Organizacja warunków życia dziecka pod kątem przeciwdziałania wadom postawy
Data dodania: 2004-02-01 09:34:06

Program postępowania korekcyjnego to organizacja warunków życia dziecka pod kątem profilaktyki i przeciwdziałania wadom postawy. Warunki te mają znaczny wpływ na postawę ciała. Przemyślana organizacja właściwych warunków środowiskowych dla dziecka .zależy w dużej mierze od rodziców i nauczycieli i stwarza dopiero sytuację, w której gimnastyka korekcyjna– jako jeden z elementów systemu– może dać oczekiwane rezultaty. Wyłączając 8-10 godz. Snu dziecka, pozostały czas, zależnie od wieku, właściwości rozwoju i wynikających z tego potrzeb należy szczegółowo rozplanować w systemie dziennym i tygodniowym. W ten sposób wdrażamy dziecko do gospodarowania własnym czasem. Poszczególne elementy tego planu i warunki jego realizacji ustala lekarz i nauczyciel z rodzicami i z dzieckiem.

ELEMENTY 24- GODZINNEGO SYSTEMU PRZECIWDZIAŁANIA WADOM POSTAWY

Sen dla dzieci młodszych powinien wynosić minimum 10-11 godzin na dobę. Dziecko powinno mieć własne łóżko o twardym, nie uginającym się zbytnio materacu, małą poduszeczkę, w której grubość powinna wynosić tyle, żeby wypełnić przestrzeń zawartą między barkiem a uchem w pozycji leżenia na boku. Najbardziej wszechstronne zastosowanie dla wszystkich wad ma pozycja leżenia na plecach.
Rozruch poranny powinien trwać 15 minut. Najlepiej jeśli dziecko ćwiczy wraz z rodzicami.
Gimnastyka powinna obejmować obszerne luźne ruchy kończyn dolnych i górnych oraz tułowia z akcentami krótkiego, statycznego wytrzymania skorygowanej postawy w różnych pozycjach. Każdy nauczyciel może opracować dla dziecka zestaw krótkich ćwiczeń, zmieniane co miesiąc. Po rozruchu zaleca się prysznic całego ciała– woda nie za ciepła.
Dojście do szkoły– tornister, plecak powinien zapakowany być tak, aby jego zawartość była równomiernie rozłożona i nie mogła się przesuwać. Powinno się dążyć do znacznego zmniejszenia liczby noszonych książek, gdyż dla kręgosłupa dziecka stanowi to nadmierne obciążenie.
Praca w szkole– należy dążyć do tego by dobrać właściwą wielkość ławki do wzrostu dziecka, gdyż odpowiednie ich proporcje mają znaczny wpływ na postawę.
Ćwiczenia śródlekcyjne i swobodny ruch w czasie przerw mogą stać się częściowym antidotum przeciwko negatywnym wpływom kilkugodzinnego siedzenia w ławce. Należy tylko pamiętać aby ćwiczenia stanowiły przeciwwagę dla pozycji pracy dziecka, by były dla niego odprężeniem psychicznym i fizycznym.
Lekcje wychowania fizycznego w szkole powinny obejmować dzieci z wadami postawy. Należy jednak pamiętać o przeciwwskazaniach specyficznych dla dziecka w związku z jego wadą.
Zajęcia pozaszkolne dla dzieci z wadami postawy obejmują dwukrotne w ciągu tygodnia ćwiczenia na sali i dwukrotne na pływalni w zespole specjalnym. W wolnych dniach tygodnia od zespołowych ćwiczeń korekcyjnych dziecko ćwiczy w domu indywidualnie pod nadzorem rodziców. Odpoczynek powinien być czynny i wystarczająco długi– elementy ruchu pod różnymi postaciami.
Odrabianie lekcji jest elementem bardzo ważnym ze względu na postawę ciała przy wielogodzinnej pracy przy biurku. Biurko powinno być oświetlone z lewej strony światłem nie rażącym oczu. Wysokość blatu taka, by przy siedzeniu dziecko opierając się przedramionami o blat stołu miało kręgosłup wyprostowany i barki ustawione poziomo. Wysokość krzesła powinna odpowiadać długości podudzi ( stopy oparte o podłogę), a wymodelowane oparcie by podpierało odcinek lędźwiowo piersiowy kręgosłupa. Zasadą obowiązującą przy odrabianiu lekcji jest zmienność pozycji. Częściowe odciążenie kręgosłupa uzyskuje się w pozycji klęcznej na taborecie z podparciem na przedramionach, można w niej odrabiać część lekcji ustnych. Czytanie książek może odbywać się w pozycji leżąc na brzuchu, podpierając głowę na płasko ułożonych dłoniach, z książką umieszczoną niżej poza tapczanem. Prawidłowa odległość oczu od książki wynosi 30 cm.
Odżywianie powinno być pełnowartościowe wg ogólnie przyjętych zasad. W przypadku znacznej nadwagi należy stosować dietę odchudzającą. Znaczna część dzieci z wadami wymaga oddziaływań korekcyjnych przez kilka lat. Wymaga to planowego i długofalowego postępowania oraz świadomości osób biorących udział w tym procesie.

Danuta Niźnikiewicz
Powrót | Do góry