Punktem wyjścia do opracowania niniejszego programu o nazwie RACHMISTRZ SZKOLNY była chęć stworzenia programu prowadzenia zajęć rewalidacyjnych zmatematyki z młodzieżą o lekkim i umiarkowanym stopniu upośledzenia uczącychsię w zasadniczej szkole zawodowej specjalnej.

Program do zajęć rewalidacyjnych z matematyki w Zasadniczej Szkole Specjalnej

    Punktem wyjścia do opracowania niniejszego programu o nazwie RACHMISTRZSZKOLNY była chęć stworzenia programu prowadzenia zajęć rewalidacyjnychz matematyki z młodzieżą o lekkim i umiarkowanym stopniu upośledzeniauczących się w zasadniczej szkole zawodowej specjalnej; stworzeniaprogramu, który umożliwi uczestnikom zajęć:

• po pierwsze– uzyskanie lepszych wyników w nauce;
• po drugie– zdobycie i utrwalenie wiadomości, umiejętności i sprawnościrozumienia elementarnych pojęć matematycznych niezbędnych dlawłaściwego funkcjonowania w środowisku a dotyczących praktycznejznajomości stosunków przestrzennych, ilościowych, jakościowych iczasowych;
• po trzecie– zdobycie sprawności i umiejętnościsprzyjających odnoszeniu sukcesów nie tylko w ramach edukacji szkolnej,ale również podczas prób zrozumienia otaczającej ich rzeczywistości, coułatwi im start w samodzielne życie i rozbudzi wiarę we własne siły…

     Opracowując ramowy rozkład materiału do zajęć objętych tym programemnależy wziąć pod uwagę:

• specyficzne zapotrzebowania młodzieży, którąbędzie się rewalidować,
• analizę opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej każdego uczestnika programu,
• własną obserwację uczniów na kilku kolejnych pierwszych zajęciach,

coda dokładniejsze rozpoznanie na temat ich trudności i braków,deficytów, wad oraz zaburzeń, i stanie się punktem wyjścia doopracowania w pierwszej kolejności charakterystyki uczestników programuuwzględniającej kierunki oddziaływania rewalidacyjnego wobec każdegoucznia poprzez różnego rodzaju ćwiczenia: korekcyjne, kompensacyjne iusprawniające przydatne każdemu z nich. W trakcie każdych zajęć powinnosię wprowadzać kilkuminutowe ćwiczenia relaksacyjne przeciwdziałającezaburzeniom nerwowym i emocjonalnym, przeciwdziałające równieżzniechęceniu i znużeniu, a jednocześnie mobilizujące do dalszej pracy.
    Program można zakończyć konkursem sprawdzającym zdobyte przezuczestników zajęć wiadomości i umiejętności oraz nadaniem najlepszemutytułu„Rachmistrza szkolnego”, a pozostałym uczestnikom innych tytułów( więcej szczegółów w procedurach oceniania osiągnięć).
    Podczas realizowania programu zajęć rewalidacyjnych większą uwagę powinno się zwracać na :

• praktyczne wykorzystanie wiadomości i umiejętności;
• gromadzenie i przetwarzanie przez uczniów danych dotyczącychpodstawowych działań matematycznych na liczbach naturalnych,całkowitych i wymiernych z którymi uczniowie mają bardzo duże kłopoty;
• praktyczne wykorzystanie procentów w różnych dziedzinach wiedzy, a przede wszystkim w życiu codziennym.;
• wdrażanie umiejętności posługiwania się zegarem, kalendarzem;
• zastosowanie wiedzy matematycznej do zadań związanych z nauczanym zawodem.

     W programie oprócz wykorzystywanych metod i form pracy przedstawionorównież szczegółowe cele edukacyjne, planowane osiągnięcia ucznia,procedury oceniania i osiągania celów, jak również ramowy rozkładmateriałMam nadzieję, że proponowany program pracy rewalidacji uczniówz upośledzeniem w stopniu lekkim będzie pomocą w przygotowaniu ich dosprostania wszystkim wymogom, które niesie ze sobą codzienność.

Przykładowa charakterystyka jednego z uczestników programu

Imię i Nazwisko
Przykładowe kierunki oddziaływania rewalidacyjnego poprzez :

• ćwiczenia koordynacji wzrokowo– słuchowej,
• ćwiczenia rozwijające zaradność i wiarę we własne siły,
• ćwiczenia usprawniające umiejętności rachunkowe w zadaniach praktycznych z życia codziennego,
• ćwiczenia rozwijające procesy myślenia– wykrywanie różnic i podobieństw, analiza i synteza, klasyfikowanie i uogólnianie,
• ćwiczenia wdrażające do rzetelnej pracy własnej,
• ćwiczenia kształtujące umiejętność planowania,
• ćwiczenia koncentracji uwagi,
• ćwiczenia pamięci mechanicznej,
• ćwiczenia kształtujące pozytywną samoocenę oraz umiarkowany samokrytycyzm,
• ćwiczenia rozładowujące napięcia emocjonalne,
• ćwiczenia kształtujące umiejętność współpracy w grupie,
• ćwiczenia pamięci mechanicznej kształtujące umiejętność i sprawność samodzielnego wykonywania operacji rachunkowych,
• ćwiczenia doskonalące percepcję wzrokową i spostrzegawczość.
• ćwiczenia sprawności manualnej,
• ćwiczenia pojęć czasowo– przestrzennych,
• ćwiczenia koordynacji wzrokowo– ruchowej,
• ćwiczenia usprawniające myślenie głównie w oparciu o materiał konkretowo– obrazowy,
• ćwiczenia rozwijające zdolności wnioskowania i różnicowaniaarytmetycznego poprzez proste rebusy, gry logiczne, zagadki matematyczneczy rozwiązywanie prostych zadań tekstowych,
• ćwiczenia z zakresuczytania tekstu ze zrozumieniem, wyboru odpowiednich terminów i pojęćdo opisu zjawisk i sytuacji życiowych,
• ćwiczenia rozwijające samodzielność,
• ćwiczenia doskonalące i rozwijające mowę i inne sposoby efektywnego komunikowania się,
• ćwiczenia usprawniające różnicowanie i klasyfikowanie cech przedmiotów, barwy, kształtu i wielkości,
• ćwiczenia usprawniające analizę i syntezę wzrokową i słuchową,
• ćwiczenia korygujące niepożądane społecznie zachowania, zaburzenia emocjonalne
• ćwiczenia umiejętności zastosowania wiedzy matematycznej w konkretnychsytuacjach życiowych– posługiwanie się pieniędzmi, kalendarzem,zegarem, jednostkami miar itp.

Cele kształcenia:

• kształtowanie u uczniów niepełnosprawnych zdolności różnych procesów poznawczych, logicznego myślenia i wnioskowania;
• rozwijanie i doskonalenie zmysłów;
• ćwiczenie analizy i syntezy wzrokowej;
• ćwiczenie analizy i syntezy słuchowej;
• rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej, słuchowo-ruchowej;
• rozwijanie sprawności manualnej i motorycznej;
• kształtowanie sprawności rachunkowej;
• ćwiczenie pamięci mechanicznej i logicznej;
• kształtowanie umiejętności planowania;
• wydłużanie czasu koncentracji uwagi;
• korygowanie niepożądanych społecznie zachowań;
• rozładowywanie napięć emocjonalnych poprzez ćwiczenia relaksacyjne;,
• kształtowanie wyobraźni przestrzennej przy zagadnieniach związanych z zawodem stolarz- tapicer;
• rozwijanie zaradności życiowej;
• rozwijanie i doskonalenie mowy i innych systemów efektywnego komunikowania się w różnych sytuacjach;
• rozwijanie procesów myślenia np.: wykrywanie różnic i podobieństw,analiza i synteza, klasyfikowanie, uogólnianie, kształtowanie pojęć;
• kształtowanie rozumienia podstawowych pojęć matematycznych, opanowanie umiejętności objętych programem;
• kształtowanie umiejętności zastosowania wiedzy matematycznej wkonkretnych realnych sytuacjach życiowych i czynnościach praktycznych(np. analiza informacji prasowych dotyczących różnych zagadnieńgospodarczych, ekonomicznych, posługiwanie się pieniędzmi, kalendarzem,zegarem, jednostkami miar itp.), zastosowanie matematyki w nauczanymzawodzie;
• wdrażanie uczniów do rzetelnej pracy własnej i współdziałania w zespole;
• kształtowanie u uczniów takich cech jak: koncentracja uwagi, wytrwałośćw przezwyciężaniu trudności, staranność, cierpliwość– cech z punktuwidzenia pracy z dziećmi niepełnosprawnymi warunkującymi powodzenie wich realizacji;
• naturalna integracja nauczania matematyki z życiemcodziennym uczniów (w rodzinie, w społeczeństwie) oraz z kształceniemzawodowym i przyszłą pracą zawodową — wdrażanie uczniów do zastosowaniawiedzy matematycznej do opisywania i interpretowania problemówekonomicznych (np. związanych z oprocentowaniem wkładów, kredytami,opodatkowaniem, wystawianiem faktur VAT, budową budżetu domowego, czyplanowaniem wydatków).
• kształtowanie postaw: pracowitość;uczciwość; współpraca i współdziałanie w grupie; koleżeńskość;przedsiębiorczość; systematyczność; dokładność; tolerancyjność;
• i wiele innych wynikających z indywidualnych potrzeb uczestników programu.

Ramowy rozkład materiału

Poniższe zestawienie przedstawia propozycję realizacji prezentowanegoprogramu. Zawiera on podział treści programowych na poszczególnedziały, jednostki zajęciowe oraz liczbę godzin potrzebną do ichrealizacji.
    Zajęcia rewalidacyjne będą realizowane w wymiarze 2godzin tygodniowo przez ok. 60 godzin lekcyjnych. tj. przez okres10-ciu miesięcy.

DZIAŁ I: LICZBY NATURALNE ( 8 godzin )
Temat zajęcia: Liczba godzin

• Zajęcia wstępne.(1)
• Przypomnienie tabliczki mnożenia.(2)
• Działania na liczbach naturalnych wykonywane sposobem pisemnym.(1)
• Kolejność wykonywania działań.(1)
• Pisanie i obliczanie dat– korzystanie z kalendarza.(2)
• Odczytywanie wskazań zegar. (1)

DZIAŁ II: LICZBY CAŁKOWITE ( 9 godzin)

• Liczby całkowite dodatnie, ujemne– liczby przeciwne.(1)
• Reguły działań na liczbach całkowitych– znaki.(1)
• Działania na liczba całkowitych.(2)
• Stosowanie nawiasów mówiących o kolejności działań.(2)
• Mierzenie temperatury powietrza.(1
• Saldo dodatnie, saldo ujemne– pojęcia: mam– wydaję.(2)

DZIAŁ III: UŁAMKI ZWYKŁE ( 6 godzin )

• Określanie części z całości.(1)
• Ułamki zwykłe i ich rodzaje– liczby odwrotne.(1)
• Działania na ułamkach zwykłych.(2)
• Rozwiązywanie zadań praktycznych z wykorzystaniem ułamków zwykłych.(2)

DZIAŁ IV: UŁAMKI DZIESIĘTNE ( 9 godzin)

• Rodzaje ułamków dziesiętnych.(1)
• Reguły dotyczące działań na ułamkach dziesiętnych.(1)
• Działania na ułamkach dziesiętnych sposobem pisemnym.(2)
• Zamiana jednostek masy i długości– działania na wyrażeniach dwumianowych.(2)
• Mierzenie temperatury ciała.(1)
• Zaokrąglanie liczb dziesiętnych.(1)
• Kalkulowaniekosztów (materiałów, robocizny i innych) związanych z wykonaniemokreślonego wyrobu stolarskiego, czy tapicerskiego.(1)

DZIAŁ V: PROCENTY ( 9 godzin)

• Obliczanie procentu z danej liczby.(1)
• Znajdowanie liczby, gdy dany jest jej procent.(1)
• Rozwiązywaniezadań z praktycznego zastosowania procentów w życiu codziennym — tworzenie faktur VAT, podatku za dochody, oprocentowanie lokat ikredytów w banku.(5)
• Obliczanie strat materiału stolarskiego lub tapicerskiego.(2)

DZIAŁ VI: JEDNOSTKI I WYRAŻENIA DWUMIANOWE ( 7 godzin)

• Jednostki czasu– (rozkłady jazdy pociągów, programy telewizyjne) (1)
• Posługiwanie się zegarem.(1)
• Posługiwanie się pieniędzmi.(1)
• Jednostki miar i ich zamiana (jednostki długości i masy).(1)
• Wyrażenia dwumianowe typu: 2m 75cm, 7zł 20gr, 1cm 3mm i ich zamiana.(1)
• Dodawanie i odejmowanie wyrażeń dwumianowych związanych z mierzenie, ważeniem i płaceniem.(2)

DZIAŁ VII: WŁASNOŚCI MIAROWE FIGUR I ICH ZASTOSOWANIE W ZAWODZIE STOLARZ LUB TAPICER (10 GODZIN)

• Rysowanie figur płaskich– modeli wykorzystywanych w stolarstwie i ich mierzenie.(1)
• Obliczanie obwodów i pól powierzchni figur płaskich– zadania praktyczne.(1)
• Obliczanieilości materiałów podstawowych do wykonywania wyrobów stolarskich (np.ilość płyty wiórowej, ilość kleju do wykonania szafy).(3)
• Obliczanieilości materiałów wykończeniowych do wykonywania wyrobów stolarskich(np. ilość materiału na pokrycie wyrobu gotowego– np. stołu),tapicerskich (np. ilość materiału pokryciowego) oraz dekoratorskich(np. do dekoracji okien, pokrycia ścian).(3)
• Wykorzystanie skali w kreśleniu modeli stolarskich i tapicerskich.(2)

UWAGA:
     Rozkład materiału, ilościowy przydział godzin do realizacji działu czyjednostek zajęciowych może ulegać zmianie w zależności od potrzebrewalidowanej grupy osób.

Treści kształcenia, szczegółowe cele edukacyjne:

DZIAŁ I. Liczby naturalne i działania na liczbach naturalnych.
Uczeń :

• przypomni sobie wiadomości dotyczące liczb naturalnych,
• przypomni sobie wykonalność działań na liczbach naturalnych,
• poćwiczy tabliczkę mnożenia w zakresie do 100 oraz jej zastosowania do działań,
• poćwiczy wykonywanie działań sposobem pisemnym,
• nabierze sprawności w kolejności wykonywania działań,
• nabierze sprawności w posługiwaniu się zegarem i czasem.

DZIAŁ II. Liczby całkowite i działania na liczbach całkowitych.
Uczeń :

• utrwali pojęcie liczby przeciwnej,
• przypomni sobie matematyczny zapis liczb całkowitych i ich własności,
• przypomni sobie i poćwiczy główne zasady wykonywania działań na liczbach całkowitych,
• pozna relacje zachodzące pomiędzy zbiorem liczb naturalnych a zbiorem liczb całkowitych.

DZIAŁ III. Ułamki zwykłe i ich rodzaje. Działania na ułamkach zwykłych (liczbach wymiernych).
Uczeń :

• utrwali pojęcie liczby odwrotnej,
• przypomni zapis dzielenia przy pomocy ułamka,
• przypomni sobie wiadomości dotyczące rozszerzania, skracania oraz podstawowych działań na ułamkach zwykłych i mieszanych,
• poćwiczy dodawanie i odejmowanie ułamków zwykłych i mieszanych o tychsamych i o różnych mianownikach z wykorzystaniem NWW (najmniejszejwspólnej wielokrotności) i NWD (największego wspólnego dzielnika) dwóchliczb,
• poćwiczy mnożenie i dzielenie ułamków zwykłych i mieszanych z wykorzystaniem skracania.

DZIAŁ IV. Ułamki dziesiętne. Działania na ułamkach dziesiętnych.
Uczeń :

• przypomni sobie i poćwiczy sposób zamiany ułamka zwykłego na ułamek dziesiętny,
• przypomni sobie i poćwiczy działania na ułamkach dziesiętnych sposobempisemnym zwłaszcza dzielenie (z przesuwaniem przecinka w dzielniku idzielnej),
• pozna rodzaje przybliżeń ułamków dziesiętnych z zadaną dokładnością,
• nauczy się przybliżać liczby rzeczywiste,
• nauczy się porównywać liczby przybliżone.

DZIAŁ V. Procenty.
Uczeń :

• przypomni sobie i poćwiczy sposoby zamiany % na ułamek Zwykły i odwrotnie,
• przypomni sobie i poćwiczy obliczanie % z danej liczby, szukania liczby, gdy dany jest jej %,
• pozna nowe sposoby wykorzystania % w bankowości (oprocentowanie lokat,kredytów, opodatkowanie, tworzenie faktur VAT za wykonane wyrobystolarskie czy tapicerskie) oraz w życiu codziennym, (diagramy,wykresy, % zestawienia danych),
• nauczy się prawidłowej interpretacji zadań tekstowych,
• nauczy się współpracy w grupie, podziału obowiązków, współodpowiedzialności za wykonywane działanie.

DZIAŁ VI. Jednostki i wyrażenia dwumianowe.
Uczeń :

• przypomni sobie jednostki czasu i poćwiczy ich zamianę w wyrażeniach dwumianowych,
• poćwiczy posługiwanie się pieniędzmi oraz ich zamianę w wyrażeniach dwumianowych,
• przypomni i utrwali sobie jednostki długości i masy oraz poćwiczydziałania na wyrażeniach dwumianowych typu: 1cm 20mm, 1kg 35 dag,
• poćwiczy dodawanie i odejmowanie wyrażeń dwumianowych związanych z mierzeniem, ważeniem i płaceniem.

DZIAŁ VII. Własności miarowe figur i ich zastosowanie w zawodzie.
Uczeń :

• przypomni sobie klasyfikację figur płaskich i ich odwiercielenie w otaczającej go rzeczywistości,
• poćwiczy kreślenie linii prostych, łamanych i figur płaskich oraz ich mierzenie,
• przypomni sobie podstawowe związki miarowe figur płaskich– obwody i pola powierzchni,
• będzie stosował wzory na pola i obwody do zadań praktycznych związanych z przyszłym wykonywanym zawodem,
• pozna skalę oraz jej wykorzystanie w różnych dziedzinach życia (mapy, plany, budownictwo).

Przewidywane osiągnięcia uczestnika zajęć

Po zakończeniu zajęć uczestnik programu powinien potrafić:

• umiejętnie przetworzyć podane przez nauczyciela informacje, przetworzyćwiadomości z prostego zadania z treścią na działania matematyczne;
• umiejętnie korzystać oraz posługiwać się: kalendarzem, zegarkiem, termometrem;
• stosować ułamki zwykłe w sytuacjach praktycznych, wziętych z życiacodziennego ( np. podział tortu, chleba na części, podział płytywiórowej jako prostokąta na mniejsze elementy, itd.);
• wykorzystywać ułamki dziesiętne do sprawnego posługiwania siępieniędzmi, planowania wydatków, mierzenia temperatury ciała orazkalkulowania kosztów (materiałów, robocizny) związanych z wykonywaniemokreślonego zawodu;
• rozwiązywać zadania z praktycznegozastosowania procentów w życiu codziennym– oprocentowanie lokat,kredytów, podatki oraz interpretacji różnego rodzaju wykresów,diagramów czy procentowych zestawień danych;
• umiejętnie posługiwaćsię podstawowymi jednostkami: czasu, długości, masy oraz jednostkamimonetarnymi (pieniędzmi) i stosować je w życiu codziennym;
• rysować, mierzyć, rozpoznawać figury geometryczne i ich podstawowe własności (np. wysokość, przekątna, pojemność, itp.);
• umiejętnie stosować wzory na pola i obwody podstawowych figur płaskichi przestrzennych w zadaniach praktycznych m.in. związanych z przyszłymzawodem.

Procedury osiągania celów (metody i formy pracy)
     Osiąganie celów edukacyjnych jest bardzo ważnym zadaniem każdegonauczyciela. Podstawą organizacji procesu kształcenia i zaplanowania wczasie poszczególnych treści programowych powinno być rozpoznaniemożliwości intelektualnych, potrzeb i pragnień ucznia.
     Nie ma uniwersalnej metody anistrategii kształcenia, która gwarantowałaby sukces edukacyjny w każdejsytuacjii z każdym uczniem, też z tym specjalnej troski. Dlatego też realizującten program należy różnicować metody pracy, stosować przemiennie różnestyle nauczania.
Mam tu na myśli:

• pracę z tekstem– czytanietekstu matematycznego ze zrozumieniem oraz przetwarzanie danych,tekstowych na odpowiednie działania matematyczne,
• pracę zbiorową,
• pracę w grupach,
• pracę indywidualną,
• swobodne wypowiedzi uczniów,
• pogadankę, jakrównież metodę praktyczną polegającą na wielokrotnym utrwalaniu przezuczniów podstawowych treści poznawczych związanych z tematyką zajęć.Główną metodą pracy powinna być metoda czynnościowa, która ułatwiuczestnikom zajęć zrozumienie pojęć i następnie operatywne stosowanienabytej wiedzy.

W tym celu do najczęściej wykorzystywanych ćwiczeń należeć będą:

• krzyżówki,
• gry planszowe (np. domina, tangramy, puzzle),
• testy do uzupełniania,
• określania prawdziwości zdań,
• rebusy,
• zagadki matematyczne oraz
• tematyczne konkursy wiedzy.

Mamnadzieję, że stosowanie tych metod pracy rozbudzi zainteresowaniauczestników programu, wpłynie na rozwój koncentracji ich uwagi iprzyniesie satysfakcję, oddziałuje na nich wychowawczo, wdrażając dowzajemnej zdrowej rywalizacji.
     Wczasie zajęć będą rozwiązywane problemy dotyczące życia codziennego,które pozwolą uczniom dostrzec prawidłowości matematyczne w otaczającymich świecie (kształcenie umiejętności posługiwania się różnego rodzajutabelami, wykresami, diagramami oraz umiejętności odczytywania ważnychdanych zawartych w tychże tabelach, diagramach czy wykresach) jakrównież zastosowania ćwiczonej wiedzy w wykonywaniu nauczanego zawodu.
     Zajęcianależy prowadzić jako niekonwencjonalne, bezstresowe spotkania, gdziepotrzebną wiedzę zdobywać się będzie w sposób typowo aktywny: zapomocą zabawy, ciekawych ćwiczeń stopniujących trudności.

Ewaluacjaprogramu: Jeśli zajdzie ku temu potrzeba w każdej chwili można dokonaćzmian, któregoś z elementów zajęć, by osiągnąć zamierzony w programiecel poprzez wydłużenie lub skrócenie czasu zabawy, powtórzenieniezrozumiałych treści, wprowadzenie innej skuteczniejszej metody wcelu osiągnięcia zamierzonego celu.

Realizacja programu wymaga od nauczyciela:

• przede wszystkim wytworzenia wśród uczestników programu atmosferywzajemnej życzliwości i tolerancji wobec siebie, atmosfery sprzyjającejaktywności uczniów,
• staranności w doborze ćwiczeń, zabaw orazpomocy dydaktycznych ćwiczących szczególnie pamięć, kojarzenie faktów ipoprawiających koncentrację uwagi,
• odpowiedniego doboru ćwiczeńwdrażających uczniów do wykonywania: dokładnych obliczeń, starannychwykresów i rysunków, przejrzystych i estetycznych zapisów,
• częstejzmiany metod pracy by uczniów nie znudzić, ale ich zaciekawić irozbudzić naturalną chęć do poszukiwania rozwiązań i działania,
• ciągłego pozytywnego motywowania uczniów do systematycznej pracy, do utrwalania i powtarzania materiału,
• pobudzania aktywności uczestników poprzez stosowanie metod aktywizujących,
• stopniowania trudności na każdych zajęciach (początek zajęć zawszejasny i prosty, w trakcie zajęć stopniowe wprowadzanie trudniejszychelementów ),
• wzbudzenia pozytywnych emocji do uczenia sięmatematyki poprzez utrwalanie podstawowych matematycznych reguł iwłasności za pomocą rebusów, krzyżówek,? przygotowania pomocydydaktycznych potrzebnych na zajęciach,
• opracowania zestawu pytań konkursowych podsumowującego realizację programu.

Procedury oceniania osiągnięć ucznia
     Ocenianie postępów uczniów jest ważnym elementem procesu dydaktycznego. Ocenaszkolna jest podstawową informacją dla uczniów (także dla rodziców) ostopniu opanowania wiadomości i umiejętności. Jest oceną postępówucznia w określonym czasie i może być podstawą do przewidywania jegoosiągnięć w przyszłoścOcena osiągnięć ucznia może mieć różne formy:

• może być wyrażona opisowo– może zarówno wskazywać, co nauczył sięuczestnik programu, co już potrafi zastosować, jakie problemysamodzielnie rozwiązać, a także wypisać te wszystkie umiejętnościkonieczne, które wymagają dopracowania,
• może być wyrażona stopniem w skali od 1 do 6, lub
• może być wypowiadana słownie.

     W przypadku młodzieży o specjalnych potrzebach edukacyjnych oceniaćmożna przede wszystkim postęp, przyrost wiedzy i nabyte umiejętności.Dlatego też, należy oceniać uczniów zgodnie ze zindywidualizowanymikryteriami, stawiając im jasne wymagania osiągnięć na poszczególnestopnie szkolne wypowiadane słownie. Należy stosować częste wzmocnieniapozytywne i pochwały, które mają dobry wpływ na uczniów, na ichmotywację i chęć do dalszej pracy nad sobą i swoim rozwojem.
     Podczasrealizacji programu„Rachmistrz szkolny” w pracy z uczniemniepełnosprawnym na bieżąco należy informować go o efektach i postępachw nauce, bo to motywuje uczniów do dalszych wysiłków, dalszej wydajnejpracy.
     Mam nadzieję, że ten sposób promowania da każdemuuczestnikowi zajęć rewalidacyjnych szansę na to, że prowadzący programnauczy go umiejętności radzenia sobie w życiu codziennym; we wszystkichnajważniejszych jego dziedzinach, więc także w pracy zawodowej.Uwieńczeniem pracy z uczniem w ramach tego programu będzieprzeprowadzenie konkursu sprawdzającego nabyte wiadomości iumiejętności. Wszyscy uczestnicy programu dostaną uznaniowe dyplomyuczestnictwa w programie, zaś dla najlepszego ucznia proponuje sięwyróżnienie nagrodą i tytułem– PIERWSZEGO RACHMISTRZA SZKOLNEGO, apozostałym uczniom proponuje się dyplomy wyróżnienia– tytuły, wzależności od umiejętności, np. KALKULATOR– sprawnie wykonujedziałania,
ARCHITEKT — kreśli figury, oblicza koszty np. malowania wnętrz, PRACUŚ i inne.


Opracowała: Małgorzata Moskal-Mercik
MZSP ZSP Miejscu Piastowym