Problem jakim postanowiłem się zająć dotyczy Darka* — ucznia drugiej klasy Technikum Elektrycznego. Darek jest uczniem, który systematycznie unikał lekcji wychowania fizycznego, a jeżeli już się na nich pojawił to z reguły nie był do nich przygotowany(brak stroju i obuwia sportowego). Nie przejawiał jakiegokolwiek zainteresowania sportem, ani żadną formą aktywności ruchowej.Nawet jeżeli uczestniczył w zajęciach widać było, że nie sprawia mu to radości tak jak innym uczniom. Postanowiłem zająć się tym problemem. Za priorytetw swojej pracy edukacyjnej obrałem sobie zmianę stosunku Darka do zajęć sportowych. Chciałem aby uczeń ten czerpał jak najwięcej radości z lekcji wychowania fizycznego i aby aktywność ruchowa na stałe zagościła w jego życiu.
Identyfikacja problemu
Problem jakim postanowiłem się zająć dotyczy Darka* - ucznia drugiej klasy Technikum Elektrycznego. Darek jest uczniem, który systematycznie unikał lekcji wychowania fizycznego, a jeżeli już się na nich pojawił to z reguły nie był do nich przygotowany(brak stroju i obuwia sportowego). Nie przejawiał jakiegokolwiek zainteresowania sportem, ani żadną formą aktywności ruchowej.
Nawet jeżeli uczestniczył w zajęciach widać było, że nie sprawia mu to radości tak jak innym uczniom. Postanowiłem zająć się tym problemem. Za priorytet w swojej pracy edukacyjnej obrałem sobie zmianę stosunku Darka do zajęć sportowych. Chciałem aby uczeń ten czerpał jak najwięcej radości z lekcji wychowania fizycznego i aby aktywność ruchowa na stałe zagościła w jego życiu.
Geneza i dynamika zjawiska
Darka poznałem w klasie pierwszej i od razu zauważyłem, że ma problemy z nadwagą. W pierwszej klasie uczeń przedstawił na początku września zwolnienie lekarskie z ćwiczeń fizycznych na okres całego roku szkolnego. W klasie drugiej oświadczył, że już może uczestniczyć w zajęciach wychowania fizycznego ale jego frekwencja na nich była znikoma. Notorycznie uciekał z lekcji wychowania fizycznego lub wykorzystywał fakt, że działał w radiowęźle szkolnym do ciągłego zwalniania się z lekcji. Kiedy już brał udział w lekcji robił to bez przekonania i zaangażowania. Wykorzystywał każdą okazję aby usiąść na ławce dla niećwiczących. Najwięcej problemów stwarzały mu ćwiczenia gimnastyczne zwłaszcza skoki oraz lekka atletyka zwłaszcza biegi przełajowe i średnie. Jeżeli chodzi o gry zespołowe to najchętniej uczestniczył w zajęciach z piłki siatkowej, ale tu także więcej czasu spędzał po prostu stojąc na boisku niż aktywnie grając. Oczywiście podstawową przyczyną tego rodzaju zachowań u Darka była jego nadwaga. To ona powodowała, że bardzo szybko się męczył i odbiegał sprawnością fizyczną od reszty klasy. Moje argumenty, że dla mnie nie liczą się tylko wymierne wyniki uzyskiwane przez uczniów na lekcji wychowania fizycznego ale przede wszystkim chęć do jakiejkolwiek formy aktywności ruchowej nie znajdowały zrozumienia u Darka. Wolał uciekać z lekcji i lekceważyć przedmiot. Nie wziął udziału w żadnym ze sprawdzianów przewidzianych w pierwszym semestrze. Jego postępowanie skutkowało wystawieniem oceny niedostatecznej z wychowania fizycznego za pierwszy semestr.
Znaczenie problemu
Postępowanie Darka jest poważnym problemem, ponieważ brak aktywności ruchowej może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w funkcjonowaniu jego organizmu. Aktywność ruchowa jest biologiczną potrzebą człowieka zapewniającą mu zachowanie zdrowia. Stąd stanowić winna niezbędną składową jego trybu życia. Towarzyszyć powinna człowiekowi niezależnie od jego wieku, płci, zawodu. Nawet krótkotrwałe jej ograniczenie powodować może niekorzystne zmiany w stanie jego zdrowia. Wielkość wysiłku fizycznego powinna być dostosowana do konkretnego osobnika, uwzględniając jego: wiek, stan zdrowia, sprawność motoryczną, doświadczenie ruchowe, zainteresowania, samopoczucie. Poprzez rodzaj aktywności ruchowej, a szczególnie jakość wykonywanych ruchów, można ocenić poziom koordynacji ruchowej człowieka.
Aktywność ruchowa odpowiednia do możliwoÅ›ci czÅ‚owieka polepsza jego zdrowie. Ruch powoduje przyrost masy mięśniowej, korzystnie oddziaÅ‚uje na ukÅ‚ad oddechowy, krążenia, kostno – stawowy i pokarmowy. Mięśnie stanowiÄ…ce ok. 40% masy ludzkiego ciaÅ‚a, sÄ… głównym oÅ›rodkiem metabolizmu. Tu produkuje siÄ™ niezbÄ™dnÄ… do życia energiÄ™ cieplnÄ…, a powstajÄ…ce w nich bodźce przenoszone sÄ… przez centralny ukÅ‚ad nerwowy na narzÄ…dy wewnÄ™trzne i majÄ… olbrzymie znaczenie dla funkcjonowania poszczególnych ukÅ‚adów, a tym samym dla caÅ‚ego organizmu. Ruch, którego skutkiem sÄ… okreÅ›lone bodźce nerwowe, stanowi czynnik podtrzymujÄ…cy życie komórki. ZwiÄ™kszona aktywność ruchowa jest naturalnym i szczególnie korzystnie dziaÅ‚ajÄ…cym bodźcem w najwczeÅ›niejszym okresie rozwoju osobniczego. Brak aktywnoÅ›ci ruchowej upoÅ›ledza rozwój motoryczny i wydolność fizycznÄ… dziecka. Wnikliwe badania lekarskie wskazujÄ… na to, że wÅ›ród mÅ‚odzieży szkolnej blisko czwarta część wskazuje odchylenia od prawidÅ‚owoÅ›ci w stanie...
, aby dodać komentarz.