Powitanie pierwszoklasistów

Uczeń 1.

Z grzeczniutkim ukłonem

Z uśmiechem radości.

Witamy dziś wszystkich

Zebranych tu gości

Chcemy mówić wiersze

I zaśpiewać ładnie

Proszę się nie gniewać,

Gdy nam źle wypadnie.

Bo my nie aktorzy

Tylko małe dzieci

Cieszyć się będziemy

Kiedy brawa dostaniemy.

Serdecznie witam zgromadzonych gości na dzisiejszą uroczystość.

Witam pana dyrektora, nauczycieli, rodziców oraz was kochane przedszkolaki, oj przepraszam, już prawie pierwszaki.

Proszę o zabranie głosu pana dyrektora

Proszę o zabranie głosu pani pedagog

Proszę o zabranie głosu nauczycielki świetlicy

Piosenka„Moja szkoła”

Uczeń 2

Czołem uczniowie przyszłych pierwszych klas!

Starszy kolega wita was.

Czego wam życzyć na początek?

Życzę kolegów, zabaw i piątek.

Uczeń 3

I żeby nikt się szkoły nie bał

Bo nie ma czego, bo nie trzeba

Do drugiej klasy chodzę już

I znam tę szkołę wszerz i wzdłuż

I mówię z całym przekonaniem

Że złego nic wam się nie stanie

Że z żadnej Glowy włos nie spadnie

Bo w szkole jest dobrze

Bo w szkole jest fajnie

Uczeń 4

Wesoło tu mijają dnie!

I człowiek coraz więcej wie!

Zaczyna pisać trudne słowa

Już umie pisać i rachować

I wiedzą babcie i mamusie

Że jesteś uczniem, nie dzidziusiem.

Uczeń 5

Jeszcze wam jedną radę dam

W szkole nikt nigdy nie jest sam

Gdyby się kłopot zdarzył czasem

Zaraz odwiedźcie drugą klasę

Znajdzie się sposób na zmartwienia

Czołem pierwszaki! Powodzenia!

Piosenka„Idę do szkoły” (uczniowie z tornistrami)

Uczeń 6

W szkole jest pięknie, w szkole jest cudnie,

Każdy rysować tu może dumnie,

Lecz, żeby powstał śliczny rysuneczek,

Musisz do tornistra włożyć mnóstwo kredeczek!

Uczeń 7,8,9,10– dziewczynki (stoją razem)

7. My jesteśmy kredki siostrzyczki, kolorowe mamy spódniczki

8. Kolorowe chusteczki w kieszonkach, kolorowe sny i marzenia.

9.Gdy ktoś nas do ręki bierze, to biegniemy po papierze!

10. No i proszę! Jest obrazek! Więc zatańczmy wszystkie razem.

(dzieci podnoszą rysunki)

Piosenka„Kolorowe kredki”– kredki tańczą do piosenki

Uczeń 11–  wróżka 1

Witajcie nowi uczniowie, przyszedł czas na bajkę!

Dawno, dawno temu, za górami, za lasami znajdował się...

Uczeń 12 — wróżka 2

Oj, moja droga, to już jest nudne. Wszyscy znamy doskonale dalszy ciąg tej bajki. Wymyśl coś ciekawszego.

WRÓŻKA 1:

Tak? Taka jesteś mądra? To sama opowiedz ładniejszą bajkę.

WRÓŻKA 2:

Świetni! (groźnym tonem): Drogie dzieci, niedaleko, obok Waszej szkoły, w pięknym parku mieszkał groźny potwór. Miał ogromną paszczę, a jego ulubionym posiłkiem były...

WRÓŻKA 1:

Stop, stop! To ma być bajka dla dzieci? Zobacz jakie mają wystraszone miny! No, nieładnie jest tak straszyć dzieci. Pozwól, że to ja wymyślę bajkę. (przesłodzonym tonem): W pewnej pięknej, różowej krainie mieszkały cudowne dzieci… Wszystko dookoła było różowe- niebo, domki, trawa a wszyscy nosili wspaniałe, różowe ubranka...

WRÓŻKA 2:

Fuj, jaka to przesłodzona bajka- wszystko w niej piękne i doskonałe. Ee tam, to do niczego!

WRÓŻKA 1:

No wiesz, jak możesz...

(Wróżki kłócą się bezgłośnie)

(Wchodzą dwa skrzaty)

Uczeń 13 — SKRZAT 1:

Zobacz, wróżki cały czas się kłócą!

Uczeń 14 — SKRZAT 2:

Masz rację! Chyba nie uda się im opowiedzieć żadnej bajki.

SKRZAT 1:

A może sami spróbujemy zabawić dzieci?

SKRZAT 2:

Jasne! No to co? Zaczynamy?

Wróżki wychodzą

Wchodzi książka

Uczeń 15 — KSIĄŻKA:

Dziś przyszłyście do mnie, dzieci,

By posłuchać opowieści.

Znam i baśnie, i legendy,

Smutne wątki, happy endy,

Smoki, rycerzy, przygody,

Królewny wielkiej urody.

Słuchajcie mnie pilnie, bowiem

Wszystko to Wam dziś opowiem.

Najpierw będzie bajka, potem

zgadywanka. Do roboty!

Książka wychodzi, wbiegają Jaś i Małgosia

Uczeń 16 — JAŚ:

Zobacz, ile tu dzieci!

uczeń 17 — MAŁGOSIA:

Nareszcie będziemy mogli opowiedzieć naszą historię!

JAŚ:

Hen, za górą i za rzeką,

w środku lasu, więc daleko

dom z pierników i ciasteczek

stoi i przyciąga dzieci.

MAŁGOSIA:

Och, przez taty nieuwagę,

Spotkaliśmy Babę Jagę,

Która- marne to atrakcje-

Chciała zjeść nas na kolację...

SKRZAT 1:

Na szczęście ta historia dobrze się skończyła, dzieci wróciły całe i zdrowe do domu, a ich tato nigdy już ich nie opuścił.

SKRZAT 2:

Tak, tak, ale czy pamiętasz, z jakiej bajki te postaci pochodzą?

SKRZAT 1:

To chyba będzie… Hmm, nie pamiętam. Może dzieci mi pomogą?

Dzieci odpowiadają

Jaś i Małgosia wychodzą, wchodzi Czerwony Kapturek

Uczeń 18 — CZERWONY KAPTUREK:

Mam w koszyczku różne leki,

prawdę mówiąc- pół apteki.

Apapy i aspiryny,

Miętę, suszone maliny,

Maści, plastry, proszki, płyny,

 Suplementy, witaminy

Przepisane przez doktora

Babci, co jest bardzo chora

Zaniosę jej to za chwilkę,

wolę się nie spotkać z wilkiem

SKRZAT 1:

Ta dziewczynka przeżyła niesamowitą historię.

Ją i jej babcię zjadł groźny wilk.

Z kłopotów wybawił je myśliwy,

Który rozciął brzuch wilka

I uratował je obie od niechybnej śmierci.

SKRZAT 2:

Morał z tego, dzieci, taki, że nie wolno zbaczać ze ścieżki

ani rozmawiać z obcymi, żeby nie spotkało was nic złego!

SKRZAT 1:

No dobrze, a kto mi teraz powie,  jak ta dziewczynka ma na imię?

Dzieci odpowiadają

Czerwony Kapturek wychodzi, wchodzą królewna Śnieżka i Krasnoludki

Uczeń 19 — KRASNOLUDEK 1:

Zobacz! Straszna rzecz się stała,

Nasza królewna zemdlała...

Uczeń 20 — KRASNOLUDEK 2:

Poczuła się źle i zbladła,

Gdy zatrute jabłko zjadła.

 Uczeń 21 — ŚNIEŻKA:

Tak, otruła mnie macocha,

Która wcale mnie nie kocha.

A może -jej na złość!- uratuje mnie dziś ktoś?

SKRZAT 1:(z żalem)

Biedna, biedna królewna...

SKRZAT 2:

Nie martw się, pocałunek księcia sprawił,

Że zły czar przestał działać i nasza bohaterka,

Jak to w bajkach bywa,

Żyła długo i szczęśliwie. Teraz miłe dzieci,

Kto mi powie, kto odpowie, jak miała na imię ta królewna?

Dzieci odpowiadają.

Krasnoludki i Śnieżka wychodzą

Wchodzą kłócące się wróżki

WRÓŻKA 1:

Nie, nie! Ta bajka jest do niczego!

WRÓŻKA 2 :

Nie, to twoja bajka...

Wróżka 1– zamiast się kłócić zajmijmy się naszymi gośćmi

Wróżka 2– o tak, tak masz rację.

Wróżka 1

Pamiętajcie grzeczność na co dzień to ważna sprawa. Więc o niej w szkole wspomnieć wypada.

Uczeń 22

Gdy powiesz dziękuję — to słowo nic cię nie kosztuje!

Uczeń 23

A przepraszam i proszę — chlubę ci uczniu przynoszą!

Uczeń 24

Zawsze niech uśmiech gości na twej twarzy. Wtedy będzie cię przyjaźnią każdy uczeń darzył.

Uczeń 25

Nie hałasuj na przerwie! Każdy ci to powie, że hałas niszczy zdrowie!

Uczeń 26

Nigdy nie przezywaj innych kolego! Bo to czyni wiele złego!

Uczeń 27

Nigdy nie skarż uczniu mały, bo to nie przynosi chwały!

Uczeń 28

Obrażanie to bardzo brzydka wada. Tak zachować się nie wypada!

Uczeń 1.

Już dużo wiecie o naszej szkole.

Od dzisiaj tworzycie z nami wielką szkolną rodzinę.

Waszymi przewodnikami po ogromnej krainie wiedzy będą nauczyciele i rodzice.

Również my, starsi koledzy chętnie podamy wam pomocna dłoń. Będziemy spotykać się w szkole podczas pracy i zabawy. Mamy nadzieje, e każdy dzień spędzony w szkole przyniesie wam wiele radości.

Życzymy wam samych sukcesów i do zobaczenia po wakacjach. Pa

Piosenka„Moja szkoła”

Prosimy o rozejście się do klas wraz z panią wychowawczynią