kilku propozycji dzieci/. Nauczycielka pokazuje na zdjęciu jak wygląda tratwa i uświadamia dzieciom, że to jest jedyny możliwy środek transportu, dzięki któremu możemy wrócić. Opowieść snuje się dalej: dzieci rozglądają się. Zobaczyły trzy ogromne drzewa (naśladują jak one rosły). Aby mieć drewno potrzebne do zbudowania tratwy należy je ściąć (dzieci naśladują «rąbanie» drzewa) i pociąć na części równej długości (naśladują cięcie drzewa). Teraz musimy zrobić z nich deski, które połączymy i powstanie tratwa.
4. W tym momencie nauczycielka tłumaczy dzieciom w jaki sposób wykonają swoja tratwę z materiału, który jest przygotowany na stolikach. Trzymając kredki w lewej i prawej ręce będą rysowały dowolne kreski (w lewo i w prawo) po swojej kartce. Na przerwę w muzyce – przesuwają się w prawo (w lewo) o jedno miejsce i rysują u kolegi (koleżanki) na kartce. I tak postępują (rysują – przesuwają się, rysują – przesuwają się….) aż do chwili powrotu na swoje miejsce. W ten sposób dzieci uzyskały drzewo potrzebne do zbudowania tratwy. Teraz należy do czystej strony kartki (kartkę odkleić i odwrócić) przymocować rolki papieru, w taki sposób, aby tratwa «stanęła» na stole. I teraz «możemy wracać do domu».
5. Nauczycielka zaprasza dzieci na dywan. Siadają w dowolnym miejscu i«wiosłują» do brzegu wracając do domu (w rytm słyszanej melodii).
6. Odkładanie zrobionych tratw na ustalone miejsce, porządkowanie miejsc pracy.

W dogodnej chwili nauczycielka wraca do tematu zajęcia i pyta dzieci czy zamiast budowania tratwy może lepszym rozwiązaniem byłoby poszukiwanie skarbu? Doprowadza do właściwego wyboru przez dzieci – «skarb nie umożliwi powrotu, a kiedy wrócimy to będziemy mogli jeszcze raz wybrać się w taką podróż».

Opracowała: Bogumiła Główka